آریاکوپلینگ یکی از معتبرترین برندها در زمینه تولید تجهیزات آتشنشانی است که به خصوص در طراحی و ساخت سیستمهای کوپلینگ آتشنشانی شناخته شده است. این سیستمها در مدیریت فشار آب و اتصالات سریع لولههای آتشنشانی کاربرد دارند و به دلیل کیفیت بالا و دوام بالا در شرایط مختلف، جزء تجهیزات ضروری در عملیاتهای آتشنشانی محسوب میشوند. آریاکوپلینگ با ارائه محصولات با استانداردهای جهانی، ایمنی و کارایی بالایی را برای آتشنشانان فراهم میآورد.
سیستم اطفای حریق اسپرینکلر
بگذارید ابتدا با سیستم اطفای حریق اتوماتیک و خودکار اسپرینکلر آغاز کنیم. اسپرینکلر، یک سیستم اطفاحریق اتوماتیک است که از اجزا و قطعات مختلفی تشکیل شده است. به عنوان مثال، در یک سیستم اسپرینکلر، قطعاتی همچون منبع ذخیره آب، پمپ آتش نشانی، انواع لوله کشیها، انواع شیرها و غیره به چشم میخورد که در نهایت به یک قطعه کوچک، حساس و فناورانه منتهی میشود که به آن اسپرینکلر هد (یا به اختصار اسپرینکلر) میگوییم. بله؛ اسپرینکر آتش نشانی، قطعه تکنولوژیکی است که در انتهای یک سیستم اسپرینکلر قرار میگیرد و وظیفه آشکارسازی آتش و خاموش کردن آن را بر عهده دارد. این قطعه در انواع مختلفی طراحی و تولید میشود. اسپرینکلر پایین زن، اسپرینکلربالازن و اسپرینکلر دیواری نمونههایی از اسپرینکلرهای آتشنشانی هستند که توسط شرکتهای تولید کننده تجهیزات آتش نشانی طراحی، تولید و روانه بازار میشود.
قرقره و شیلنگ آتش نشانی که به آن هوزریل هم گفته میشود، ابزار بسیار مهم دیگری است که به هنگام بروز حریق، به داد ساکنان ساختمان میرسد. طراحی این تجهیز مهم به گونهای است که علاوه بر آتشنشان و افراد آموزش دیده، افراد معمولی و ساکنان ساختمان هم میتوانند به راحتی از آن استفاده کنند. هوزریل آتش نشانی خود از ۵ قطعه مختلف و گوناگون ساخته شده است. شیر تک ضرب، شیلنگ رابط، قرقره با سیستم آبرسان داخلی، شیلنگ نیمه سخت و نازل پنج جز اصلی یک هوزریل آتش نشانی استاندارد تشکیل میدهند. خوشبختانه امروزه در بسیاری از سازمانهای آتش نشانی کشور اعم از تهران، خراسان رضوی، اصفهان و البرز الزاماتی مبنی بر استفاده از هوزریل استاندارد و تاییدیه دار تدوین و اجرا شده است. استفاده از هوزریل استاندارد و یا تاییدیه دار سبب میشود، در زمان بروز حریق افراد بتوانند به راحتی و چابکی حریق را کنترل و یا اطفا نمایند.
همانطور که در بخش قبلی به آن اشاره کردیم، هوزریل آتش نشانی وسیلهای است که افراد عادی ساختمان هم میتوانند از آن استفاده کنند. اما در ساختمانهای مختلف، سامانه اطفای حریق مبتنی بر شیلنگ برزنتی هم به چشم میخورد. این سامانه که برای آتش نشانها و افراد آموزش دیده طراحی شده است، آب با دبی و فشار بالا (بیشتر از هوزریل) را در اختیار آتشنشان برای خاموش کردن حریق قرار میدهد. سامانه شلنگ برزنتی از یک شیلنگ تا شونده یا برزنتی، یک نازل سه حالته، انواع اتصالات و شیر فلکهای تشکیل شده است که توسط قرقره یا رک نگهداری میشود. اخیرا در سازمانهای آتش نشانی برخی از شهرها، همچون سازمان آتش نشانی تهران، استفاده از هوزرک آتش نشانی بسیاری از ساختمانها الزامی شده است. هوزرک این امکان را به آتش نشان میدهد تا در زمان بروز حریق شیلنگ را به راحتی از روی رک تخلیه و با سرعت هرچه تمامتر حریق اطفا نماید. یادتان نرود که در عملیات اطفای حریق، زمان آیتم بسیار مهم و تعیین کننده به شمار میرود. توجه داشته باشید که سرعت به کار گیری شیلنگ برزنتی در سامانه هوزرک بسیار سریعتر از سایر نگهدارندههای شیلنگ برزنتی همچون سبد و قرقره است!
در بندهای گذشته در خصوص سامانههای هوزریل و شیلنگ برزنتی صحبت کردهایم. این تجهیزات بایستی (بر اساس الزامات) در داخل جعبههای مخصوصی با نام جعبه آتش نشانی نگهداری شوند. جعبه آتش نشانی تجهیز بسیار مهمی است که از متریال فولاد و یا استیل و بر اساس استانداردها و قوانین مشخص شدهای طراحی و تولید میشوند. استفاده از جعبه استاندارد اگر پر اهمیتتر از هوزریل استاندارد نباشد، کم اهمیتتر از آن نیست! به همین دلیل، در بسیاری از شهرهای کشور به کار گیری جعبه آتش نشانی استاندارد به صورت الزام و قانون در آمده است. جعبه آتش نشانی بر اساس کاربری، به انواع و اقسام مختلفی تقسیم بندی میشود. به عنوان مثال جعبه آتش نشانی تک کابین، جعبه آتش نشانی دوقلو، جعبه آتش نشانی دو طبقه و جعبه آتش نشانی محوطهای از جمله محصولاتی هستند که در شرکتهای تولید کننده تجهیزات آتشنشانی در ایران طراحی، تولید و در اختیار خریداران قرار میگیرند.
از جمله دیگر تجهیزاتی که در بخشهای مختلف یک ساختمان و در سیستم اطفا حریق آن به چشم میخورد، انواع شیرهای آتش نشانی است. به عنوان مثال، شیر سیامی، یک شیر مخصوص است که در ابتدای لوله رایزر ساختمان قرار میگیرد. آتشنشانانی که در زمان بروز حریق به محل حادثه اعزام میشوند، میتوانند شیلنگ آتش نشانی متصل شده به پمپ آتش نشانی را به شیر سیامی که در ابتدای لوله رایزر قرار گرفته است متصل و از آن طریق آب را وارد لوله رایزر و در نهایت در طبقه مورد نظر مورد استفاده قرار دهند. شیرهای فلکهای ۹۰ درجه و ۱۳۵ درجه، شیرهای فلکهای تنظیم فشار و شیر فشار شکن از جمله شیرهای دیگری هستند که در بخشهای دیگر سیستم اطفا حریق یک ساختمان قرار میگیرند. به هنگام خرید شیرهای آتش نشانی توجه به کیفیت و برند شیر بسیار مهم است. زیرا تجهیزات آتشنشانی قرار است از زمان ساخت ساختمان تا پایان عمر ساختمان، در آن نصب باشند. به همین دلیل باید از کیفیت و استقامت مناسب برخوردار باشند.
تا کنون در خصوص سیستم آتش نشانی آبی مطالبی را بیان کردیم. اما در این بخش میخواهیم در خصوص خاموش کنندههای دستی که از پودر برای اطفای حریق استفاده میکنند حرف بزنیم. از دیگر تجهیزاتی که در کنار سیستمهای اطفای حریق آبی مورد استفاده قرار میگیرد و میتواند در زمان بروز حریق و در همان لحظات ابتدایی، به کمک افراد بیاید، انواع کپسولهای آتش نشانی است. هر چند در گذشته، تنها کپسول آتش نشانی BC در کشور موجود بود، اما هم اکنون استفاده از کپسول آتش نشانی پودری ABC توصیه میشود. کپسول پودری ABC بر خلاف کپسول BC توانایی اطفا حریق جامدات را هم دارد. از آنجایی که در یک ساختمان ممکن است هم حریق ناشی از جامدات، هم حریق ناشی از مایعات و هم حریق ناشی از گازها اتفاق بیفتد، کپسول ABC گزینه بسیار مناسبی برای آن به شمار میرود.
به این ترتیب به انتهای این مقاله نزدیک میشویم. در این مقاله سعی کردیم در خصوص انواع و اقسام تجهیزات آتش نشانی اطفای حریق صحبت کنیم. در پایان توجه به این نکته ضروری است که به هنگام خرید تجهیزات آتش نشانی بایستی به کیفیت آن توجه داشت. زیرا این تجهیزات به طور مستقیم با جان و دارایی افراد سرو کار دارند. آریاکوپلینگ یکی از شرکتهای معتبر در زمینه تولید تجهیزات آتش نشانی است که در بازار به کیفیت شهرت دارد. این شرکت بیش از 350 محصول مختلف را در سبد تولیدات خود دارد که همگی بر اساس استانداردهای ملی و بین المللی طراحی و تولید میشوند.
مقالات مرتبط
جعبه آتش نشانی
انواع جعبه آتش نشانی
جعبه آتش نشانی ابزاری برای نگهداری و حفظ تجهیزات آتش نشانی است. این محصول در ابعاد استاندارد و طرحهای مختلف تولید و در اماکنی که خطر وقوع آتش سوزی وجود دارد، نصب میشود. در این مطلب به معرفی و بررسی جعبه آتش نشانی میپردازیم. آنچه در این مقاله میخوانیم:
شاید شما هم تصمیم گرفتهاید برای آپارتمان خود کپسول آتش نشانی تهیه کنید، اما دقیقا نمیدانید کدام کپسول مناسب است. اصلا شاید انواع کپسولهای آتش نشانی را نشناسید. این امر ما را بر آن داشت مقالهای بنویسیم تا به سوالات شما در این خصوص پاسخ دهیم. آنچه در این مقاله میخوانیم:
آریاکوپلینگ یکی از معتبرترین برندها در زمینه تولید تجهیزات آتشنشانی است که به خصوص در طراحی و ساخت سیستمهای کوپلینگ آتشنشانی شناخته شده است. این سیستمها در مدیریت فشار آب و اتصالات سریع لولههای آتشنشانی کاربرد دارند و به دلیل کیفیت بالا و دوام بالا در شرایط مختلف، جزء تجهیزات ضروری در عملیاتهای آتشنشانی محسوب میشوند. آریاکوپلینگ با ارائه محصولات با استانداردهای جهانی، ایمنی و کارایی بالایی را برای آتشنشانان فراهم میآورد.
سیستم اطفای حریق اسپرینکلر
بگذارید ابتدا با سیستم اطفای حریق اتوماتیک و خودکار اسپرینکلر آغاز کنیم. اسپرینکلر، یک سیستم اطفاحریق اتوماتیک است که از اجزا و قطعات مختلفی تشکیل شده است. به عنوان مثال، در یک سیستم اسپرینکلر، قطعاتی همچون منبع ذخیره آب، پمپ آتش نشانی، انواع لوله کشیها، انواع شیرها و غیره به چشم میخورد که در نهایت به یک قطعه کوچک، حساس و فناورانه منتهی میشود که به آن اسپرینکلر هد (یا به اختصار اسپرینکلر) میگوییم. بله؛ اسپرینکر آتش نشانی، قطعه تکنولوژیکی است که در انتهای یک سیستم اسپرینکلر قرار میگیرد و وظیفه آشکارسازی آتش و خاموش کردن آن را بر عهده دارد. این قطعه در انواع مختلفی طراحی و تولید میشود. اسپرینکلر پایین زن، اسپرینکلربالازن و اسپرینکلر دیواری نمونههایی از اسپرینکلرهای آتشنشانی هستند که توسط شرکتهای تولید کننده تجهیزات آتش نشانی طراحی، تولید و روانه بازار میشود.
قرقره و شیلنگ آتش نشانی که به آن هوزریل هم گفته میشود، ابزار بسیار مهم دیگری است که به هنگام بروز حریق، به داد ساکنان ساختمان میرسد. طراحی این تجهیز مهم به گونهای است که علاوه بر آتشنشان و افراد آموزش دیده، افراد معمولی و ساکنان ساختمان هم میتوانند به راحتی از آن استفاده کنند. هوزریل آتش نشانی خود از ۵ قطعه مختلف و گوناگون ساخته شده است. شیر تک ضرب، شیلنگ رابط، قرقره با سیستم آبرسان داخلی، شیلنگ نیمه سخت و نازل پنج جز اصلی یک هوزریل آتش نشانی استاندارد تشکیل میدهند. خوشبختانه امروزه در بسیاری از سازمانهای آتش نشانی کشور اعم از تهران، خراسان رضوی، اصفهان و البرز الزاماتی مبنی بر استفاده از هوزریل استاندارد و تاییدیه دار تدوین و اجرا شده است. استفاده از هوزریل استاندارد و یا تاییدیه دار سبب میشود، در زمان بروز حریق افراد بتوانند به راحتی و چابکی حریق را کنترل و یا اطفا نمایند.
همانطور که در بخش قبلی به آن اشاره کردیم، هوزریل آتش نشانی وسیلهای است که افراد عادی ساختمان هم میتوانند از آن استفاده کنند. اما در ساختمانهای مختلف، سامانه اطفای حریق مبتنی بر شیلنگ برزنتی هم به چشم میخورد. این سامانه که برای آتش نشانها و افراد آموزش دیده طراحی شده است، آب با دبی و فشار بالا (بیشتر از هوزریل) را در اختیار آتشنشان برای خاموش کردن حریق قرار میدهد. سامانه شلنگ برزنتی از یک شیلنگ تا شونده یا برزنتی، یک نازل سه حالته، انواع اتصالات و شیر فلکهای تشکیل شده است که توسط قرقره یا رک نگهداری میشود. اخیرا در سازمانهای آتش نشانی برخی از شهرها، همچون سازمان آتش نشانی تهران، استفاده از هوزرک آتش نشانی بسیاری از ساختمانها الزامی شده است. هوزرک این امکان را به آتش نشان میدهد تا در زمان بروز حریق شیلنگ را به راحتی از روی رک تخلیه و با سرعت هرچه تمامتر حریق اطفا نماید. یادتان نرود که در عملیات اطفای حریق، زمان آیتم بسیار مهم و تعیین کننده به شمار میرود. توجه داشته باشید که سرعت به کار گیری شیلنگ برزنتی در سامانه هوزرک بسیار سریعتر از سایر نگهدارندههای شیلنگ برزنتی همچون سبد و قرقره است!
در بندهای گذشته در خصوص سامانههای هوزریل و شیلنگ برزنتی صحبت کردهایم. این تجهیزات بایستی (بر اساس الزامات) در داخل جعبههای مخصوصی با نام جعبه آتش نشانی نگهداری شوند. جعبه آتش نشانی تجهیز بسیار مهمی است که از متریال فولاد و یا استیل و بر اساس استانداردها و قوانین مشخص شدهای طراحی و تولید میشوند. استفاده از جعبه استاندارد اگر پر اهمیتتر از هوزریل استاندارد نباشد، کم اهمیتتر از آن نیست! به همین دلیل، در بسیاری از شهرهای کشور به کار گیری جعبه آتش نشانی استاندارد به صورت الزام و قانون در آمده است. جعبه آتش نشانی بر اساس کاربری، به انواع و اقسام مختلفی تقسیم بندی میشود. به عنوان مثال جعبه آتش نشانی تک کابین، جعبه آتش نشانی دوقلو، جعبه آتش نشانی دو طبقه و جعبه آتش نشانی محوطهای از جمله محصولاتی هستند که در شرکتهای تولید کننده تجهیزات آتشنشانی در ایران طراحی، تولید و در اختیار خریداران قرار میگیرند.
از جمله دیگر تجهیزاتی که در بخشهای مختلف یک ساختمان و در سیستم اطفا حریق آن به چشم میخورد، انواع شیرهای آتش نشانی است. به عنوان مثال، شیر سیامی، یک شیر مخصوص است که در ابتدای لوله رایزر ساختمان قرار میگیرد. آتشنشانانی که در زمان بروز حریق به محل حادثه اعزام میشوند، میتوانند شیلنگ آتش نشانی متصل شده به پمپ آتش نشانی را به شیر سیامی که در ابتدای لوله رایزر قرار گرفته است متصل و از آن طریق آب را وارد لوله رایزر و در نهایت در طبقه مورد نظر مورد استفاده قرار دهند. شیرهای فلکهای ۹۰ درجه و ۱۳۵ درجه، شیرهای فلکهای تنظیم فشار و شیر فشار شکن از جمله شیرهای دیگری هستند که در بخشهای دیگر سیستم اطفا حریق یک ساختمان قرار میگیرند. به هنگام خرید شیرهای آتش نشانی توجه به کیفیت و برند شیر بسیار مهم است. زیرا تجهیزات آتشنشانی قرار است از زمان ساخت ساختمان تا پایان عمر ساختمان، در آن نصب باشند. به همین دلیل باید از کیفیت و استقامت مناسب برخوردار باشند.
تا کنون در خصوص سیستم آتش نشانی آبی مطالبی را بیان کردیم. اما در این بخش میخواهیم در خصوص خاموش کنندههای دستی که از پودر برای اطفای حریق استفاده میکنند حرف بزنیم. از دیگر تجهیزاتی که در کنار سیستمهای اطفای حریق آبی مورد استفاده قرار میگیرد و میتواند در زمان بروز حریق و در همان لحظات ابتدایی، به کمک افراد بیاید، انواع کپسولهای آتش نشانی است. هر چند در گذشته، تنها کپسول آتش نشانی BC در کشور موجود بود، اما هم اکنون استفاده از کپسول آتش نشانی پودری ABC توصیه میشود. کپسول پودری ABC بر خلاف کپسول BC توانایی اطفا حریق جامدات را هم دارد. از آنجایی که در یک ساختمان ممکن است هم حریق ناشی از جامدات، هم حریق ناشی از مایعات و هم حریق ناشی از گازها اتفاق بیفتد، کپسول ABC گزینه بسیار مناسبی برای آن به شمار میرود.
به این ترتیب به انتهای این مقاله نزدیک میشویم. در این مقاله سعی کردیم در خصوص انواع و اقسام تجهیزات آتش نشانی اطفای حریق صحبت کنیم. در پایان توجه به این نکته ضروری است که به هنگام خرید تجهیزات آتش نشانی بایستی به کیفیت آن توجه داشت. زیرا این تجهیزات به طور مستقیم با جان و دارایی افراد سرو کار دارند. آریاکوپلینگ یکی از شرکتهای معتبر در زمینه تولید تجهیزات آتش نشانی است که در بازار به کیفیت شهرت دارد. این شرکت بیش از 350 محصول مختلف را در سبد تولیدات خود دارد که همگی بر اساس استانداردهای ملی و بین المللی طراحی و تولید میشوند.
مقالات مرتبط
جعبه آتش نشانی
انواع جعبه آتش نشانی
جعبه آتش نشانی ابزاری برای نگهداری و حفظ تجهیزات آتش نشانی است. این محصول در ابعاد استاندارد و طرحهای مختلف تولید و در اماکنی که خطر وقوع آتش سوزی وجود دارد، نصب میشود. در این مطلب به معرفی و بررسی جعبه آتش نشانی میپردازیم. آنچه در این مقاله میخوانیم:
شاید شما هم تصمیم گرفتهاید برای آپارتمان خود کپسول آتش نشانی تهیه کنید، اما دقیقا نمیدانید کدام کپسول مناسب است. اصلا شاید انواع کپسولهای آتش نشانی را نشناسید. این امر ما را بر آن داشت مقالهای بنویسیم تا به سوالات شما در این خصوص پاسخ دهیم. آنچه در این مقاله میخوانیم:
در ساخت ژاکت یا لایه بیرونی شیلنگهای انتقال دهنده (شیلنگ برزنتی) ، از صدها قرقره نخ پلیاستری استفاده میشود. این قرقرهها بر روی حلقهای بزرگ سوار هستند و نخ آنها، که قرار است تار و پود لایه بیرونی شیلنگ آتش نشانی را تشکیل دهند، وارد دستگاه بافندگی اتوماتیک میشوند. یک سری میلههای فنری، نخهای پلیاستر را تحت کشش یکنواختی نگاه میدارند تا نتیجه کار بافندگی بسیار محکم باشد.
این نخها با شرایطی که ذکر کردیم به مرور از بالا وارد دستگاه بافندگی خودکار میشود و دستگاه با بافتن نخها در هم به صورت تار و پود، یک بافت ضخیم و بسیار مستحکم، ظریف و استوانهای شکل به وجود میآورد که ژاکت بیرونی شیلنگ آتش نشانی تخت نامیده میشود.
در این ژاکت که معمولا به رنگ سفید است، یک خط مشکی و یا قرمز هم مشاهده میشود. این الگو در واقع یک راهنمای بصری برای اپراتورها است و در مراحل مونتاژ به دردشان میخورد.
در محل دیگری در کارخانه تولید شیلنگ آتش نشانی، کارگران گرانولهای پلیاورتان (polyurethane)، دانههای چسب (adhesive) و ساچمههای رنگین ساز سفید (white colorant) را در مخزنی بزرگ، خالی و با هم ترکیب میکنند. گرانولهای پلیاورتان نوعی پلیمر مصنوعی هستند. به عبارت بهتر، این گرانول نوعی پلاستیک است که عنصر اصلی آستر داخلی شیلنگ را شکل میدهد.
بعد از ترکیب این اجزای سه گانه، دستگاهی (شبیه به دستگاه تزریق پلاستیک) این ترکیبات گرانولی را به تیوب پلاستیکی توخالی درازی تبدیل میکند. بعد از این مرحله، تیوب پلیمری ساخته شده از حوضچه آب سرد عبور میکند. سپس تیوب بر روی میز بازرسی قرار میگیرد و اپراتوری آن را مورد ارزیابی و بازرسی قرار میدهد. در این مرحله یک چاپگر اتوماتیک، کدی را بر روی تیوب حک میکند که در مراحل بعدی، این کد مورد استفاده قرار میگیرد.
در آینده، این تیوب پلیمری در داخل ژاکت پلیاستری قرار میگیرد و با دستگاهی به آن گرما میدهند. این گرما چسب به کار رفته در تیوب پلیمری را فعال میکند و سبب میشود لایه پلیمری به ژاکت پلیاستری بچسبد.
بعد از تولید ژاکت بیرونی و آستر داخلی شیلنگ تخت، نوبت به مونتاژ این اجزا میرسد. در مرحله مونتاژ از یک میز بزرگ 30 متری، کابلهای بلند و چندین گیره استفاده میشود. ابتدا با فرآیند سادهای کابل بلندی را در داخل ژاکت قرار میدهند و آن را میکِشند. در نتیجه آن، ژاکت پلیاستری بر روی میز، پهن میشود و کابل بلند هم درون آن جای میگیرد.
در مرحله بعدی، گیرهای را از یک سو به کابل داخل ژاکت و از سوی دیگر به تیوب پلیمری وصل میکنند. با حرکت کابل، لایه پلیمری از داخل ژاکت عبور میکند و در نهایت دو لایه درون هم قرار میگیرند.
کارگران کابلها را خارج و دو طرف شیلنگ را با کاتر صاف میکنند. حال دو لایه (ژاکت پلیاستری و آستر پلیمری) درون هم قرار دارند. اما هنوز با هم متحد و یکی نشدهاند.
چسباندن دولایه شیلنگ آتش نشانی
بعد از مرحله مونتاژ، نوبت به این میرسد که با فرآیندی گرماده، لایههای شیلنگ آتش نشانی تخت را به هم بچسبانیم. برای این کار از دستگاه بخار (داغ) استفاده میشود.
کارگران یک سر شیلنگ (با دو لایه مجزا) را به نازل دستگاه بخارساز وصل و سر دیگر آن را مسدود میکنند. با حرکت نازل به یک سمت، شیلنگ صاف و کشیده میشود و هرگونه پیچ و تابی که در داخل آن قرار دارد از بین میرود. سپس بخار تحت فشار، فضای داخلی شیلنگ را پر میکند.
این بخار دو کار را انجام میدهد. اولا: داخل شیلنگ را پر میکند و در نتیجه شیلنگ به صورت یک استوانه در میآید (اصطلاحا باد میشود). دوما: گرمای بخار ذرات چسبناکی که در داخل لایه پلیمری جا خوش کردهاند را ذوب و سبب میشود لایه پلیمری به ژاکت پلیاستری بچسبد.
در گام بعدی با دمیدن هوای سرد به داخل شیلنگ، گرمای داخل آن را از بین میبرند. در انتهای این مرحله دو لایه استوانهای هم محور و چسبیده به هم داریم که همان شیلنگ تخت آتش نشانی است.
بعد از ساخت تیوب لاستیکی و ژاکت پلی استری شیلنگ برزنتی، با فرآیند خاصی آنها را به هم متصل میکنند
رول کردن شیلنگ آتش نشانی
بعد از ساخت شیلنگ آتش نشانی تخت (شیلنگ برزنتی)، اپراتور با دستگاه کوچکی، شیلنگها را رول میکنند. در حین رول کردن شیلنگ، کارگر به صورت چشمی آن را بازرسی میکند تا شیلنگهایی که احیانا دارای نقصی هستند را از چرخه خارج کنند.
شیلنگهای آتش نشانی انتقال دهنده در طولهای 20 الی 30 متری ساخته میشوند. برای اتصال چندین شیلنگ به هم و یا اتصال شیلنگ به پمپ و یا اتصال آن به نازل آتش نشانی، بایستی به دو انتهای شیلنگ کوپلینگهایی وصل شود. کار اتصال کوپلینگ به شیلنگ در محل کارخانه تولید شیلنگ انجام میشود. در واقع بعد از مرحله رول کردن شیلنگ برزنتی، کارگران کوپلینگ را به دو انتهای آن وصل میکنند. در ایران معمولا از دو نوع کوپلینگ آلمانی (استورز STORZ) و انگلیسی(BS) استفاده میشود.
برای اتصال دقیق و صحیح کوپلینگ به شیلنگ آتش نشانی تخت، از دستگاههای مخصوصی استفاده میشود. همچنین برای آب بندی بهتر، از سه روش استفاده میشود. اول استفاده از سیم پیچ؛ دوم استفاده از بست معمولی و سوم استفاده از بست تخصصی کوپلینگ. البته آنچه رایج است، همان روش اول (سیم پیچ) است، اما بهترین روش برای آب بندی شیلنگ و کوپلینگ استفاده از بست تخصصی است. زیرا این بست علاوه بر آب بندی بهتر، به شیلنگ هم آسیب نمیرساند. از همه اینها که بگذریم فرآیند سیم پیچی به دستگاه مخصوصی نیاز دارد، ولی بست تخصصی توسط آچار آلن مخصوص، به راحتی انجام میشود.
اتصال کوپلینگ انگلیسی (BS) به انتهای شیلنگ برزنتیاتصال کوپلینگ آلمانی (STORZ) به انتهای شیلنگ برزنتی
معمولا کارخانههای تولید کننده شیلنگ برزنتی (شیلنگ تخت)، هر کدام از شیلنگها را تحت تست هیدرواستاتیک قرار میدهند تا از صحت آنها قبل از ارسال به بازار مطمئن شوند.
بعد از اتصال کوپلینگ به دو انتهای شیلنگ، کارگران آن را بر روی میز بزرگی پهن میکنند. ابتدا توسط شابلون و جوهر، اطلاعات شیلنگ و استانداردها را بر روی شیلنگ حک میکنند. سپس آن را مورد تست هیدرواستاتیک قرار میدهند. در این تست آب پرفشار را به داخل شیلنگ تزریق میکنند و بدنه شیلنگ و اتصال کوپلینگها را مورد ارزیابی و بررسی قرار میدهند.
بعد از آن لازم است آب داخل شیلنگ را خالی و داخل آن را خشک کنند. برای اینکار از اسفنج بزرگی استفاده میکنند. اسفنج در داخل شیلنگ حرکت میکند و آب اضافی داخل آن را خشک میکنند.
بسته بندی شیلنگ تخت
در پایان فرآیند تولید شیلنگ، آن را مجددا رول میکنند و در بسته بندی منحصر به فردی روانه بازار میکنند. این شیلنگ یک شیلنگ آتش نشانی سبک و با انعطاف پذیری بالا است.
همانطوری که ملاحظه فرمودید، فرآیند ساخت و تولید یک شیلنگ به ظاهر ساده، پیچیده و کاملا دقیق است و تکنولوژی برای رسیدن به این مرحله بیش از چهارصد سال راه طی کرده است.
شیلنگ آتش نشانی (شیلنگ برزنتی) آریاکوپلینگ
آریاکوپلینگ بیش از پنجاه سال است که در زمینه طراحی و تولید تجهیزات آتش نشانی فعالیت میکند. محصولات آریاکوپلینگ نه تنها بر اساس استاندارد ملی بلکه بر اساس استانداردهای بینالمللی و اروپایی طراحی و تولید میشوند. یکی از محصولات تولید شده در این مجموعه، شیلنگ برزنتی آتش نشانی است. شیلنگ آتش نشانی که با نام شیلنگ تاشونده آتش نشانی و یا شیلنگ آتش نشانی تخت هم شناخته میشود در بیشتر ایستگاههای آتش نشانی ایران مورد استفاده قرار میگیرد. ویژگیهای شیلنگ آتش نشانی تاشونده آریاکوپلینگ به شرح زیر است:
ساخته شده از دو لایه از جنس لاستیک و فیبر مصنوعی
مقاوم به رطوبت و بخارات اسیدی و قلیایی
بسیار سبک
دارای قابلیت تاشوندگی بدون آسیب رسانی به شیلنگ
مقاوم در فشارهای بیش از 45bar
تولید در سایزهای 1.5، 2 و 2.5 اینچ و طولهای 20، 25 و 30 متری
تحمل حرارت 120 درجه سلسیوس به مدت 120 ثانیه در آزمونهای کنترل کیفی
حفظ قابلیت انعطاف پذیری و مقاومت در دمای 20- درجه سلسیوس
تولید شده مطابق الزامات استاندارد BS EN 14540 و BS EN671-2
شیلنگ آتش نشانی (شیلنگ برزنتی) آریاکوپلینگ از دو لایه لاستیکی (آستر داخلی) و ژاکت بیرونی (فیبر مصنوعی) ساخته میشود
چه موادی در ساخت شیلنگ آتش نشانی تاشونده (برزنتی) به کار میرود؟
شیلنگ آتش نشانی از دو لایه مجزا ساخته میشود که با فرآیندی آنها را به هم میچسبانند. لایه داخلی یک لایه لاستیک پلیمری و لایه بیرونی یک ژاکت پلی استری است.
مراحل ساخت شیلنگ آتش نشانی تاشونده (برزنتی) کدام است؟
1) ساخت ژاکت شیلنگ آتش نشانی 2) ساخت آستر لاستیکی شیلنگ 3) مونتاژ دو لایه داخلی و بیرونی شیلنگ 4) چسباندن دولایه شیلنگ آتش نشانی به هم 5) رول کردن شیلنگ آتش نشانی 6) اتصال کوپلینگ به شیلنگ 7) تست هیدرواستاتیک شیلنگ آتش نشانی جهت کنترل آب بندی کامل 8) بسته بندی شیلنگ تخت
آیا شیلنگهای آتش نشانی موجود در بازار به کوپلینگ مجهز هستند؟
تمام شیلنگهای آتش نشانی موجود در بازار بایستی به کوپلینگ وصل باشند. به عبارت دیگر در دو انتهای شیلنگ برزنتی باید دو عدد کوپلینگ وصل باشد.
کدام نوع کوپلینگ در انتهای شیلنگ برزنتی مونتاژ میشود؟
در ساخت ژاکت یا لایه بیرونی شیلنگهای انتقال دهنده (شیلنگ برزنتی) ، از صدها قرقره نخ پلیاستری استفاده میشود. این قرقرهها بر روی حلقهای بزرگ سوار هستند و نخ آنها، که قرار است تار و پود لایه بیرونی شیلنگ آتش نشانی را تشکیل دهند، وارد دستگاه بافندگی اتوماتیک میشوند. یک سری میلههای فنری، نخهای پلیاستر را تحت کشش یکنواختی نگاه میدارند تا نتیجه کار بافندگی بسیار محکم باشد.
این نخها با شرایطی که ذکر کردیم به مرور از بالا وارد دستگاه بافندگی خودکار میشود و دستگاه با بافتن نخها در هم به صورت تار و پود، یک بافت ضخیم و بسیار مستحکم، ظریف و استوانهای شکل به وجود میآورد که ژاکت بیرونی شیلنگ آتش نشانی تخت نامیده میشود.
در این ژاکت که معمولا به رنگ سفید است، یک خط مشکی و یا قرمز هم مشاهده میشود. این الگو در واقع یک راهنمای بصری برای اپراتورها است و در مراحل مونتاژ به دردشان میخورد.
در محل دیگری در کارخانه تولید شیلنگ آتش نشانی، کارگران گرانولهای پلیاورتان (polyurethane)، دانههای چسب (adhesive) و ساچمههای رنگین ساز سفید (white colorant) را در مخزنی بزرگ، خالی و با هم ترکیب میکنند. گرانولهای پلیاورتان نوعی پلیمر مصنوعی هستند. به عبارت بهتر، این گرانول نوعی پلاستیک است که عنصر اصلی آستر داخلی شیلنگ را شکل میدهد.
بعد از ترکیب این اجزای سه گانه، دستگاهی (شبیه به دستگاه تزریق پلاستیک) این ترکیبات گرانولی را به تیوب پلاستیکی توخالی درازی تبدیل میکند. بعد از این مرحله، تیوب پلیمری ساخته شده از حوضچه آب سرد عبور میکند. سپس تیوب بر روی میز بازرسی قرار میگیرد و اپراتوری آن را مورد ارزیابی و بازرسی قرار میدهد. در این مرحله یک چاپگر اتوماتیک، کدی را بر روی تیوب حک میکند که در مراحل بعدی، این کد مورد استفاده قرار میگیرد.
در آینده، این تیوب پلیمری در داخل ژاکت پلیاستری قرار میگیرد و با دستگاهی به آن گرما میدهند. این گرما چسب به کار رفته در تیوب پلیمری را فعال میکند و سبب میشود لایه پلیمری به ژاکت پلیاستری بچسبد.
بعد از تولید ژاکت بیرونی و آستر داخلی شیلنگ تخت، نوبت به مونتاژ این اجزا میرسد. در مرحله مونتاژ از یک میز بزرگ 30 متری، کابلهای بلند و چندین گیره استفاده میشود. ابتدا با فرآیند سادهای کابل بلندی را در داخل ژاکت قرار میدهند و آن را میکِشند. در نتیجه آن، ژاکت پلیاستری بر روی میز، پهن میشود و کابل بلند هم درون آن جای میگیرد.
در مرحله بعدی، گیرهای را از یک سو به کابل داخل ژاکت و از سوی دیگر به تیوب پلیمری وصل میکنند. با حرکت کابل، لایه پلیمری از داخل ژاکت عبور میکند و در نهایت دو لایه درون هم قرار میگیرند.
کارگران کابلها را خارج و دو طرف شیلنگ را با کاتر صاف میکنند. حال دو لایه (ژاکت پلیاستری و آستر پلیمری) درون هم قرار دارند. اما هنوز با هم متحد و یکی نشدهاند.
چسباندن دولایه شیلنگ آتش نشانی
بعد از مرحله مونتاژ، نوبت به این میرسد که با فرآیندی گرماده، لایههای شیلنگ آتش نشانی تخت را به هم بچسبانیم. برای این کار از دستگاه بخار (داغ) استفاده میشود.
کارگران یک سر شیلنگ (با دو لایه مجزا) را به نازل دستگاه بخارساز وصل و سر دیگر آن را مسدود میکنند. با حرکت نازل به یک سمت، شیلنگ صاف و کشیده میشود و هرگونه پیچ و تابی که در داخل آن قرار دارد از بین میرود. سپس بخار تحت فشار، فضای داخلی شیلنگ را پر میکند.
این بخار دو کار را انجام میدهد. اولا: داخل شیلنگ را پر میکند و در نتیجه شیلنگ به صورت یک استوانه در میآید (اصطلاحا باد میشود). دوما: گرمای بخار ذرات چسبناکی که در داخل لایه پلیمری جا خوش کردهاند را ذوب و سبب میشود لایه پلیمری به ژاکت پلیاستری بچسبد.
در گام بعدی با دمیدن هوای سرد به داخل شیلنگ، گرمای داخل آن را از بین میبرند. در انتهای این مرحله دو لایه استوانهای هم محور و چسبیده به هم داریم که همان شیلنگ تخت آتش نشانی است.
بعد از ساخت تیوب لاستیکی و ژاکت پلی استری شیلنگ برزنتی، با فرآیند خاصی آنها را به هم متصل میکنند
رول کردن شیلنگ آتش نشانی
بعد از ساخت شیلنگ آتش نشانی تخت (شیلنگ برزنتی)، اپراتور با دستگاه کوچکی، شیلنگها را رول میکنند. در حین رول کردن شیلنگ، کارگر به صورت چشمی آن را بازرسی میکند تا شیلنگهایی که احیانا دارای نقصی هستند را از چرخه خارج کنند.
شیلنگهای آتش نشانی انتقال دهنده در طولهای 20 الی 30 متری ساخته میشوند. برای اتصال چندین شیلنگ به هم و یا اتصال شیلنگ به پمپ و یا اتصال آن به نازل آتش نشانی، بایستی به دو انتهای شیلنگ کوپلینگهایی وصل شود. کار اتصال کوپلینگ به شیلنگ در محل کارخانه تولید شیلنگ انجام میشود. در واقع بعد از مرحله رول کردن شیلنگ برزنتی، کارگران کوپلینگ را به دو انتهای آن وصل میکنند. در ایران معمولا از دو نوع کوپلینگ آلمانی (استورز STORZ) و انگلیسی(BS) استفاده میشود.
برای اتصال دقیق و صحیح کوپلینگ به شیلنگ آتش نشانی تخت، از دستگاههای مخصوصی استفاده میشود. همچنین برای آب بندی بهتر، از سه روش استفاده میشود. اول استفاده از سیم پیچ؛ دوم استفاده از بست معمولی و سوم استفاده از بست تخصصی کوپلینگ. البته آنچه رایج است، همان روش اول (سیم پیچ) است، اما بهترین روش برای آب بندی شیلنگ و کوپلینگ استفاده از بست تخصصی است. زیرا این بست علاوه بر آب بندی بهتر، به شیلنگ هم آسیب نمیرساند. از همه اینها که بگذریم فرآیند سیم پیچی به دستگاه مخصوصی نیاز دارد، ولی بست تخصصی توسط آچار آلن مخصوص، به راحتی انجام میشود.
اتصال کوپلینگ انگلیسی (BS) به انتهای شیلنگ برزنتیاتصال کوپلینگ آلمانی (STORZ) به انتهای شیلنگ برزنتی
معمولا کارخانههای تولید کننده شیلنگ برزنتی (شیلنگ تخت)، هر کدام از شیلنگها را تحت تست هیدرواستاتیک قرار میدهند تا از صحت آنها قبل از ارسال به بازار مطمئن شوند.
بعد از اتصال کوپلینگ به دو انتهای شیلنگ، کارگران آن را بر روی میز بزرگی پهن میکنند. ابتدا توسط شابلون و جوهر، اطلاعات شیلنگ و استانداردها را بر روی شیلنگ حک میکنند. سپس آن را مورد تست هیدرواستاتیک قرار میدهند. در این تست آب پرفشار را به داخل شیلنگ تزریق میکنند و بدنه شیلنگ و اتصال کوپلینگها را مورد ارزیابی و بررسی قرار میدهند.
بعد از آن لازم است آب داخل شیلنگ را خالی و داخل آن را خشک کنند. برای اینکار از اسفنج بزرگی استفاده میکنند. اسفنج در داخل شیلنگ حرکت میکند و آب اضافی داخل آن را خشک میکنند.
بسته بندی شیلنگ تخت
در پایان فرآیند تولید شیلنگ، آن را مجددا رول میکنند و در بسته بندی منحصر به فردی روانه بازار میکنند. این شیلنگ یک شیلنگ آتش نشانی سبک و با انعطاف پذیری بالا است.
همانطوری که ملاحظه فرمودید، فرآیند ساخت و تولید یک شیلنگ به ظاهر ساده، پیچیده و کاملا دقیق است و تکنولوژی برای رسیدن به این مرحله بیش از چهارصد سال راه طی کرده است.
شیلنگ آتش نشانی (شیلنگ برزنتی) آریاکوپلینگ
آریاکوپلینگ بیش از پنجاه سال است که در زمینه طراحی و تولید تجهیزات آتش نشانی فعالیت میکند. محصولات آریاکوپلینگ نه تنها بر اساس استاندارد ملی بلکه بر اساس استانداردهای بینالمللی و اروپایی طراحی و تولید میشوند. یکی از محصولات تولید شده در این مجموعه، شیلنگ برزنتی آتش نشانی است. شیلنگ آتش نشانی که با نام شیلنگ تاشونده آتش نشانی و یا شیلنگ آتش نشانی تخت هم شناخته میشود در بیشتر ایستگاههای آتش نشانی ایران مورد استفاده قرار میگیرد. ویژگیهای شیلنگ آتش نشانی تاشونده آریاکوپلینگ به شرح زیر است:
ساخته شده از دو لایه از جنس لاستیک و فیبر مصنوعی
مقاوم به رطوبت و بخارات اسیدی و قلیایی
بسیار سبک
دارای قابلیت تاشوندگی بدون آسیب رسانی به شیلنگ
مقاوم در فشارهای بیش از 45bar
تولید در سایزهای 1.5، 2 و 2.5 اینچ و طولهای 20، 25 و 30 متری
تحمل حرارت 120 درجه سلسیوس به مدت 120 ثانیه در آزمونهای کنترل کیفی
حفظ قابلیت انعطاف پذیری و مقاومت در دمای 20- درجه سلسیوس
تولید شده مطابق الزامات استاندارد BS EN 14540 و BS EN671-2
شیلنگ آتش نشانی (شیلنگ برزنتی) آریاکوپلینگ از دو لایه لاستیکی (آستر داخلی) و ژاکت بیرونی (فیبر مصنوعی) ساخته میشود
چه موادی در ساخت شیلنگ آتش نشانی تاشونده (برزنتی) به کار میرود؟
شیلنگ آتش نشانی از دو لایه مجزا ساخته میشود که با فرآیندی آنها را به هم میچسبانند. لایه داخلی یک لایه لاستیک پلیمری و لایه بیرونی یک ژاکت پلی استری است.
مراحل ساخت شیلنگ آتش نشانی تاشونده (برزنتی) کدام است؟
1) ساخت ژاکت شیلنگ آتش نشانی 2) ساخت آستر لاستیکی شیلنگ 3) مونتاژ دو لایه داخلی و بیرونی شیلنگ 4) چسباندن دولایه شیلنگ آتش نشانی به هم 5) رول کردن شیلنگ آتش نشانی 6) اتصال کوپلینگ به شیلنگ 7) تست هیدرواستاتیک شیلنگ آتش نشانی جهت کنترل آب بندی کامل 8) بسته بندی شیلنگ تخت
آیا شیلنگهای آتش نشانی موجود در بازار به کوپلینگ مجهز هستند؟
تمام شیلنگهای آتش نشانی موجود در بازار بایستی به کوپلینگ وصل باشند. به عبارت دیگر در دو انتهای شیلنگ برزنتی باید دو عدد کوپلینگ وصل باشد.
کدام نوع کوپلینگ در انتهای شیلنگ برزنتی مونتاژ میشود؟
در ساخت ژاکت یا لایه بیرونی شیلنگهای انتقال دهنده (شیلنگ برزنتی) ، از صدها قرقره نخ پلیاستری استفاده میشود. این قرقرهها بر روی حلقهای بزرگ سوار هستند و نخ آنها، که قرار است تار و پود لایه بیرونی شیلنگ آتش نشانی را تشکیل دهند، وارد دستگاه بافندگی اتوماتیک میشوند. یک سری میلههای فنری، نخهای پلیاستر را تحت کشش یکنواختی نگاه میدارند تا نتیجه کار بافندگی بسیار محکم باشد.
این نخها با شرایطی که ذکر کردیم به مرور از بالا وارد دستگاه بافندگی خودکار میشود و دستگاه با بافتن نخها در هم به صورت تار و پود، یک بافت ضخیم و بسیار مستحکم، ظریف و استوانهای شکل به وجود میآورد که ژاکت بیرونی شیلنگ آتش نشانی تخت نامیده میشود.
در این ژاکت که معمولا به رنگ سفید است، یک خط مشکی و یا قرمز هم مشاهده میشود. این الگو در واقع یک راهنمای بصری برای اپراتورها است و در مراحل مونتاژ به دردشان میخورد.
در محل دیگری در کارخانه تولید شیلنگ آتش نشانی، کارگران گرانولهای پلیاورتان (polyurethane)، دانههای چسب (adhesive) و ساچمههای رنگین ساز سفید (white colorant) را در مخزنی بزرگ، خالی و با هم ترکیب میکنند. گرانولهای پلیاورتان نوعی پلیمر مصنوعی هستند. به عبارت بهتر، این گرانول نوعی پلاستیک است که عنصر اصلی آستر داخلی شیلنگ را شکل میدهد.
بعد از ترکیب این اجزای سه گانه، دستگاهی (شبیه به دستگاه تزریق پلاستیک) این ترکیبات گرانولی را به تیوب پلاستیکی توخالی درازی تبدیل میکند. بعد از این مرحله، تیوب پلیمری ساخته شده از حوضچه آب سرد عبور میکند. سپس تیوب بر روی میز بازرسی قرار میگیرد و اپراتوری آن را مورد ارزیابی و بازرسی قرار میدهد. در این مرحله یک چاپگر اتوماتیک، کدی را بر روی تیوب حک میکند که در مراحل بعدی، این کد مورد استفاده قرار میگیرد.
در آینده، این تیوب پلیمری در داخل ژاکت پلیاستری قرار میگیرد و با دستگاهی به آن گرما میدهند. این گرما چسب به کار رفته در تیوب پلیمری را فعال میکند و سبب میشود لایه پلیمری به ژاکت پلیاستری بچسبد.
بعد از تولید ژاکت بیرونی و آستر داخلی شیلنگ تخت، نوبت به مونتاژ این اجزا میرسد. در مرحله مونتاژ از یک میز بزرگ 30 متری، کابلهای بلند و چندین گیره استفاده میشود. ابتدا با فرآیند سادهای کابل بلندی را در داخل ژاکت قرار میدهند و آن را میکِشند. در نتیجه آن، ژاکت پلیاستری بر روی میز، پهن میشود و کابل بلند هم درون آن جای میگیرد.
در مرحله بعدی، گیرهای را از یک سو به کابل داخل ژاکت و از سوی دیگر به تیوب پلیمری وصل میکنند. با حرکت کابل، لایه پلیمری از داخل ژاکت عبور میکند و در نهایت دو لایه درون هم قرار میگیرند.
کارگران کابلها را خارج و دو طرف شیلنگ را با کاتر صاف میکنند. حال دو لایه (ژاکت پلیاستری و آستر پلیمری) درون هم قرار دارند. اما هنوز با هم متحد و یکی نشدهاند.
چسباندن دولایه شیلنگ آتش نشانی
بعد از مرحله مونتاژ، نوبت به این میرسد که با فرآیندی گرماده، لایههای شیلنگ آتش نشانی تخت را به هم بچسبانیم. برای این کار از دستگاه بخار (داغ) استفاده میشود.
کارگران یک سر شیلنگ (با دو لایه مجزا) را به نازل دستگاه بخارساز وصل و سر دیگر آن را مسدود میکنند. با حرکت نازل به یک سمت، شیلنگ صاف و کشیده میشود و هرگونه پیچ و تابی که در داخل آن قرار دارد از بین میرود. سپس بخار تحت فشار، فضای داخلی شیلنگ را پر میکند.
این بخار دو کار را انجام میدهد. اولا: داخل شیلنگ را پر میکند و در نتیجه شیلنگ به صورت یک استوانه در میآید (اصطلاحا باد میشود). دوما: گرمای بخار ذرات چسبناکی که در داخل لایه پلیمری جا خوش کردهاند را ذوب و سبب میشود لایه پلیمری به ژاکت پلیاستری بچسبد.
در گام بعدی با دمیدن هوای سرد به داخل شیلنگ، گرمای داخل آن را از بین میبرند. در انتهای این مرحله دو لایه استوانهای هم محور و چسبیده به هم داریم که همان شیلنگ تخت آتش نشانی است.
بعد از ساخت تیوب لاستیکی و ژاکت پلی استری شیلنگ برزنتی، با فرآیند خاصی آنها را به هم متصل میکنند
رول کردن شیلنگ آتش نشانی
بعد از ساخت شیلنگ آتش نشانی تخت (شیلنگ برزنتی)، اپراتور با دستگاه کوچکی، شیلنگها را رول میکنند. در حین رول کردن شیلنگ، کارگر به صورت چشمی آن را بازرسی میکند تا شیلنگهایی که احیانا دارای نقصی هستند را از چرخه خارج کنند.
شیلنگهای آتش نشانی انتقال دهنده در طولهای 20 الی 30 متری ساخته میشوند. برای اتصال چندین شیلنگ به هم و یا اتصال شیلنگ به پمپ و یا اتصال آن به نازل آتش نشانی، بایستی به دو انتهای شیلنگ کوپلینگهایی وصل شود. کار اتصال کوپلینگ به شیلنگ در محل کارخانه تولید شیلنگ انجام میشود. در واقع بعد از مرحله رول کردن شیلنگ برزنتی، کارگران کوپلینگ را به دو انتهای آن وصل میکنند. در ایران معمولا از دو نوع کوپلینگ آلمانی (استورز STORZ) و انگلیسی(BS) استفاده میشود.
برای اتصال دقیق و صحیح کوپلینگ به شیلنگ آتش نشانی تخت، از دستگاههای مخصوصی استفاده میشود. همچنین برای آب بندی بهتر، از سه روش استفاده میشود. اول استفاده از سیم پیچ؛ دوم استفاده از بست معمولی و سوم استفاده از بست تخصصی کوپلینگ. البته آنچه رایج است، همان روش اول (سیم پیچ) است، اما بهترین روش برای آب بندی شیلنگ و کوپلینگ استفاده از بست تخصصی است. زیرا این بست علاوه بر آب بندی بهتر، به شیلنگ هم آسیب نمیرساند. از همه اینها که بگذریم فرآیند سیم پیچی به دستگاه مخصوصی نیاز دارد، ولی بست تخصصی توسط آچار آلن مخصوص، به راحتی انجام میشود.
اتصال کوپلینگ انگلیسی (BS) به انتهای شیلنگ برزنتیاتصال کوپلینگ آلمانی (STORZ) به انتهای شیلنگ برزنتی
معمولا کارخانههای تولید کننده شیلنگ برزنتی (شیلنگ تخت)، هر کدام از شیلنگها را تحت تست هیدرواستاتیک قرار میدهند تا از صحت آنها قبل از ارسال به بازار مطمئن شوند.
بعد از اتصال کوپلینگ به دو انتهای شیلنگ، کارگران آن را بر روی میز بزرگی پهن میکنند. ابتدا توسط شابلون و جوهر، اطلاعات شیلنگ و استانداردها را بر روی شیلنگ حک میکنند. سپس آن را مورد تست هیدرواستاتیک قرار میدهند. در این تست آب پرفشار را به داخل شیلنگ تزریق میکنند و بدنه شیلنگ و اتصال کوپلینگها را مورد ارزیابی و بررسی قرار میدهند.
بعد از آن لازم است آب داخل شیلنگ را خالی و داخل آن را خشک کنند. برای اینکار از اسفنج بزرگی استفاده میکنند. اسفنج در داخل شیلنگ حرکت میکند و آب اضافی داخل آن را خشک میکنند.
بسته بندی شیلنگ تخت
در پایان فرآیند تولید شیلنگ، آن را مجددا رول میکنند و در بسته بندی منحصر به فردی روانه بازار میکنند. این شیلنگ یک شیلنگ آتش نشانی سبک و با انعطاف پذیری بالا است.
همانطوری که ملاحظه فرمودید، فرآیند ساخت و تولید یک شیلنگ به ظاهر ساده، پیچیده و کاملا دقیق است و تکنولوژی برای رسیدن به این مرحله بیش از چهارصد سال راه طی کرده است.
شیلنگ آتش نشانی (شیلنگ برزنتی) آریاکوپلینگ
آریاکوپلینگ بیش از پنجاه سال است که در زمینه طراحی و تولید تجهیزات آتش نشانی فعالیت میکند. محصولات آریاکوپلینگ نه تنها بر اساس استاندارد ملی بلکه بر اساس استانداردهای بینالمللی و اروپایی طراحی و تولید میشوند. یکی از محصولات تولید شده در این مجموعه، شیلنگ برزنتی آتش نشانی است. شیلنگ آتش نشانی که با نام شیلنگ تاشونده آتش نشانی و یا شیلنگ آتش نشانی تخت هم شناخته میشود در بیشتر ایستگاههای آتش نشانی ایران مورد استفاده قرار میگیرد. ویژگیهای شیلنگ آتش نشانی تاشونده آریاکوپلینگ به شرح زیر است:
ساخته شده از دو لایه از جنس لاستیک و فیبر مصنوعی
مقاوم به رطوبت و بخارات اسیدی و قلیایی
بسیار سبک
دارای قابلیت تاشوندگی بدون آسیب رسانی به شیلنگ
مقاوم در فشارهای بیش از 45bar
تولید در سایزهای 1.5، 2 و 2.5 اینچ و طولهای 20، 25 و 30 متری
تحمل حرارت 120 درجه سلسیوس به مدت 120 ثانیه در آزمونهای کنترل کیفی
حفظ قابلیت انعطاف پذیری و مقاومت در دمای 20- درجه سلسیوس
تولید شده مطابق الزامات استاندارد BS EN 14540 و BS EN671-2
شیلنگ آتش نشانی (شیلنگ برزنتی) آریاکوپلینگ از دو لایه لاستیکی (آستر داخلی) و ژاکت بیرونی (فیبر مصنوعی) ساخته میشود
چه موادی در ساخت شیلنگ آتش نشانی تاشونده (برزنتی) به کار میرود؟
شیلنگ آتش نشانی از دو لایه مجزا ساخته میشود که با فرآیندی آنها را به هم میچسبانند. لایه داخلی یک لایه لاستیک پلیمری و لایه بیرونی یک ژاکت پلی استری است.
مراحل ساخت شیلنگ آتش نشانی تاشونده (برزنتی) کدام است؟
1) ساخت ژاکت شیلنگ آتش نشانی 2) ساخت آستر لاستیکی شیلنگ 3) مونتاژ دو لایه داخلی و بیرونی شیلنگ 4) چسباندن دولایه شیلنگ آتش نشانی به هم 5) رول کردن شیلنگ آتش نشانی 6) اتصال کوپلینگ به شیلنگ 7) تست هیدرواستاتیک شیلنگ آتش نشانی جهت کنترل آب بندی کامل 8) بسته بندی شیلنگ تخت
آیا شیلنگهای آتش نشانی موجود در بازار به کوپلینگ مجهز هستند؟
تمام شیلنگهای آتش نشانی موجود در بازار بایستی به کوپلینگ وصل باشند. به عبارت دیگر در دو انتهای شیلنگ برزنتی باید دو عدد کوپلینگ وصل باشد.
کدام نوع کوپلینگ در انتهای شیلنگ برزنتی مونتاژ میشود؟
در ساخت ژاکت یا لایه بیرونی شیلنگهای انتقال دهنده (شیلنگ برزنتی) ، از صدها قرقره نخ پلیاستری استفاده میشود. این قرقرهها بر روی حلقهای بزرگ سوار هستند و نخ آنها، که قرار است تار و پود لایه بیرونی شیلنگ آتش نشانی را تشکیل دهند، وارد دستگاه بافندگی اتوماتیک میشوند. یک سری میلههای فنری، نخهای پلیاستر را تحت کشش یکنواختی نگاه میدارند تا نتیجه کار بافندگی بسیار محکم باشد.
این نخها با شرایطی که ذکر کردیم به مرور از بالا وارد دستگاه بافندگی خودکار میشود و دستگاه با بافتن نخها در هم به صورت تار و پود، یک بافت ضخیم و بسیار مستحکم، ظریف و استوانهای شکل به وجود میآورد که ژاکت بیرونی شیلنگ آتش نشانی تخت نامیده میشود.
در این ژاکت که معمولا به رنگ سفید است، یک خط مشکی و یا قرمز هم مشاهده میشود. این الگو در واقع یک راهنمای بصری برای اپراتورها است و در مراحل مونتاژ به دردشان میخورد.
در محل دیگری در کارخانه تولید شیلنگ آتش نشانی، کارگران گرانولهای پلیاورتان (polyurethane)، دانههای چسب (adhesive) و ساچمههای رنگین ساز سفید (white colorant) را در مخزنی بزرگ، خالی و با هم ترکیب میکنند. گرانولهای پلیاورتان نوعی پلیمر مصنوعی هستند. به عبارت بهتر، این گرانول نوعی پلاستیک است که عنصر اصلی آستر داخلی شیلنگ را شکل میدهد.
بعد از ترکیب این اجزای سه گانه، دستگاهی (شبیه به دستگاه تزریق پلاستیک) این ترکیبات گرانولی را به تیوب پلاستیکی توخالی درازی تبدیل میکند. بعد از این مرحله، تیوب پلیمری ساخته شده از حوضچه آب سرد عبور میکند. سپس تیوب بر روی میز بازرسی قرار میگیرد و اپراتوری آن را مورد ارزیابی و بازرسی قرار میدهد. در این مرحله یک چاپگر اتوماتیک، کدی را بر روی تیوب حک میکند که در مراحل بعدی، این کد مورد استفاده قرار میگیرد.
در آینده، این تیوب پلیمری در داخل ژاکت پلیاستری قرار میگیرد و با دستگاهی به آن گرما میدهند. این گرما چسب به کار رفته در تیوب پلیمری را فعال میکند و سبب میشود لایه پلیمری به ژاکت پلیاستری بچسبد.
بعد از تولید ژاکت بیرونی و آستر داخلی شیلنگ تخت، نوبت به مونتاژ این اجزا میرسد. در مرحله مونتاژ از یک میز بزرگ 30 متری، کابلهای بلند و چندین گیره استفاده میشود. ابتدا با فرآیند سادهای کابل بلندی را در داخل ژاکت قرار میدهند و آن را میکِشند. در نتیجه آن، ژاکت پلیاستری بر روی میز، پهن میشود و کابل بلند هم درون آن جای میگیرد.
در مرحله بعدی، گیرهای را از یک سو به کابل داخل ژاکت و از سوی دیگر به تیوب پلیمری وصل میکنند. با حرکت کابل، لایه پلیمری از داخل ژاکت عبور میکند و در نهایت دو لایه درون هم قرار میگیرند.
کارگران کابلها را خارج و دو طرف شیلنگ را با کاتر صاف میکنند. حال دو لایه (ژاکت پلیاستری و آستر پلیمری) درون هم قرار دارند. اما هنوز با هم متحد و یکی نشدهاند.
چسباندن دولایه شیلنگ آتش نشانی
بعد از مرحله مونتاژ، نوبت به این میرسد که با فرآیندی گرماده، لایههای شیلنگ آتش نشانی تخت را به هم بچسبانیم. برای این کار از دستگاه بخار (داغ) استفاده میشود.
کارگران یک سر شیلنگ (با دو لایه مجزا) را به نازل دستگاه بخارساز وصل و سر دیگر آن را مسدود میکنند. با حرکت نازل به یک سمت، شیلنگ صاف و کشیده میشود و هرگونه پیچ و تابی که در داخل آن قرار دارد از بین میرود. سپس بخار تحت فشار، فضای داخلی شیلنگ را پر میکند.
این بخار دو کار را انجام میدهد. اولا: داخل شیلنگ را پر میکند و در نتیجه شیلنگ به صورت یک استوانه در میآید (اصطلاحا باد میشود). دوما: گرمای بخار ذرات چسبناکی که در داخل لایه پلیمری جا خوش کردهاند را ذوب و سبب میشود لایه پلیمری به ژاکت پلیاستری بچسبد.
در گام بعدی با دمیدن هوای سرد به داخل شیلنگ، گرمای داخل آن را از بین میبرند. در انتهای این مرحله دو لایه استوانهای هم محور و چسبیده به هم داریم که همان شیلنگ تخت آتش نشانی است.
بعد از ساخت تیوب لاستیکی و ژاکت پلی استری شیلنگ برزنتی، با فرآیند خاصی آنها را به هم متصل میکنند
رول کردن شیلنگ آتش نشانی
بعد از ساخت شیلنگ آتش نشانی تخت (شیلنگ برزنتی)، اپراتور با دستگاه کوچکی، شیلنگها را رول میکنند. در حین رول کردن شیلنگ، کارگر به صورت چشمی آن را بازرسی میکند تا شیلنگهایی که احیانا دارای نقصی هستند را از چرخه خارج کنند.
شیلنگهای آتش نشانی انتقال دهنده در طولهای 20 الی 30 متری ساخته میشوند. برای اتصال چندین شیلنگ به هم و یا اتصال شیلنگ به پمپ و یا اتصال آن به نازل آتش نشانی، بایستی به دو انتهای شیلنگ کوپلینگهایی وصل شود. کار اتصال کوپلینگ به شیلنگ در محل کارخانه تولید شیلنگ انجام میشود. در واقع بعد از مرحله رول کردن شیلنگ برزنتی، کارگران کوپلینگ را به دو انتهای آن وصل میکنند. در ایران معمولا از دو نوع کوپلینگ آلمانی (استورز STORZ) و انگلیسی(BS) استفاده میشود.
برای اتصال دقیق و صحیح کوپلینگ به شیلنگ آتش نشانی تخت، از دستگاههای مخصوصی استفاده میشود. همچنین برای آب بندی بهتر، از سه روش استفاده میشود. اول استفاده از سیم پیچ؛ دوم استفاده از بست معمولی و سوم استفاده از بست تخصصی کوپلینگ. البته آنچه رایج است، همان روش اول (سیم پیچ) است، اما بهترین روش برای آب بندی شیلنگ و کوپلینگ استفاده از بست تخصصی است. زیرا این بست علاوه بر آب بندی بهتر، به شیلنگ هم آسیب نمیرساند. از همه اینها که بگذریم فرآیند سیم پیچی به دستگاه مخصوصی نیاز دارد، ولی بست تخصصی توسط آچار آلن مخصوص، به راحتی انجام میشود.
اتصال کوپلینگ انگلیسی (BS) به انتهای شیلنگ برزنتیاتصال کوپلینگ آلمانی (STORZ) به انتهای شیلنگ برزنتی
معمولا کارخانههای تولید کننده شیلنگ برزنتی (شیلنگ تخت)، هر کدام از شیلنگها را تحت تست هیدرواستاتیک قرار میدهند تا از صحت آنها قبل از ارسال به بازار مطمئن شوند.
بعد از اتصال کوپلینگ به دو انتهای شیلنگ، کارگران آن را بر روی میز بزرگی پهن میکنند. ابتدا توسط شابلون و جوهر، اطلاعات شیلنگ و استانداردها را بر روی شیلنگ حک میکنند. سپس آن را مورد تست هیدرواستاتیک قرار میدهند. در این تست آب پرفشار را به داخل شیلنگ تزریق میکنند و بدنه شیلنگ و اتصال کوپلینگها را مورد ارزیابی و بررسی قرار میدهند.
بعد از آن لازم است آب داخل شیلنگ را خالی و داخل آن را خشک کنند. برای اینکار از اسفنج بزرگی استفاده میکنند. اسفنج در داخل شیلنگ حرکت میکند و آب اضافی داخل آن را خشک میکنند.
بسته بندی شیلنگ تخت
در پایان فرآیند تولید شیلنگ، آن را مجددا رول میکنند و در بسته بندی منحصر به فردی روانه بازار میکنند. این شیلنگ یک شیلنگ آتش نشانی سبک و با انعطاف پذیری بالا است.
همانطوری که ملاحظه فرمودید، فرآیند ساخت و تولید یک شیلنگ به ظاهر ساده، پیچیده و کاملا دقیق است و تکنولوژی برای رسیدن به این مرحله بیش از چهارصد سال راه طی کرده است.
شیلنگ آتش نشانی (شیلنگ برزنتی) آریاکوپلینگ
آریاکوپلینگ بیش از پنجاه سال است که در زمینه طراحی و تولید تجهیزات آتش نشانی فعالیت میکند. محصولات آریاکوپلینگ نه تنها بر اساس استاندارد ملی بلکه بر اساس استانداردهای بینالمللی و اروپایی طراحی و تولید میشوند. یکی از محصولات تولید شده در این مجموعه، شیلنگ برزنتی آتش نشانی است. شیلنگ آتش نشانی که با نام شیلنگ تاشونده آتش نشانی و یا شیلنگ آتش نشانی تخت هم شناخته میشود در بیشتر ایستگاههای آتش نشانی ایران مورد استفاده قرار میگیرد. ویژگیهای شیلنگ آتش نشانی تاشونده آریاکوپلینگ به شرح زیر است:
ساخته شده از دو لایه از جنس لاستیک و فیبر مصنوعی
مقاوم به رطوبت و بخارات اسیدی و قلیایی
بسیار سبک
دارای قابلیت تاشوندگی بدون آسیب رسانی به شیلنگ
مقاوم در فشارهای بیش از 45bar
تولید در سایزهای 1.5، 2 و 2.5 اینچ و طولهای 20، 25 و 30 متری
تحمل حرارت 120 درجه سلسیوس به مدت 120 ثانیه در آزمونهای کنترل کیفی
حفظ قابلیت انعطاف پذیری و مقاومت در دمای 20- درجه سلسیوس
تولید شده مطابق الزامات استاندارد BS EN 14540 و BS EN671-2
شیلنگ آتش نشانی (شیلنگ برزنتی) آریاکوپلینگ از دو لایه لاستیکی (آستر داخلی) و ژاکت بیرونی (فیبر مصنوعی) ساخته میشود
چه موادی در ساخت شیلنگ آتش نشانی تاشونده (برزنتی) به کار میرود؟
شیلنگ آتش نشانی از دو لایه مجزا ساخته میشود که با فرآیندی آنها را به هم میچسبانند. لایه داخلی یک لایه لاستیک پلیمری و لایه بیرونی یک ژاکت پلی استری است.
مراحل ساخت شیلنگ آتش نشانی تاشونده (برزنتی) کدام است؟
1) ساخت ژاکت شیلنگ آتش نشانی 2) ساخت آستر لاستیکی شیلنگ 3) مونتاژ دو لایه داخلی و بیرونی شیلنگ 4) چسباندن دولایه شیلنگ آتش نشانی به هم 5) رول کردن شیلنگ آتش نشانی 6) اتصال کوپلینگ به شیلنگ 7) تست هیدرواستاتیک شیلنگ آتش نشانی جهت کنترل آب بندی کامل 8) بسته بندی شیلنگ تخت
آیا شیلنگهای آتش نشانی موجود در بازار به کوپلینگ مجهز هستند؟
تمام شیلنگهای آتش نشانی موجود در بازار بایستی به کوپلینگ وصل باشند. به عبارت دیگر در دو انتهای شیلنگ برزنتی باید دو عدد کوپلینگ وصل باشد.
کدام نوع کوپلینگ در انتهای شیلنگ برزنتی مونتاژ میشود؟
در گذشتههای دور، آتش نشانان از سطلهای پُر از آب در عملیات اطفای حریق استفاده میکردند. اما تقریبا از دهه 1600 میلادی به بعد، شیلنگ آتش نشانی جایگزین سطلهای پر از آب و زنجیرههای انسانی شد. مواد و روشهایی که مردم اعصار گوناگون برای تولید شیلنگ آتش نشانی به کار بستند به مرور زمان توسعه یافت و نتیجه این تلاشهای مستمر چند صد ساله، مبدل شد به شیلنگهای آتش نشانی مدرن امروزی؛ این شیلنگها قادرند در هر لحظه حجم زیادی از آب را به محل حریق منتقل کنند؛ به طوری که بدون حضور این تجهیزات، آتش نشانان کاری از پیش نمیبرند. تا به حال در خصوص فرآیند ساخت و تولید شیلنگ آتش نشانی صحبت نکردیم. از این رو، در این مقاله قصد داریم در مورد نحوه ساخت شیلنگ آتش نشانی (انتقال دهنده) حرف بزنیم. آنچه در این مقاله میخوانیم:
از نظر تاریخی، ساخت نخستین شیلنگ برای خاموش کردن آتش به یونان باستان برمیگردد. به گفته نویسنده یونانی، آپولودوروس، مردم در آن زمان از روده گاو به عنوان مجرایی برای انتقال آب تحت فشار استفاده کردند. آنها روده گاو را به مخزن مَشک مانندی وصل و وقتی روی مخزن فشار وارد میکردند، آب داخل مخزن، از طریق این نوع شیلنگ اولیه تا ارتفاع مشخصی بالا میرفت و یک جسم آتشین را خاموش میکرد.
اما این نوع از شیلنگها، به دلیل دبی پایینی از آب که انتقال میدادند، در عمل به هیچ عنوان کاربردی نبودند. به عبارتی در عملیات اطفای حریق واقعی که آتش در دقایقی همه چیز را در خود میسوزاند، مردم سطلهای آب را به این نوع از شیلنگها ترجیح میدادند.
در گذشته مردم از سطل آب برای خاموش کردن آتش استفاده میکردند
شیلنگ چرمی؛ نخستین شیلنگهای آتش نشانی عصر جدید
بعدها یعنی در اوایل قرن هفدهم میلادی، نخستین شیلنگهای حرفهای از چرم طبیعی ساخته شد. در ابتدا، سازندگان از نخ برای دوختن درزهای چرم و تولید شیلنگ آتش نشانی استفاده کردند. اما بعد از مدتی، پرچهای فلزی در جهت بهبود عملکرد این شیلنگها مورد استفاده قرار گرفت. این شیلنگها معایب زیادی داشتند و مردم هم از این معایب مطلع بودند. اولا: شیلنگهای چرمی بسیار سنگین بودند، ثانیا: به سرعت انعطاف خود را از دست میدادند. و ثالثا: در هنگام استفاده در فشارهای بالا سوراخ میشدند و آب را نشت میدادند؛ اما با همه این تفاسیر در یک بازه زمانی طولانی، شیلنگ چرمی تنها شیلنگ محبوب مورد استفاده آتش نشانان در ایستگاههای آتش نشانی سراسر دنیا به شمار میرفت و هیچ شیلنگی نتوانست جای آن را برای مدت طولانی بگیرد.
ابداع شیلنگ آتش نشانی پنبهای، انقلابی در حرفه آتش نشانی به وجود آورد. به طوری که دوره به کار گیری شیلنگ پنبهای در عملیات اطفای حریق را میتوانیم آغاز دوره نوین آتش نشانی بدانیم. شاید وزن بسیار پایینتر شیلنگ پنبهای نسبت به شیلنگ چرمی را بتوان مهمترین ویژگی و مزیت شیلنگهای دوره نوین نسبت به شیلنگهای قدیمی قلمداد کرد؛ به طوری که کارایی و بازدهی نیروهای عملیاتی که از شیلنگ سبک وزن پنبهای استفاده میکردند، قابل مقایسه با آتش نشانانی که از شیلنگهای سنگین قدیمی بهره میبردند، نبود.
این شیلنگها که به دلیل به کار رفتن پنبه در ساختارشان در مقایسه با شیلنگهای قرن هفدهمی بسیار سبکتر بودند، به یک لایه آستر لاستیکی هم مجهز بودند. این لایه لاستیکی از خیس شدن تار و پود پنبه و در نتیجه آن از سنگین شدن شیلنگ، جلوگیری میکرد و در عین حال انعطاف پذیری بالایی را هم برای شیلنگ به ارمغان میآورد.
انواع شیلنگ آتش نشانی، از شیلنگهای سبک مخصوص اطفای حریق جنگلها گرفته تا شیلنگهای بزرگ مخصوص آتش سوزیهای مناطق صنعتی، در کارخانههای تولید تجهیزات آتش نشانی ساخته میشوند. هر کدام از این شیلنگها بنا به کاربردی که دارند دارای سایز مشخصی هستند و مواد متفاوتی در ساخت آنها به کار میرود.
در مقاله دیگری با عنوان انواع شیلنگهای آتش نشانی را بهتر بشناسیم ، انواع شیلنگهای آتش نشانی را در سه دسته کلی طبقه بندی کردیم:
شیلنگ آتش نشانی مکش (شیلنگ مکش سخت) که برای مکش آب از منابع آبی بدون فشار مانند حوضچههای آب و انتقال آن به پمپ آتش نشانی به کار میروند. در ساختار این شیلنگها از حلقههای فلزی برای سخت کردن بدنه شیلنگ و جلوگیری از مچاله شدن آن تحت خلا استفاده میشود.
شیلنگ آتش نشانی هوزریل (شیلنگ نیمه سخت) که به دور قرقره هوزریل پیچیده میشود و میتوان آن را در اکثر بناها یافت. این نوع از تجهیزات (شیلنگ نیمه سخت و هوزریل) برای اطفای آتش سوزیهای کوچک توسط مردم عادی مورد استفاده قرار میگیرند.
شیلنگ آتش نشانی تخت (شیلنگ انتقال دهنده) که برای انتقال آب از پمپ به نازل سه حالته مورد استفاده قرار میگیرد. این شیلنگها، خود به دو دسته نفوذپذیر و نفوذ ناپذیر تقسیم میشود که شیلنگ برزنتی، از جمله پرکاربردترین شیلنگ این دسته به شمار میرود. طریقه ساختن این نوع از شیلنگها موضوع بحث امروز ما است و در ادامه مراحل ساخت این نوع شیلنگ در یک کارخانه را به طور مفصل شرح میدهیم.(برای مشاهده تاریخچه شیلنگ آتش نشانی کلیک کنید )
در ساخت ژاکت یا لایه بیرونی شیلنگهای انتقال دهنده (شیلنگ برزنتی) ، از صدها قرقره نخ پلیاستری استفاده میشود. این قرقرهها بر روی حلقهای بزرگ سوار هستند و نخ آنها، که قرار است تار و پود لایه بیرونی شیلنگ آتش نشانی را تشکیل دهند، وارد دستگاه بافندگی اتوماتیک میشوند. یک سری میلههای فنری، نخهای پلیاستر را تحت کشش یکنواختی نگاه میدارند تا نتیجه کار بافندگی بسیار محکم باشد.
این نخها با شرایطی که ذکر کردیم به مرور از بالا وارد دستگاه بافندگی خودکار میشود و دستگاه با بافتن نخها در هم به صورت تار و پود، یک بافت ضخیم و بسیار مستحکم، ظریف و استوانهای شکل به وجود میآورد که ژاکت بیرونی شیلنگ آتش نشانی تخت نامیده میشود.
در این ژاکت که معمولا به رنگ سفید است، یک خط مشکی و یا قرمز هم مشاهده میشود. این الگو در واقع یک راهنمای بصری برای اپراتورها است و در مراحل مونتاژ به دردشان میخورد.
در محل دیگری در کارخانه تولید شیلنگ آتش نشانی، کارگران گرانولهای پلیاورتان (polyurethane)، دانههای چسب (adhesive) و ساچمههای رنگین ساز سفید (white colorant) را در مخزنی بزرگ، خالی و با هم ترکیب میکنند. گرانولهای پلیاورتان نوعی پلیمر مصنوعی هستند. به عبارت بهتر، این گرانول نوعی پلاستیک است که عنصر اصلی آستر داخلی شیلنگ را شکل میدهد.
بعد از ترکیب این اجزای سه گانه، دستگاهی (شبیه به دستگاه تزریق پلاستیک) این ترکیبات گرانولی را به تیوب پلاستیکی توخالی درازی تبدیل میکند. بعد از این مرحله، تیوب پلیمری ساخته شده از حوضچه آب سرد عبور میکند. سپس تیوب بر روی میز بازرسی قرار میگیرد و اپراتوری آن را مورد ارزیابی و بازرسی قرار میدهد. در این مرحله یک چاپگر اتوماتیک، کدی را بر روی تیوب حک میکند که در مراحل بعدی، این کد مورد استفاده قرار میگیرد.
در آینده، این تیوب پلیمری در داخل ژاکت پلیاستری قرار میگیرد و با دستگاهی به آن گرما میدهند. این گرما چسب به کار رفته در تیوب پلیمری را فعال میکند و سبب میشود لایه پلیمری به ژاکت پلیاستری بچسبد.
بعد از تولید ژاکت بیرونی و آستر داخلی شیلنگ تخت، نوبت به مونتاژ این اجزا میرسد. در مرحله مونتاژ از یک میز بزرگ 30 متری، کابلهای بلند و چندین گیره استفاده میشود. ابتدا با فرآیند سادهای کابل بلندی را در داخل ژاکت قرار میدهند و آن را میکِشند. در نتیجه آن، ژاکت پلیاستری بر روی میز، پهن میشود و کابل بلند هم درون آن جای میگیرد.
در مرحله بعدی، گیرهای را از یک سو به کابل داخل ژاکت و از سوی دیگر به تیوب پلیمری وصل میکنند. با حرکت کابل، لایه پلیمری از داخل ژاکت عبور میکند و در نهایت دو لایه درون هم قرار میگیرند.
کارگران کابلها را خارج و دو طرف شیلنگ را با کاتر صاف میکنند. حال دو لایه (ژاکت پلیاستری و آستر پلیمری) درون هم قرار دارند. اما هنوز با هم متحد و یکی نشدهاند.
چسباندن دولایه شیلنگ آتش نشانی
بعد از مرحله مونتاژ، نوبت به این میرسد که با فرآیندی گرماده، لایههای شیلنگ آتش نشانی تخت را به هم بچسبانیم. برای این کار از دستگاه بخار (داغ) استفاده میشود.
کارگران یک سر شیلنگ (با دو لایه مجزا) را به نازل دستگاه بخارساز وصل و سر دیگر آن را مسدود میکنند. با حرکت نازل به یک سمت، شیلنگ صاف و کشیده میشود و هرگونه پیچ و تابی که در داخل آن قرار دارد از بین میرود. سپس بخار تحت فشار، فضای داخلی شیلنگ را پر میکند.
این بخار دو کار را انجام میدهد. اولا: داخل شیلنگ را پر میکند و در نتیجه شیلنگ به صورت یک استوانه در میآید (اصطلاحا باد میشود). دوما: گرمای بخار ذرات چسبناکی که در داخل لایه پلیمری جا خوش کردهاند را ذوب و سبب میشود لایه پلیمری به ژاکت پلیاستری بچسبد.
در گام بعدی با دمیدن هوای سرد به داخل شیلنگ، گرمای داخل آن را از بین میبرند. در انتهای این مرحله دو لایه استوانهای هم محور و چسبیده به هم داریم که همان شیلنگ تخت آتش نشانی است.
بعد از ساخت تیوب لاستیکی و ژاکت پلی استری شیلنگ برزنتی، با فرآیند خاصی آنها را به هم متصل میکنند
رول کردن شیلنگ آتش نشانی
بعد از ساخت شیلنگ آتش نشانی تخت (شیلنگ برزنتی)، اپراتور با دستگاه کوچکی، شیلنگها را رول میکنند. در حین رول کردن شیلنگ، کارگر به صورت چشمی آن را بازرسی میکند تا شیلنگهایی که احیانا دارای نقصی هستند را از چرخه خارج کنند.
شیلنگهای آتش نشانی انتقال دهنده در طولهای 20 الی 30 متری ساخته میشوند. برای اتصال چندین شیلنگ به هم و یا اتصال شیلنگ به پمپ و یا اتصال آن به نازل آتش نشانی، بایستی به دو انتهای شیلنگ کوپلینگهایی وصل شود. کار اتصال کوپلینگ به شیلنگ در محل کارخانه تولید شیلنگ انجام میشود. در واقع بعد از مرحله رول کردن شیلنگ برزنتی، کارگران کوپلینگ را به دو انتهای آن وصل میکنند. در ایران معمولا از دو نوع کوپلینگ آلمانی (استورز STORZ) و انگلیسی(BS) استفاده میشود.
برای اتصال دقیق و صحیح کوپلینگ به شیلنگ آتش نشانی تخت، از دستگاههای مخصوصی استفاده میشود. همچنین برای آب بندی بهتر، از سه روش استفاده میشود. اول استفاده از سیم پیچ؛ دوم استفاده از بست معمولی و سوم استفاده از بست تخصصی کوپلینگ. البته آنچه رایج است، همان روش اول (سیم پیچ) است، اما بهترین روش برای آب بندی شیلنگ و کوپلینگ استفاده از بست تخصصی است. زیرا این بست علاوه بر آب بندی بهتر، به شیلنگ هم آسیب نمیرساند. از همه اینها که بگذریم فرآیند سیم پیچی به دستگاه مخصوصی نیاز دارد، ولی بست تخصصی توسط آچار آلن مخصوص، به راحتی انجام میشود.
اتصال کوپلینگ انگلیسی (BS) به انتهای شیلنگ برزنتیاتصال کوپلینگ آلمانی (STORZ) به انتهای شیلنگ برزنتی
معمولا کارخانههای تولید کننده شیلنگ برزنتی (شیلنگ تخت)، هر کدام از شیلنگها را تحت تست هیدرواستاتیک قرار میدهند تا از صحت آنها قبل از ارسال به بازار مطمئن شوند.
بعد از اتصال کوپلینگ به دو انتهای شیلنگ، کارگران آن را بر روی میز بزرگی پهن میکنند. ابتدا توسط شابلون و جوهر، اطلاعات شیلنگ و استانداردها را بر روی شیلنگ حک میکنند. سپس آن را مورد تست هیدرواستاتیک قرار میدهند. در این تست آب پرفشار را به داخل شیلنگ تزریق میکنند و بدنه شیلنگ و اتصال کوپلینگها را مورد ارزیابی و بررسی قرار میدهند.
بعد از آن لازم است آب داخل شیلنگ را خالی و داخل آن را خشک کنند. برای اینکار از اسفنج بزرگی استفاده میکنند. اسفنج در داخل شیلنگ حرکت میکند و آب اضافی داخل آن را خشک میکنند.
بسته بندی شیلنگ تخت
در پایان فرآیند تولید شیلنگ، آن را مجددا رول میکنند و در بسته بندی منحصر به فردی روانه بازار میکنند. این شیلنگ یک شیلنگ آتش نشانی سبک و با انعطاف پذیری بالا است.
همانطوری که ملاحظه فرمودید، فرآیند ساخت و تولید یک شیلنگ به ظاهر ساده، پیچیده و کاملا دقیق است و تکنولوژی برای رسیدن به این مرحله بیش از چهارصد سال راه طی کرده است.
شیلنگ آتش نشانی (شیلنگ برزنتی) آریاکوپلینگ
آریاکوپلینگ بیش از پنجاه سال است که در زمینه طراحی و تولید تجهیزات آتش نشانی فعالیت میکند. محصولات آریاکوپلینگ نه تنها بر اساس استاندارد ملی بلکه بر اساس استانداردهای بینالمللی و اروپایی طراحی و تولید میشوند. یکی از محصولات تولید شده در این مجموعه، شیلنگ برزنتی آتش نشانی است. شیلنگ آتش نشانی که با نام شیلنگ تاشونده آتش نشانی و یا شیلنگ آتش نشانی تخت هم شناخته میشود در بیشتر ایستگاههای آتش نشانی ایران مورد استفاده قرار میگیرد. ویژگیهای شیلنگ آتش نشانی تاشونده آریاکوپلینگ به شرح زیر است:
ساخته شده از دو لایه از جنس لاستیک و فیبر مصنوعی
مقاوم به رطوبت و بخارات اسیدی و قلیایی
بسیار سبک
دارای قابلیت تاشوندگی بدون آسیب رسانی به شیلنگ
مقاوم در فشارهای بیش از 45bar
تولید در سایزهای 1.5، 2 و 2.5 اینچ و طولهای 20، 25 و 30 متری
تحمل حرارت 120 درجه سلسیوس به مدت 120 ثانیه در آزمونهای کنترل کیفی
حفظ قابلیت انعطاف پذیری و مقاومت در دمای 20- درجه سلسیوس
تولید شده مطابق الزامات استاندارد BS EN 14540 و BS EN671-2
شیلنگ آتش نشانی (شیلنگ برزنتی) آریاکوپلینگ از دو لایه لاستیکی (آستر داخلی) و ژاکت بیرونی (فیبر مصنوعی) ساخته میشود
چه موادی در ساخت شیلنگ آتش نشانی تاشونده (برزنتی) به کار میرود؟
شیلنگ آتش نشانی از دو لایه مجزا ساخته میشود که با فرآیندی آنها را به هم میچسبانند. لایه داخلی یک لایه لاستیک پلیمری و لایه بیرونی یک ژاکت پلی استری است.
مراحل ساخت شیلنگ آتش نشانی تاشونده (برزنتی) کدام است؟
1) ساخت ژاکت شیلنگ آتش نشانی 2) ساخت آستر لاستیکی شیلنگ 3) مونتاژ دو لایه داخلی و بیرونی شیلنگ 4) چسباندن دولایه شیلنگ آتش نشانی به هم 5) رول کردن شیلنگ آتش نشانی 6) اتصال کوپلینگ به شیلنگ 7) تست هیدرواستاتیک شیلنگ آتش نشانی جهت کنترل آب بندی کامل 8) بسته بندی شیلنگ تخت
آیا شیلنگهای آتش نشانی موجود در بازار به کوپلینگ مجهز هستند؟
تمام شیلنگهای آتش نشانی موجود در بازار بایستی به کوپلینگ وصل باشند. به عبارت دیگر در دو انتهای شیلنگ برزنتی باید دو عدد کوپلینگ وصل باشد.
کدام نوع کوپلینگ در انتهای شیلنگ برزنتی مونتاژ میشود؟
در ساخت ژاکت یا لایه بیرونی شیلنگهای انتقال دهنده (شیلنگ برزنتی) ، از صدها قرقره نخ پلیاستری استفاده میشود. این قرقرهها بر روی حلقهای بزرگ سوار هستند و نخ آنها، که قرار است تار و پود لایه بیرونی شیلنگ آتش نشانی را تشکیل دهند، وارد دستگاه بافندگی اتوماتیک میشوند. یک سری میلههای فنری، نخهای پلیاستر را تحت کشش یکنواختی نگاه میدارند تا نتیجه کار بافندگی بسیار محکم باشد.
این نخها با شرایطی که ذکر کردیم به مرور از بالا وارد دستگاه بافندگی خودکار میشود و دستگاه با بافتن نخها در هم به صورت تار و پود، یک بافت ضخیم و بسیار مستحکم، ظریف و استوانهای شکل به وجود میآورد که ژاکت بیرونی شیلنگ آتش نشانی تخت نامیده میشود.
در این ژاکت که معمولا به رنگ سفید است، یک خط مشکی و یا قرمز هم مشاهده میشود. این الگو در واقع یک راهنمای بصری برای اپراتورها است و در مراحل مونتاژ به دردشان میخورد.
در محل دیگری در کارخانه تولید شیلنگ آتش نشانی، کارگران گرانولهای پلیاورتان (polyurethane)، دانههای چسب (adhesive) و ساچمههای رنگین ساز سفید (white colorant) را در مخزنی بزرگ، خالی و با هم ترکیب میکنند. گرانولهای پلیاورتان نوعی پلیمر مصنوعی هستند. به عبارت بهتر، این گرانول نوعی پلاستیک است که عنصر اصلی آستر داخلی شیلنگ را شکل میدهد.
بعد از ترکیب این اجزای سه گانه، دستگاهی (شبیه به دستگاه تزریق پلاستیک) این ترکیبات گرانولی را به تیوب پلاستیکی توخالی درازی تبدیل میکند. بعد از این مرحله، تیوب پلیمری ساخته شده از حوضچه آب سرد عبور میکند. سپس تیوب بر روی میز بازرسی قرار میگیرد و اپراتوری آن را مورد ارزیابی و بازرسی قرار میدهد. در این مرحله یک چاپگر اتوماتیک، کدی را بر روی تیوب حک میکند که در مراحل بعدی، این کد مورد استفاده قرار میگیرد.
در آینده، این تیوب پلیمری در داخل ژاکت پلیاستری قرار میگیرد و با دستگاهی به آن گرما میدهند. این گرما چسب به کار رفته در تیوب پلیمری را فعال میکند و سبب میشود لایه پلیمری به ژاکت پلیاستری بچسبد.
بعد از تولید ژاکت بیرونی و آستر داخلی شیلنگ تخت، نوبت به مونتاژ این اجزا میرسد. در مرحله مونتاژ از یک میز بزرگ 30 متری، کابلهای بلند و چندین گیره استفاده میشود. ابتدا با فرآیند سادهای کابل بلندی را در داخل ژاکت قرار میدهند و آن را میکِشند. در نتیجه آن، ژاکت پلیاستری بر روی میز، پهن میشود و کابل بلند هم درون آن جای میگیرد.
در مرحله بعدی، گیرهای را از یک سو به کابل داخل ژاکت و از سوی دیگر به تیوب پلیمری وصل میکنند. با حرکت کابل، لایه پلیمری از داخل ژاکت عبور میکند و در نهایت دو لایه درون هم قرار میگیرند.
کارگران کابلها را خارج و دو طرف شیلنگ را با کاتر صاف میکنند. حال دو لایه (ژاکت پلیاستری و آستر پلیمری) درون هم قرار دارند. اما هنوز با هم متحد و یکی نشدهاند.
چسباندن دولایه شیلنگ آتش نشانی
بعد از مرحله مونتاژ، نوبت به این میرسد که با فرآیندی گرماده، لایههای شیلنگ آتش نشانی تخت را به هم بچسبانیم. برای این کار از دستگاه بخار (داغ) استفاده میشود.
کارگران یک سر شیلنگ (با دو لایه مجزا) را به نازل دستگاه بخارساز وصل و سر دیگر آن را مسدود میکنند. با حرکت نازل به یک سمت، شیلنگ صاف و کشیده میشود و هرگونه پیچ و تابی که در داخل آن قرار دارد از بین میرود. سپس بخار تحت فشار، فضای داخلی شیلنگ را پر میکند.
این بخار دو کار را انجام میدهد. اولا: داخل شیلنگ را پر میکند و در نتیجه شیلنگ به صورت یک استوانه در میآید (اصطلاحا باد میشود). دوما: گرمای بخار ذرات چسبناکی که در داخل لایه پلیمری جا خوش کردهاند را ذوب و سبب میشود لایه پلیمری به ژاکت پلیاستری بچسبد.
در گام بعدی با دمیدن هوای سرد به داخل شیلنگ، گرمای داخل آن را از بین میبرند. در انتهای این مرحله دو لایه استوانهای هم محور و چسبیده به هم داریم که همان شیلنگ تخت آتش نشانی است.
بعد از ساخت تیوب لاستیکی و ژاکت پلی استری شیلنگ برزنتی، با فرآیند خاصی آنها را به هم متصل میکنند
رول کردن شیلنگ آتش نشانی
بعد از ساخت شیلنگ آتش نشانی تخت (شیلنگ برزنتی)، اپراتور با دستگاه کوچکی، شیلنگها را رول میکنند. در حین رول کردن شیلنگ، کارگر به صورت چشمی آن را بازرسی میکند تا شیلنگهایی که احیانا دارای نقصی هستند را از چرخه خارج کنند.
شیلنگهای آتش نشانی انتقال دهنده در طولهای 20 الی 30 متری ساخته میشوند. برای اتصال چندین شیلنگ به هم و یا اتصال شیلنگ به پمپ و یا اتصال آن به نازل آتش نشانی، بایستی به دو انتهای شیلنگ کوپلینگهایی وصل شود. کار اتصال کوپلینگ به شیلنگ در محل کارخانه تولید شیلنگ انجام میشود. در واقع بعد از مرحله رول کردن شیلنگ برزنتی، کارگران کوپلینگ را به دو انتهای آن وصل میکنند. در ایران معمولا از دو نوع کوپلینگ آلمانی (استورز STORZ) و انگلیسی(BS) استفاده میشود.
برای اتصال دقیق و صحیح کوپلینگ به شیلنگ آتش نشانی تخت، از دستگاههای مخصوصی استفاده میشود. همچنین برای آب بندی بهتر، از سه روش استفاده میشود. اول استفاده از سیم پیچ؛ دوم استفاده از بست معمولی و سوم استفاده از بست تخصصی کوپلینگ. البته آنچه رایج است، همان روش اول (سیم پیچ) است، اما بهترین روش برای آب بندی شیلنگ و کوپلینگ استفاده از بست تخصصی است. زیرا این بست علاوه بر آب بندی بهتر، به شیلنگ هم آسیب نمیرساند. از همه اینها که بگذریم فرآیند سیم پیچی به دستگاه مخصوصی نیاز دارد، ولی بست تخصصی توسط آچار آلن مخصوص، به راحتی انجام میشود.
اتصال کوپلینگ انگلیسی (BS) به انتهای شیلنگ برزنتیاتصال کوپلینگ آلمانی (STORZ) به انتهای شیلنگ برزنتی
معمولا کارخانههای تولید کننده شیلنگ برزنتی (شیلنگ تخت)، هر کدام از شیلنگها را تحت تست هیدرواستاتیک قرار میدهند تا از صحت آنها قبل از ارسال به بازار مطمئن شوند.
بعد از اتصال کوپلینگ به دو انتهای شیلنگ، کارگران آن را بر روی میز بزرگی پهن میکنند. ابتدا توسط شابلون و جوهر، اطلاعات شیلنگ و استانداردها را بر روی شیلنگ حک میکنند. سپس آن را مورد تست هیدرواستاتیک قرار میدهند. در این تست آب پرفشار را به داخل شیلنگ تزریق میکنند و بدنه شیلنگ و اتصال کوپلینگها را مورد ارزیابی و بررسی قرار میدهند.
بعد از آن لازم است آب داخل شیلنگ را خالی و داخل آن را خشک کنند. برای اینکار از اسفنج بزرگی استفاده میکنند. اسفنج در داخل شیلنگ حرکت میکند و آب اضافی داخل آن را خشک میکنند.
بسته بندی شیلنگ تخت
در پایان فرآیند تولید شیلنگ، آن را مجددا رول میکنند و در بسته بندی منحصر به فردی روانه بازار میکنند. این شیلنگ یک شیلنگ آتش نشانی سبک و با انعطاف پذیری بالا است.
همانطوری که ملاحظه فرمودید، فرآیند ساخت و تولید یک شیلنگ به ظاهر ساده، پیچیده و کاملا دقیق است و تکنولوژی برای رسیدن به این مرحله بیش از چهارصد سال راه طی کرده است.
شیلنگ آتش نشانی (شیلنگ برزنتی) آریاکوپلینگ
آریاکوپلینگ بیش از پنجاه سال است که در زمینه طراحی و تولید تجهیزات آتش نشانی فعالیت میکند. محصولات آریاکوپلینگ نه تنها بر اساس استاندارد ملی بلکه بر اساس استانداردهای بینالمللی و اروپایی طراحی و تولید میشوند. یکی از محصولات تولید شده در این مجموعه، شیلنگ برزنتی آتش نشانی است. شیلنگ آتش نشانی که با نام شیلنگ تاشونده آتش نشانی و یا شیلنگ آتش نشانی تخت هم شناخته میشود در بیشتر ایستگاههای آتش نشانی ایران مورد استفاده قرار میگیرد. ویژگیهای شیلنگ آتش نشانی تاشونده آریاکوپلینگ به شرح زیر است:
ساخته شده از دو لایه از جنس لاستیک و فیبر مصنوعی
مقاوم به رطوبت و بخارات اسیدی و قلیایی
بسیار سبک
دارای قابلیت تاشوندگی بدون آسیب رسانی به شیلنگ
مقاوم در فشارهای بیش از 45bar
تولید در سایزهای 1.5، 2 و 2.5 اینچ و طولهای 20، 25 و 30 متری
تحمل حرارت 120 درجه سلسیوس به مدت 120 ثانیه در آزمونهای کنترل کیفی
حفظ قابلیت انعطاف پذیری و مقاومت در دمای 20- درجه سلسیوس
تولید شده مطابق الزامات استاندارد BS EN 14540 و BS EN671-2
شیلنگ آتش نشانی (شیلنگ برزنتی) آریاکوپلینگ از دو لایه لاستیکی (آستر داخلی) و ژاکت بیرونی (فیبر مصنوعی) ساخته میشود
چه موادی در ساخت شیلنگ آتش نشانی تاشونده (برزنتی) به کار میرود؟
شیلنگ آتش نشانی از دو لایه مجزا ساخته میشود که با فرآیندی آنها را به هم میچسبانند. لایه داخلی یک لایه لاستیک پلیمری و لایه بیرونی یک ژاکت پلی استری است.
مراحل ساخت شیلنگ آتش نشانی تاشونده (برزنتی) کدام است؟
1) ساخت ژاکت شیلنگ آتش نشانی 2) ساخت آستر لاستیکی شیلنگ 3) مونتاژ دو لایه داخلی و بیرونی شیلنگ 4) چسباندن دولایه شیلنگ آتش نشانی به هم 5) رول کردن شیلنگ آتش نشانی 6) اتصال کوپلینگ به شیلنگ 7) تست هیدرواستاتیک شیلنگ آتش نشانی جهت کنترل آب بندی کامل 8) بسته بندی شیلنگ تخت
آیا شیلنگهای آتش نشانی موجود در بازار به کوپلینگ مجهز هستند؟
تمام شیلنگهای آتش نشانی موجود در بازار بایستی به کوپلینگ وصل باشند. به عبارت دیگر در دو انتهای شیلنگ برزنتی باید دو عدد کوپلینگ وصل باشد.
کدام نوع کوپلینگ در انتهای شیلنگ برزنتی مونتاژ میشود؟
در ساخت ژاکت یا لایه بیرونی شیلنگهای انتقال دهنده (شیلنگ برزنتی) ، از صدها قرقره نخ پلیاستری استفاده میشود. این قرقرهها بر روی حلقهای بزرگ سوار هستند و نخ آنها، که قرار است تار و پود لایه بیرونی شیلنگ آتش نشانی را تشکیل دهند، وارد دستگاه بافندگی اتوماتیک میشوند. یک سری میلههای فنری، نخهای پلیاستر را تحت کشش یکنواختی نگاه میدارند تا نتیجه کار بافندگی بسیار محکم باشد.
این نخها با شرایطی که ذکر کردیم به مرور از بالا وارد دستگاه بافندگی خودکار میشود و دستگاه با بافتن نخها در هم به صورت تار و پود، یک بافت ضخیم و بسیار مستحکم، ظریف و استوانهای شکل به وجود میآورد که ژاکت بیرونی شیلنگ آتش نشانی تخت نامیده میشود.
در این ژاکت که معمولا به رنگ سفید است، یک خط مشکی و یا قرمز هم مشاهده میشود. این الگو در واقع یک راهنمای بصری برای اپراتورها است و در مراحل مونتاژ به دردشان میخورد.
در محل دیگری در کارخانه تولید شیلنگ آتش نشانی، کارگران گرانولهای پلیاورتان (polyurethane)، دانههای چسب (adhesive) و ساچمههای رنگین ساز سفید (white colorant) را در مخزنی بزرگ، خالی و با هم ترکیب میکنند. گرانولهای پلیاورتان نوعی پلیمر مصنوعی هستند. به عبارت بهتر، این گرانول نوعی پلاستیک است که عنصر اصلی آستر داخلی شیلنگ را شکل میدهد.
بعد از ترکیب این اجزای سه گانه، دستگاهی (شبیه به دستگاه تزریق پلاستیک) این ترکیبات گرانولی را به تیوب پلاستیکی توخالی درازی تبدیل میکند. بعد از این مرحله، تیوب پلیمری ساخته شده از حوضچه آب سرد عبور میکند. سپس تیوب بر روی میز بازرسی قرار میگیرد و اپراتوری آن را مورد ارزیابی و بازرسی قرار میدهد. در این مرحله یک چاپگر اتوماتیک، کدی را بر روی تیوب حک میکند که در مراحل بعدی، این کد مورد استفاده قرار میگیرد.
در آینده، این تیوب پلیمری در داخل ژاکت پلیاستری قرار میگیرد و با دستگاهی به آن گرما میدهند. این گرما چسب به کار رفته در تیوب پلیمری را فعال میکند و سبب میشود لایه پلیمری به ژاکت پلیاستری بچسبد.
بعد از تولید ژاکت بیرونی و آستر داخلی شیلنگ تخت، نوبت به مونتاژ این اجزا میرسد. در مرحله مونتاژ از یک میز بزرگ 30 متری، کابلهای بلند و چندین گیره استفاده میشود. ابتدا با فرآیند سادهای کابل بلندی را در داخل ژاکت قرار میدهند و آن را میکِشند. در نتیجه آن، ژاکت پلیاستری بر روی میز، پهن میشود و کابل بلند هم درون آن جای میگیرد.
در مرحله بعدی، گیرهای را از یک سو به کابل داخل ژاکت و از سوی دیگر به تیوب پلیمری وصل میکنند. با حرکت کابل، لایه پلیمری از داخل ژاکت عبور میکند و در نهایت دو لایه درون هم قرار میگیرند.
کارگران کابلها را خارج و دو طرف شیلنگ را با کاتر صاف میکنند. حال دو لایه (ژاکت پلیاستری و آستر پلیمری) درون هم قرار دارند. اما هنوز با هم متحد و یکی نشدهاند.
چسباندن دولایه شیلنگ آتش نشانی
بعد از مرحله مونتاژ، نوبت به این میرسد که با فرآیندی گرماده، لایههای شیلنگ آتش نشانی تخت را به هم بچسبانیم. برای این کار از دستگاه بخار (داغ) استفاده میشود.
کارگران یک سر شیلنگ (با دو لایه مجزا) را به نازل دستگاه بخارساز وصل و سر دیگر آن را مسدود میکنند. با حرکت نازل به یک سمت، شیلنگ صاف و کشیده میشود و هرگونه پیچ و تابی که در داخل آن قرار دارد از بین میرود. سپس بخار تحت فشار، فضای داخلی شیلنگ را پر میکند.
این بخار دو کار را انجام میدهد. اولا: داخل شیلنگ را پر میکند و در نتیجه شیلنگ به صورت یک استوانه در میآید (اصطلاحا باد میشود). دوما: گرمای بخار ذرات چسبناکی که در داخل لایه پلیمری جا خوش کردهاند را ذوب و سبب میشود لایه پلیمری به ژاکت پلیاستری بچسبد.
در گام بعدی با دمیدن هوای سرد به داخل شیلنگ، گرمای داخل آن را از بین میبرند. در انتهای این مرحله دو لایه استوانهای هم محور و چسبیده به هم داریم که همان شیلنگ تخت آتش نشانی است.
بعد از ساخت تیوب لاستیکی و ژاکت پلی استری شیلنگ برزنتی، با فرآیند خاصی آنها را به هم متصل میکنند
رول کردن شیلنگ آتش نشانی
بعد از ساخت شیلنگ آتش نشانی تخت (شیلنگ برزنتی)، اپراتور با دستگاه کوچکی، شیلنگها را رول میکنند. در حین رول کردن شیلنگ، کارگر به صورت چشمی آن را بازرسی میکند تا شیلنگهایی که احیانا دارای نقصی هستند را از چرخه خارج کنند.
شیلنگهای آتش نشانی انتقال دهنده در طولهای 20 الی 30 متری ساخته میشوند. برای اتصال چندین شیلنگ به هم و یا اتصال شیلنگ به پمپ و یا اتصال آن به نازل آتش نشانی، بایستی به دو انتهای شیلنگ کوپلینگهایی وصل شود. کار اتصال کوپلینگ به شیلنگ در محل کارخانه تولید شیلنگ انجام میشود. در واقع بعد از مرحله رول کردن شیلنگ برزنتی، کارگران کوپلینگ را به دو انتهای آن وصل میکنند. در ایران معمولا از دو نوع کوپلینگ آلمانی (استورز STORZ) و انگلیسی(BS) استفاده میشود.
برای اتصال دقیق و صحیح کوپلینگ به شیلنگ آتش نشانی تخت، از دستگاههای مخصوصی استفاده میشود. همچنین برای آب بندی بهتر، از سه روش استفاده میشود. اول استفاده از سیم پیچ؛ دوم استفاده از بست معمولی و سوم استفاده از بست تخصصی کوپلینگ. البته آنچه رایج است، همان روش اول (سیم پیچ) است، اما بهترین روش برای آب بندی شیلنگ و کوپلینگ استفاده از بست تخصصی است. زیرا این بست علاوه بر آب بندی بهتر، به شیلنگ هم آسیب نمیرساند. از همه اینها که بگذریم فرآیند سیم پیچی به دستگاه مخصوصی نیاز دارد، ولی بست تخصصی توسط آچار آلن مخصوص، به راحتی انجام میشود.
اتصال کوپلینگ انگلیسی (BS) به انتهای شیلنگ برزنتیاتصال کوپلینگ آلمانی (STORZ) به انتهای شیلنگ برزنتی
معمولا کارخانههای تولید کننده شیلنگ برزنتی (شیلنگ تخت)، هر کدام از شیلنگها را تحت تست هیدرواستاتیک قرار میدهند تا از صحت آنها قبل از ارسال به بازار مطمئن شوند.
بعد از اتصال کوپلینگ به دو انتهای شیلنگ، کارگران آن را بر روی میز بزرگی پهن میکنند. ابتدا توسط شابلون و جوهر، اطلاعات شیلنگ و استانداردها را بر روی شیلنگ حک میکنند. سپس آن را مورد تست هیدرواستاتیک قرار میدهند. در این تست آب پرفشار را به داخل شیلنگ تزریق میکنند و بدنه شیلنگ و اتصال کوپلینگها را مورد ارزیابی و بررسی قرار میدهند.
بعد از آن لازم است آب داخل شیلنگ را خالی و داخل آن را خشک کنند. برای اینکار از اسفنج بزرگی استفاده میکنند. اسفنج در داخل شیلنگ حرکت میکند و آب اضافی داخل آن را خشک میکنند.
بسته بندی شیلنگ تخت
در پایان فرآیند تولید شیلنگ، آن را مجددا رول میکنند و در بسته بندی منحصر به فردی روانه بازار میکنند. این شیلنگ یک شیلنگ آتش نشانی سبک و با انعطاف پذیری بالا است.
همانطوری که ملاحظه فرمودید، فرآیند ساخت و تولید یک شیلنگ به ظاهر ساده، پیچیده و کاملا دقیق است و تکنولوژی برای رسیدن به این مرحله بیش از چهارصد سال راه طی کرده است.
شیلنگ آتش نشانی (شیلنگ برزنتی) آریاکوپلینگ
آریاکوپلینگ بیش از پنجاه سال است که در زمینه طراحی و تولید تجهیزات آتش نشانی فعالیت میکند. محصولات آریاکوپلینگ نه تنها بر اساس استاندارد ملی بلکه بر اساس استانداردهای بینالمللی و اروپایی طراحی و تولید میشوند. یکی از محصولات تولید شده در این مجموعه، شیلنگ برزنتی آتش نشانی است. شیلنگ آتش نشانی که با نام شیلنگ تاشونده آتش نشانی و یا شیلنگ آتش نشانی تخت هم شناخته میشود در بیشتر ایستگاههای آتش نشانی ایران مورد استفاده قرار میگیرد. ویژگیهای شیلنگ آتش نشانی تاشونده آریاکوپلینگ به شرح زیر است:
ساخته شده از دو لایه از جنس لاستیک و فیبر مصنوعی
مقاوم به رطوبت و بخارات اسیدی و قلیایی
بسیار سبک
دارای قابلیت تاشوندگی بدون آسیب رسانی به شیلنگ
مقاوم در فشارهای بیش از 45bar
تولید در سایزهای 1.5، 2 و 2.5 اینچ و طولهای 20، 25 و 30 متری
تحمل حرارت 120 درجه سلسیوس به مدت 120 ثانیه در آزمونهای کنترل کیفی
حفظ قابلیت انعطاف پذیری و مقاومت در دمای 20- درجه سلسیوس
تولید شده مطابق الزامات استاندارد BS EN 14540 و BS EN671-2
شیلنگ آتش نشانی (شیلنگ برزنتی) آریاکوپلینگ از دو لایه لاستیکی (آستر داخلی) و ژاکت بیرونی (فیبر مصنوعی) ساخته میشود
چه موادی در ساخت شیلنگ آتش نشانی تاشونده (برزنتی) به کار میرود؟
شیلنگ آتش نشانی از دو لایه مجزا ساخته میشود که با فرآیندی آنها را به هم میچسبانند. لایه داخلی یک لایه لاستیک پلیمری و لایه بیرونی یک ژاکت پلی استری است.
مراحل ساخت شیلنگ آتش نشانی تاشونده (برزنتی) کدام است؟
1) ساخت ژاکت شیلنگ آتش نشانی 2) ساخت آستر لاستیکی شیلنگ 3) مونتاژ دو لایه داخلی و بیرونی شیلنگ 4) چسباندن دولایه شیلنگ آتش نشانی به هم 5) رول کردن شیلنگ آتش نشانی 6) اتصال کوپلینگ به شیلنگ 7) تست هیدرواستاتیک شیلنگ آتش نشانی جهت کنترل آب بندی کامل 8) بسته بندی شیلنگ تخت
آیا شیلنگهای آتش نشانی موجود در بازار به کوپلینگ مجهز هستند؟
تمام شیلنگهای آتش نشانی موجود در بازار بایستی به کوپلینگ وصل باشند. به عبارت دیگر در دو انتهای شیلنگ برزنتی باید دو عدد کوپلینگ وصل باشد.
کدام نوع کوپلینگ در انتهای شیلنگ برزنتی مونتاژ میشود؟
در ساخت ژاکت یا لایه بیرونی شیلنگهای انتقال دهنده (شیلنگ برزنتی) ، از صدها قرقره نخ پلیاستری استفاده میشود. این قرقرهها بر روی حلقهای بزرگ سوار هستند و نخ آنها، که قرار است تار و پود لایه بیرونی شیلنگ آتش نشانی را تشکیل دهند، وارد دستگاه بافندگی اتوماتیک میشوند. یک سری میلههای فنری، نخهای پلیاستر را تحت کشش یکنواختی نگاه میدارند تا نتیجه کار بافندگی بسیار محکم باشد.
این نخها با شرایطی که ذکر کردیم به مرور از بالا وارد دستگاه بافندگی خودکار میشود و دستگاه با بافتن نخها در هم به صورت تار و پود، یک بافت ضخیم و بسیار مستحکم، ظریف و استوانهای شکل به وجود میآورد که ژاکت بیرونی شیلنگ آتش نشانی تخت نامیده میشود.
در این ژاکت که معمولا به رنگ سفید است، یک خط مشکی و یا قرمز هم مشاهده میشود. این الگو در واقع یک راهنمای بصری برای اپراتورها است و در مراحل مونتاژ به دردشان میخورد.
در محل دیگری در کارخانه تولید شیلنگ آتش نشانی، کارگران گرانولهای پلیاورتان (polyurethane)، دانههای چسب (adhesive) و ساچمههای رنگین ساز سفید (white colorant) را در مخزنی بزرگ، خالی و با هم ترکیب میکنند. گرانولهای پلیاورتان نوعی پلیمر مصنوعی هستند. به عبارت بهتر، این گرانول نوعی پلاستیک است که عنصر اصلی آستر داخلی شیلنگ را شکل میدهد.
بعد از ترکیب این اجزای سه گانه، دستگاهی (شبیه به دستگاه تزریق پلاستیک) این ترکیبات گرانولی را به تیوب پلاستیکی توخالی درازی تبدیل میکند. بعد از این مرحله، تیوب پلیمری ساخته شده از حوضچه آب سرد عبور میکند. سپس تیوب بر روی میز بازرسی قرار میگیرد و اپراتوری آن را مورد ارزیابی و بازرسی قرار میدهد. در این مرحله یک چاپگر اتوماتیک، کدی را بر روی تیوب حک میکند که در مراحل بعدی، این کد مورد استفاده قرار میگیرد.
در آینده، این تیوب پلیمری در داخل ژاکت پلیاستری قرار میگیرد و با دستگاهی به آن گرما میدهند. این گرما چسب به کار رفته در تیوب پلیمری را فعال میکند و سبب میشود لایه پلیمری به ژاکت پلیاستری بچسبد.
بعد از تولید ژاکت بیرونی و آستر داخلی شیلنگ تخت، نوبت به مونتاژ این اجزا میرسد. در مرحله مونتاژ از یک میز بزرگ 30 متری، کابلهای بلند و چندین گیره استفاده میشود. ابتدا با فرآیند سادهای کابل بلندی را در داخل ژاکت قرار میدهند و آن را میکِشند. در نتیجه آن، ژاکت پلیاستری بر روی میز، پهن میشود و کابل بلند هم درون آن جای میگیرد.
در مرحله بعدی، گیرهای را از یک سو به کابل داخل ژاکت و از سوی دیگر به تیوب پلیمری وصل میکنند. با حرکت کابل، لایه پلیمری از داخل ژاکت عبور میکند و در نهایت دو لایه درون هم قرار میگیرند.
کارگران کابلها را خارج و دو طرف شیلنگ را با کاتر صاف میکنند. حال دو لایه (ژاکت پلیاستری و آستر پلیمری) درون هم قرار دارند. اما هنوز با هم متحد و یکی نشدهاند.
چسباندن دولایه شیلنگ آتش نشانی
بعد از مرحله مونتاژ، نوبت به این میرسد که با فرآیندی گرماده، لایههای شیلنگ آتش نشانی تخت را به هم بچسبانیم. برای این کار از دستگاه بخار (داغ) استفاده میشود.
کارگران یک سر شیلنگ (با دو لایه مجزا) را به نازل دستگاه بخارساز وصل و سر دیگر آن را مسدود میکنند. با حرکت نازل به یک سمت، شیلنگ صاف و کشیده میشود و هرگونه پیچ و تابی که در داخل آن قرار دارد از بین میرود. سپس بخار تحت فشار، فضای داخلی شیلنگ را پر میکند.
این بخار دو کار را انجام میدهد. اولا: داخل شیلنگ را پر میکند و در نتیجه شیلنگ به صورت یک استوانه در میآید (اصطلاحا باد میشود). دوما: گرمای بخار ذرات چسبناکی که در داخل لایه پلیمری جا خوش کردهاند را ذوب و سبب میشود لایه پلیمری به ژاکت پلیاستری بچسبد.
در گام بعدی با دمیدن هوای سرد به داخل شیلنگ، گرمای داخل آن را از بین میبرند. در انتهای این مرحله دو لایه استوانهای هم محور و چسبیده به هم داریم که همان شیلنگ تخت آتش نشانی است.
بعد از ساخت تیوب لاستیکی و ژاکت پلی استری شیلنگ برزنتی، با فرآیند خاصی آنها را به هم متصل میکنند
رول کردن شیلنگ آتش نشانی
بعد از ساخت شیلنگ آتش نشانی تخت (شیلنگ برزنتی)، اپراتور با دستگاه کوچکی، شیلنگها را رول میکنند. در حین رول کردن شیلنگ، کارگر به صورت چشمی آن را بازرسی میکند تا شیلنگهایی که احیانا دارای نقصی هستند را از چرخه خارج کنند.
شیلنگهای آتش نشانی انتقال دهنده در طولهای 20 الی 30 متری ساخته میشوند. برای اتصال چندین شیلنگ به هم و یا اتصال شیلنگ به پمپ و یا اتصال آن به نازل آتش نشانی، بایستی به دو انتهای شیلنگ کوپلینگهایی وصل شود. کار اتصال کوپلینگ به شیلنگ در محل کارخانه تولید شیلنگ انجام میشود. در واقع بعد از مرحله رول کردن شیلنگ برزنتی، کارگران کوپلینگ را به دو انتهای آن وصل میکنند. در ایران معمولا از دو نوع کوپلینگ آلمانی (استورز STORZ) و انگلیسی(BS) استفاده میشود.
برای اتصال دقیق و صحیح کوپلینگ به شیلنگ آتش نشانی تخت، از دستگاههای مخصوصی استفاده میشود. همچنین برای آب بندی بهتر، از سه روش استفاده میشود. اول استفاده از سیم پیچ؛ دوم استفاده از بست معمولی و سوم استفاده از بست تخصصی کوپلینگ. البته آنچه رایج است، همان روش اول (سیم پیچ) است، اما بهترین روش برای آب بندی شیلنگ و کوپلینگ استفاده از بست تخصصی است. زیرا این بست علاوه بر آب بندی بهتر، به شیلنگ هم آسیب نمیرساند. از همه اینها که بگذریم فرآیند سیم پیچی به دستگاه مخصوصی نیاز دارد، ولی بست تخصصی توسط آچار آلن مخصوص، به راحتی انجام میشود.
اتصال کوپلینگ انگلیسی (BS) به انتهای شیلنگ برزنتیاتصال کوپلینگ آلمانی (STORZ) به انتهای شیلنگ برزنتی
معمولا کارخانههای تولید کننده شیلنگ برزنتی (شیلنگ تخت)، هر کدام از شیلنگها را تحت تست هیدرواستاتیک قرار میدهند تا از صحت آنها قبل از ارسال به بازار مطمئن شوند.
بعد از اتصال کوپلینگ به دو انتهای شیلنگ، کارگران آن را بر روی میز بزرگی پهن میکنند. ابتدا توسط شابلون و جوهر، اطلاعات شیلنگ و استانداردها را بر روی شیلنگ حک میکنند. سپس آن را مورد تست هیدرواستاتیک قرار میدهند. در این تست آب پرفشار را به داخل شیلنگ تزریق میکنند و بدنه شیلنگ و اتصال کوپلینگها را مورد ارزیابی و بررسی قرار میدهند.
بعد از آن لازم است آب داخل شیلنگ را خالی و داخل آن را خشک کنند. برای اینکار از اسفنج بزرگی استفاده میکنند. اسفنج در داخل شیلنگ حرکت میکند و آب اضافی داخل آن را خشک میکنند.
بسته بندی شیلنگ تخت
در پایان فرآیند تولید شیلنگ، آن را مجددا رول میکنند و در بسته بندی منحصر به فردی روانه بازار میکنند. این شیلنگ یک شیلنگ آتش نشانی سبک و با انعطاف پذیری بالا است.
همانطوری که ملاحظه فرمودید، فرآیند ساخت و تولید یک شیلنگ به ظاهر ساده، پیچیده و کاملا دقیق است و تکنولوژی برای رسیدن به این مرحله بیش از چهارصد سال راه طی کرده است.
شیلنگ آتش نشانی (شیلنگ برزنتی) آریاکوپلینگ
آریاکوپلینگ بیش از پنجاه سال است که در زمینه طراحی و تولید تجهیزات آتش نشانی فعالیت میکند. محصولات آریاکوپلینگ نه تنها بر اساس استاندارد ملی بلکه بر اساس استانداردهای بینالمللی و اروپایی طراحی و تولید میشوند. یکی از محصولات تولید شده در این مجموعه، شیلنگ برزنتی آتش نشانی است. شیلنگ آتش نشانی که با نام شیلنگ تاشونده آتش نشانی و یا شیلنگ آتش نشانی تخت هم شناخته میشود در بیشتر ایستگاههای آتش نشانی ایران مورد استفاده قرار میگیرد. ویژگیهای شیلنگ آتش نشانی تاشونده آریاکوپلینگ به شرح زیر است:
ساخته شده از دو لایه از جنس لاستیک و فیبر مصنوعی
مقاوم به رطوبت و بخارات اسیدی و قلیایی
بسیار سبک
دارای قابلیت تاشوندگی بدون آسیب رسانی به شیلنگ
مقاوم در فشارهای بیش از 45bar
تولید در سایزهای 1.5، 2 و 2.5 اینچ و طولهای 20، 25 و 30 متری
تحمل حرارت 120 درجه سلسیوس به مدت 120 ثانیه در آزمونهای کنترل کیفی
حفظ قابلیت انعطاف پذیری و مقاومت در دمای 20- درجه سلسیوس
تولید شده مطابق الزامات استاندارد BS EN 14540 و BS EN671-2
شیلنگ آتش نشانی (شیلنگ برزنتی) آریاکوپلینگ از دو لایه لاستیکی (آستر داخلی) و ژاکت بیرونی (فیبر مصنوعی) ساخته میشود
چه موادی در ساخت شیلنگ آتش نشانی تاشونده (برزنتی) به کار میرود؟
شیلنگ آتش نشانی از دو لایه مجزا ساخته میشود که با فرآیندی آنها را به هم میچسبانند. لایه داخلی یک لایه لاستیک پلیمری و لایه بیرونی یک ژاکت پلی استری است.
مراحل ساخت شیلنگ آتش نشانی تاشونده (برزنتی) کدام است؟
1) ساخت ژاکت شیلنگ آتش نشانی 2) ساخت آستر لاستیکی شیلنگ 3) مونتاژ دو لایه داخلی و بیرونی شیلنگ 4) چسباندن دولایه شیلنگ آتش نشانی به هم 5) رول کردن شیلنگ آتش نشانی 6) اتصال کوپلینگ به شیلنگ 7) تست هیدرواستاتیک شیلنگ آتش نشانی جهت کنترل آب بندی کامل 8) بسته بندی شیلنگ تخت
آیا شیلنگهای آتش نشانی موجود در بازار به کوپلینگ مجهز هستند؟
تمام شیلنگهای آتش نشانی موجود در بازار بایستی به کوپلینگ وصل باشند. به عبارت دیگر در دو انتهای شیلنگ برزنتی باید دو عدد کوپلینگ وصل باشد.
کدام نوع کوپلینگ در انتهای شیلنگ برزنتی مونتاژ میشود؟
در ساخت ژاکت یا لایه بیرونی شیلنگهای انتقال دهنده (شیلنگ برزنتی) ، از صدها قرقره نخ پلیاستری استفاده میشود. این قرقرهها بر روی حلقهای بزرگ سوار هستند و نخ آنها، که قرار است تار و پود لایه بیرونی شیلنگ آتش نشانی را تشکیل دهند، وارد دستگاه بافندگی اتوماتیک میشوند. یک سری میلههای فنری، نخهای پلیاستر را تحت کشش یکنواختی نگاه میدارند تا نتیجه کار بافندگی بسیار محکم باشد.
این نخها با شرایطی که ذکر کردیم به مرور از بالا وارد دستگاه بافندگی خودکار میشود و دستگاه با بافتن نخها در هم به صورت تار و پود، یک بافت ضخیم و بسیار مستحکم، ظریف و استوانهای شکل به وجود میآورد که ژاکت بیرونی شیلنگ آتش نشانی تخت نامیده میشود.
در این ژاکت که معمولا به رنگ سفید است، یک خط مشکی و یا قرمز هم مشاهده میشود. این الگو در واقع یک راهنمای بصری برای اپراتورها است و در مراحل مونتاژ به دردشان میخورد.
در محل دیگری در کارخانه تولید شیلنگ آتش نشانی، کارگران گرانولهای پلیاورتان (polyurethane)، دانههای چسب (adhesive) و ساچمههای رنگین ساز سفید (white colorant) را در مخزنی بزرگ، خالی و با هم ترکیب میکنند. گرانولهای پلیاورتان نوعی پلیمر مصنوعی هستند. به عبارت بهتر، این گرانول نوعی پلاستیک است که عنصر اصلی آستر داخلی شیلنگ را شکل میدهد.
بعد از ترکیب این اجزای سه گانه، دستگاهی (شبیه به دستگاه تزریق پلاستیک) این ترکیبات گرانولی را به تیوب پلاستیکی توخالی درازی تبدیل میکند. بعد از این مرحله، تیوب پلیمری ساخته شده از حوضچه آب سرد عبور میکند. سپس تیوب بر روی میز بازرسی قرار میگیرد و اپراتوری آن را مورد ارزیابی و بازرسی قرار میدهد. در این مرحله یک چاپگر اتوماتیک، کدی را بر روی تیوب حک میکند که در مراحل بعدی، این کد مورد استفاده قرار میگیرد.
در آینده، این تیوب پلیمری در داخل ژاکت پلیاستری قرار میگیرد و با دستگاهی به آن گرما میدهند. این گرما چسب به کار رفته در تیوب پلیمری را فعال میکند و سبب میشود لایه پلیمری به ژاکت پلیاستری بچسبد.
بعد از تولید ژاکت بیرونی و آستر داخلی شیلنگ تخت، نوبت به مونتاژ این اجزا میرسد. در مرحله مونتاژ از یک میز بزرگ 30 متری، کابلهای بلند و چندین گیره استفاده میشود. ابتدا با فرآیند سادهای کابل بلندی را در داخل ژاکت قرار میدهند و آن را میکِشند. در نتیجه آن، ژاکت پلیاستری بر روی میز، پهن میشود و کابل بلند هم درون آن جای میگیرد.
در مرحله بعدی، گیرهای را از یک سو به کابل داخل ژاکت و از سوی دیگر به تیوب پلیمری وصل میکنند. با حرکت کابل، لایه پلیمری از داخل ژاکت عبور میکند و در نهایت دو لایه درون هم قرار میگیرند.
کارگران کابلها را خارج و دو طرف شیلنگ را با کاتر صاف میکنند. حال دو لایه (ژاکت پلیاستری و آستر پلیمری) درون هم قرار دارند. اما هنوز با هم متحد و یکی نشدهاند.
چسباندن دولایه شیلنگ آتش نشانی
بعد از مرحله مونتاژ، نوبت به این میرسد که با فرآیندی گرماده، لایههای شیلنگ آتش نشانی تخت را به هم بچسبانیم. برای این کار از دستگاه بخار (داغ) استفاده میشود.
کارگران یک سر شیلنگ (با دو لایه مجزا) را به نازل دستگاه بخارساز وصل و سر دیگر آن را مسدود میکنند. با حرکت نازل به یک سمت، شیلنگ صاف و کشیده میشود و هرگونه پیچ و تابی که در داخل آن قرار دارد از بین میرود. سپس بخار تحت فشار، فضای داخلی شیلنگ را پر میکند.
این بخار دو کار را انجام میدهد. اولا: داخل شیلنگ را پر میکند و در نتیجه شیلنگ به صورت یک استوانه در میآید (اصطلاحا باد میشود). دوما: گرمای بخار ذرات چسبناکی که در داخل لایه پلیمری جا خوش کردهاند را ذوب و سبب میشود لایه پلیمری به ژاکت پلیاستری بچسبد.
در گام بعدی با دمیدن هوای سرد به داخل شیلنگ، گرمای داخل آن را از بین میبرند. در انتهای این مرحله دو لایه استوانهای هم محور و چسبیده به هم داریم که همان شیلنگ تخت آتش نشانی است.
بعد از ساخت تیوب لاستیکی و ژاکت پلی استری شیلنگ برزنتی، با فرآیند خاصی آنها را به هم متصل میکنند
رول کردن شیلنگ آتش نشانی
بعد از ساخت شیلنگ آتش نشانی تخت (شیلنگ برزنتی)، اپراتور با دستگاه کوچکی، شیلنگها را رول میکنند. در حین رول کردن شیلنگ، کارگر به صورت چشمی آن را بازرسی میکند تا شیلنگهایی که احیانا دارای نقصی هستند را از چرخه خارج کنند.
شیلنگهای آتش نشانی انتقال دهنده در طولهای 20 الی 30 متری ساخته میشوند. برای اتصال چندین شیلنگ به هم و یا اتصال شیلنگ به پمپ و یا اتصال آن به نازل آتش نشانی، بایستی به دو انتهای شیلنگ کوپلینگهایی وصل شود. کار اتصال کوپلینگ به شیلنگ در محل کارخانه تولید شیلنگ انجام میشود. در واقع بعد از مرحله رول کردن شیلنگ برزنتی، کارگران کوپلینگ را به دو انتهای آن وصل میکنند. در ایران معمولا از دو نوع کوپلینگ آلمانی (استورز STORZ) و انگلیسی(BS) استفاده میشود.
برای اتصال دقیق و صحیح کوپلینگ به شیلنگ آتش نشانی تخت، از دستگاههای مخصوصی استفاده میشود. همچنین برای آب بندی بهتر، از سه روش استفاده میشود. اول استفاده از سیم پیچ؛ دوم استفاده از بست معمولی و سوم استفاده از بست تخصصی کوپلینگ. البته آنچه رایج است، همان روش اول (سیم پیچ) است، اما بهترین روش برای آب بندی شیلنگ و کوپلینگ استفاده از بست تخصصی است. زیرا این بست علاوه بر آب بندی بهتر، به شیلنگ هم آسیب نمیرساند. از همه اینها که بگذریم فرآیند سیم پیچی به دستگاه مخصوصی نیاز دارد، ولی بست تخصصی توسط آچار آلن مخصوص، به راحتی انجام میشود.
اتصال کوپلینگ انگلیسی (BS) به انتهای شیلنگ برزنتیاتصال کوپلینگ آلمانی (STORZ) به انتهای شیلنگ برزنتی
معمولا کارخانههای تولید کننده شیلنگ برزنتی (شیلنگ تخت)، هر کدام از شیلنگها را تحت تست هیدرواستاتیک قرار میدهند تا از صحت آنها قبل از ارسال به بازار مطمئن شوند.
بعد از اتصال کوپلینگ به دو انتهای شیلنگ، کارگران آن را بر روی میز بزرگی پهن میکنند. ابتدا توسط شابلون و جوهر، اطلاعات شیلنگ و استانداردها را بر روی شیلنگ حک میکنند. سپس آن را مورد تست هیدرواستاتیک قرار میدهند. در این تست آب پرفشار را به داخل شیلنگ تزریق میکنند و بدنه شیلنگ و اتصال کوپلینگها را مورد ارزیابی و بررسی قرار میدهند.
بعد از آن لازم است آب داخل شیلنگ را خالی و داخل آن را خشک کنند. برای اینکار از اسفنج بزرگی استفاده میکنند. اسفنج در داخل شیلنگ حرکت میکند و آب اضافی داخل آن را خشک میکنند.
بسته بندی شیلنگ تخت
در پایان فرآیند تولید شیلنگ، آن را مجددا رول میکنند و در بسته بندی منحصر به فردی روانه بازار میکنند. این شیلنگ یک شیلنگ آتش نشانی سبک و با انعطاف پذیری بالا است.
همانطوری که ملاحظه فرمودید، فرآیند ساخت و تولید یک شیلنگ به ظاهر ساده، پیچیده و کاملا دقیق است و تکنولوژی برای رسیدن به این مرحله بیش از چهارصد سال راه طی کرده است.
شیلنگ آتش نشانی (شیلنگ برزنتی) آریاکوپلینگ
آریاکوپلینگ بیش از پنجاه سال است که در زمینه طراحی و تولید تجهیزات آتش نشانی فعالیت میکند. محصولات آریاکوپلینگ نه تنها بر اساس استاندارد ملی بلکه بر اساس استانداردهای بینالمللی و اروپایی طراحی و تولید میشوند. یکی از محصولات تولید شده در این مجموعه، شیلنگ برزنتی آتش نشانی است. شیلنگ آتش نشانی که با نام شیلنگ تاشونده آتش نشانی و یا شیلنگ آتش نشانی تخت هم شناخته میشود در بیشتر ایستگاههای آتش نشانی ایران مورد استفاده قرار میگیرد. ویژگیهای شیلنگ آتش نشانی تاشونده آریاکوپلینگ به شرح زیر است:
ساخته شده از دو لایه از جنس لاستیک و فیبر مصنوعی
مقاوم به رطوبت و بخارات اسیدی و قلیایی
بسیار سبک
دارای قابلیت تاشوندگی بدون آسیب رسانی به شیلنگ
مقاوم در فشارهای بیش از 45bar
تولید در سایزهای 1.5، 2 و 2.5 اینچ و طولهای 20، 25 و 30 متری
تحمل حرارت 120 درجه سلسیوس به مدت 120 ثانیه در آزمونهای کنترل کیفی
حفظ قابلیت انعطاف پذیری و مقاومت در دمای 20- درجه سلسیوس
تولید شده مطابق الزامات استاندارد BS EN 14540 و BS EN671-2
شیلنگ آتش نشانی (شیلنگ برزنتی) آریاکوپلینگ از دو لایه لاستیکی (آستر داخلی) و ژاکت بیرونی (فیبر مصنوعی) ساخته میشود
چه موادی در ساخت شیلنگ آتش نشانی تاشونده (برزنتی) به کار میرود؟
شیلنگ آتش نشانی از دو لایه مجزا ساخته میشود که با فرآیندی آنها را به هم میچسبانند. لایه داخلی یک لایه لاستیک پلیمری و لایه بیرونی یک ژاکت پلی استری است.
مراحل ساخت شیلنگ آتش نشانی تاشونده (برزنتی) کدام است؟
1) ساخت ژاکت شیلنگ آتش نشانی 2) ساخت آستر لاستیکی شیلنگ 3) مونتاژ دو لایه داخلی و بیرونی شیلنگ 4) چسباندن دولایه شیلنگ آتش نشانی به هم 5) رول کردن شیلنگ آتش نشانی 6) اتصال کوپلینگ به شیلنگ 7) تست هیدرواستاتیک شیلنگ آتش نشانی جهت کنترل آب بندی کامل 8) بسته بندی شیلنگ تخت
آیا شیلنگهای آتش نشانی موجود در بازار به کوپلینگ مجهز هستند؟
تمام شیلنگهای آتش نشانی موجود در بازار بایستی به کوپلینگ وصل باشند. به عبارت دیگر در دو انتهای شیلنگ برزنتی باید دو عدد کوپلینگ وصل باشد.
کدام نوع کوپلینگ در انتهای شیلنگ برزنتی مونتاژ میشود؟
در گذشتههای دور، آتش نشانان از سطلهای پُر از آب در عملیات اطفای حریق استفاده میکردند. اما تقریبا از دهه 1600 میلادی به بعد، شیلنگ آتش نشانی جایگزین سطلهای پر از آب و زنجیرههای انسانی شد. مواد و روشهایی که مردم اعصار گوناگون برای تولید شیلنگ آتش نشانی به کار بستند به مرور زمان توسعه یافت و نتیجه این تلاشهای مستمر چند صد ساله، مبدل شد به شیلنگهای آتش نشانی مدرن امروزی؛ این شیلنگها قادرند در هر لحظه حجم زیادی از آب را به محل حریق منتقل کنند؛ به طوری که بدون حضور این تجهیزات، آتش نشانان کاری از پیش نمیبرند. تا به حال در خصوص فرآیند ساخت و تولید شیلنگ آتش نشانی صحبت نکردیم. از این رو، در این مقاله قصد داریم در مورد نحوه ساخت شیلنگ آتش نشانی (انتقال دهنده) حرف بزنیم. آنچه در این مقاله میخوانیم:
از نظر تاریخی، ساخت نخستین شیلنگ برای خاموش کردن آتش به یونان باستان برمیگردد. به گفته نویسنده یونانی، آپولودوروس، مردم در آن زمان از روده گاو به عنوان مجرایی برای انتقال آب تحت فشار استفاده کردند. آنها روده گاو را به مخزن مَشک مانندی وصل و وقتی روی مخزن فشار وارد میکردند، آب داخل مخزن، از طریق این نوع شیلنگ اولیه تا ارتفاع مشخصی بالا میرفت و یک جسم آتشین را خاموش میکرد.
اما این نوع از شیلنگها، به دلیل دبی پایینی از آب که انتقال میدادند، در عمل به هیچ عنوان کاربردی نبودند. به عبارتی در عملیات اطفای حریق واقعی که آتش در دقایقی همه چیز را در خود میسوزاند، مردم سطلهای آب را به این نوع از شیلنگها ترجیح میدادند.
در گذشته مردم از سطل آب برای خاموش کردن آتش استفاده میکردند
شیلنگ چرمی؛ نخستین شیلنگهای آتش نشانی عصر جدید
بعدها یعنی در اوایل قرن هفدهم میلادی، نخستین شیلنگهای حرفهای از چرم طبیعی ساخته شد. در ابتدا، سازندگان از نخ برای دوختن درزهای چرم و تولید شیلنگ آتش نشانی استفاده کردند. اما بعد از مدتی، پرچهای فلزی در جهت بهبود عملکرد این شیلنگها مورد استفاده قرار گرفت. این شیلنگها معایب زیادی داشتند و مردم هم از این معایب مطلع بودند. اولا: شیلنگهای چرمی بسیار سنگین بودند، ثانیا: به سرعت انعطاف خود را از دست میدادند. و ثالثا: در هنگام استفاده در فشارهای بالا سوراخ میشدند و آب را نشت میدادند؛ اما با همه این تفاسیر در یک بازه زمانی طولانی، شیلنگ چرمی تنها شیلنگ محبوب مورد استفاده آتش نشانان در ایستگاههای آتش نشانی سراسر دنیا به شمار میرفت و هیچ شیلنگی نتوانست جای آن را برای مدت طولانی بگیرد.
ابداع شیلنگ آتش نشانی پنبهای، انقلابی در حرفه آتش نشانی به وجود آورد. به طوری که دوره به کار گیری شیلنگ پنبهای در عملیات اطفای حریق را میتوانیم آغاز دوره نوین آتش نشانی بدانیم. شاید وزن بسیار پایینتر شیلنگ پنبهای نسبت به شیلنگ چرمی را بتوان مهمترین ویژگی و مزیت شیلنگهای دوره نوین نسبت به شیلنگهای قدیمی قلمداد کرد؛ به طوری که کارایی و بازدهی نیروهای عملیاتی که از شیلنگ سبک وزن پنبهای استفاده میکردند، قابل مقایسه با آتش نشانانی که از شیلنگهای سنگین قدیمی بهره میبردند، نبود.
این شیلنگها که به دلیل به کار رفتن پنبه در ساختارشان در مقایسه با شیلنگهای قرن هفدهمی بسیار سبکتر بودند، به یک لایه آستر لاستیکی هم مجهز بودند. این لایه لاستیکی از خیس شدن تار و پود پنبه و در نتیجه آن از سنگین شدن شیلنگ، جلوگیری میکرد و در عین حال انعطاف پذیری بالایی را هم برای شیلنگ به ارمغان میآورد.
انواع شیلنگ آتش نشانی، از شیلنگهای سبک مخصوص اطفای حریق جنگلها گرفته تا شیلنگهای بزرگ مخصوص آتش سوزیهای مناطق صنعتی، در کارخانههای تولید تجهیزات آتش نشانی ساخته میشوند. هر کدام از این شیلنگها بنا به کاربردی که دارند دارای سایز مشخصی هستند و مواد متفاوتی در ساخت آنها به کار میرود.
در مقاله دیگری با عنوان انواع شیلنگهای آتش نشانی را بهتر بشناسیم ، انواع شیلنگهای آتش نشانی را در سه دسته کلی طبقه بندی کردیم:
شیلنگ آتش نشانی مکش (شیلنگ مکش سخت) که برای مکش آب از منابع آبی بدون فشار مانند حوضچههای آب و انتقال آن به پمپ آتش نشانی به کار میروند. در ساختار این شیلنگها از حلقههای فلزی برای سخت کردن بدنه شیلنگ و جلوگیری از مچاله شدن آن تحت خلا استفاده میشود.
شیلنگ آتش نشانی هوزریل (شیلنگ نیمه سخت) که به دور قرقره هوزریل پیچیده میشود و میتوان آن را در اکثر بناها یافت. این نوع از تجهیزات (شیلنگ نیمه سخت و هوزریل) برای اطفای آتش سوزیهای کوچک توسط مردم عادی مورد استفاده قرار میگیرند.
شیلنگ آتش نشانی تخت (شیلنگ انتقال دهنده) که برای انتقال آب از پمپ به نازل سه حالته مورد استفاده قرار میگیرد. این شیلنگها، خود به دو دسته نفوذپذیر و نفوذ ناپذیر تقسیم میشود که شیلنگ برزنتی، از جمله پرکاربردترین شیلنگ این دسته به شمار میرود. طریقه ساختن این نوع از شیلنگها موضوع بحث امروز ما است و در ادامه مراحل ساخت این نوع شیلنگ در یک کارخانه را به طور مفصل شرح میدهیم.(برای مشاهده تاریخچه شیلنگ آتش نشانی کلیک کنید )
در ساخت ژاکت یا لایه بیرونی شیلنگهای انتقال دهنده (شیلنگ برزنتی) ، از صدها قرقره نخ پلیاستری استفاده میشود. این قرقرهها بر روی حلقهای بزرگ سوار هستند و نخ آنها، که قرار است تار و پود لایه بیرونی شیلنگ آتش نشانی را تشکیل دهند، وارد دستگاه بافندگی اتوماتیک میشوند. یک سری میلههای فنری، نخهای پلیاستر را تحت کشش یکنواختی نگاه میدارند تا نتیجه کار بافندگی بسیار محکم باشد.
این نخها با شرایطی که ذکر کردیم به مرور از بالا وارد دستگاه بافندگی خودکار میشود و دستگاه با بافتن نخها در هم به صورت تار و پود، یک بافت ضخیم و بسیار مستحکم، ظریف و استوانهای شکل به وجود میآورد که ژاکت بیرونی شیلنگ آتش نشانی تخت نامیده میشود.
در این ژاکت که معمولا به رنگ سفید است، یک خط مشکی و یا قرمز هم مشاهده میشود. این الگو در واقع یک راهنمای بصری برای اپراتورها است و در مراحل مونتاژ به دردشان میخورد.
در محل دیگری در کارخانه تولید شیلنگ آتش نشانی، کارگران گرانولهای پلیاورتان (polyurethane)، دانههای چسب (adhesive) و ساچمههای رنگین ساز سفید (white colorant) را در مخزنی بزرگ، خالی و با هم ترکیب میکنند. گرانولهای پلیاورتان نوعی پلیمر مصنوعی هستند. به عبارت بهتر، این گرانول نوعی پلاستیک است که عنصر اصلی آستر داخلی شیلنگ را شکل میدهد.
بعد از ترکیب این اجزای سه گانه، دستگاهی (شبیه به دستگاه تزریق پلاستیک) این ترکیبات گرانولی را به تیوب پلاستیکی توخالی درازی تبدیل میکند. بعد از این مرحله، تیوب پلیمری ساخته شده از حوضچه آب سرد عبور میکند. سپس تیوب بر روی میز بازرسی قرار میگیرد و اپراتوری آن را مورد ارزیابی و بازرسی قرار میدهد. در این مرحله یک چاپگر اتوماتیک، کدی را بر روی تیوب حک میکند که در مراحل بعدی، این کد مورد استفاده قرار میگیرد.
در آینده، این تیوب پلیمری در داخل ژاکت پلیاستری قرار میگیرد و با دستگاهی به آن گرما میدهند. این گرما چسب به کار رفته در تیوب پلیمری را فعال میکند و سبب میشود لایه پلیمری به ژاکت پلیاستری بچسبد.
بعد از تولید ژاکت بیرونی و آستر داخلی شیلنگ تخت، نوبت به مونتاژ این اجزا میرسد. در مرحله مونتاژ از یک میز بزرگ 30 متری، کابلهای بلند و چندین گیره استفاده میشود. ابتدا با فرآیند سادهای کابل بلندی را در داخل ژاکت قرار میدهند و آن را میکِشند. در نتیجه آن، ژاکت پلیاستری بر روی میز، پهن میشود و کابل بلند هم درون آن جای میگیرد.
در مرحله بعدی، گیرهای را از یک سو به کابل داخل ژاکت و از سوی دیگر به تیوب پلیمری وصل میکنند. با حرکت کابل، لایه پلیمری از داخل ژاکت عبور میکند و در نهایت دو لایه درون هم قرار میگیرند.
کارگران کابلها را خارج و دو طرف شیلنگ را با کاتر صاف میکنند. حال دو لایه (ژاکت پلیاستری و آستر پلیمری) درون هم قرار دارند. اما هنوز با هم متحد و یکی نشدهاند.
چسباندن دولایه شیلنگ آتش نشانی
بعد از مرحله مونتاژ، نوبت به این میرسد که با فرآیندی گرماده، لایههای شیلنگ آتش نشانی تخت را به هم بچسبانیم. برای این کار از دستگاه بخار (داغ) استفاده میشود.
کارگران یک سر شیلنگ (با دو لایه مجزا) را به نازل دستگاه بخارساز وصل و سر دیگر آن را مسدود میکنند. با حرکت نازل به یک سمت، شیلنگ صاف و کشیده میشود و هرگونه پیچ و تابی که در داخل آن قرار دارد از بین میرود. سپس بخار تحت فشار، فضای داخلی شیلنگ را پر میکند.
این بخار دو کار را انجام میدهد. اولا: داخل شیلنگ را پر میکند و در نتیجه شیلنگ به صورت یک استوانه در میآید (اصطلاحا باد میشود). دوما: گرمای بخار ذرات چسبناکی که در داخل لایه پلیمری جا خوش کردهاند را ذوب و سبب میشود لایه پلیمری به ژاکت پلیاستری بچسبد.
در گام بعدی با دمیدن هوای سرد به داخل شیلنگ، گرمای داخل آن را از بین میبرند. در انتهای این مرحله دو لایه استوانهای هم محور و چسبیده به هم داریم که همان شیلنگ تخت آتش نشانی است.
بعد از ساخت تیوب لاستیکی و ژاکت پلی استری شیلنگ برزنتی، با فرآیند خاصی آنها را به هم متصل میکنند
رول کردن شیلنگ آتش نشانی
بعد از ساخت شیلنگ آتش نشانی تخت (شیلنگ برزنتی)، اپراتور با دستگاه کوچکی، شیلنگها را رول میکنند. در حین رول کردن شیلنگ، کارگر به صورت چشمی آن را بازرسی میکند تا شیلنگهایی که احیانا دارای نقصی هستند را از چرخه خارج کنند.
شیلنگهای آتش نشانی انتقال دهنده در طولهای 20 الی 30 متری ساخته میشوند. برای اتصال چندین شیلنگ به هم و یا اتصال شیلنگ به پمپ و یا اتصال آن به نازل آتش نشانی، بایستی به دو انتهای شیلنگ کوپلینگهایی وصل شود. کار اتصال کوپلینگ به شیلنگ در محل کارخانه تولید شیلنگ انجام میشود. در واقع بعد از مرحله رول کردن شیلنگ برزنتی، کارگران کوپلینگ را به دو انتهای آن وصل میکنند. در ایران معمولا از دو نوع کوپلینگ آلمانی (استورز STORZ) و انگلیسی(BS) استفاده میشود.
برای اتصال دقیق و صحیح کوپلینگ به شیلنگ آتش نشانی تخت، از دستگاههای مخصوصی استفاده میشود. همچنین برای آب بندی بهتر، از سه روش استفاده میشود. اول استفاده از سیم پیچ؛ دوم استفاده از بست معمولی و سوم استفاده از بست تخصصی کوپلینگ. البته آنچه رایج است، همان روش اول (سیم پیچ) است، اما بهترین روش برای آب بندی شیلنگ و کوپلینگ استفاده از بست تخصصی است. زیرا این بست علاوه بر آب بندی بهتر، به شیلنگ هم آسیب نمیرساند. از همه اینها که بگذریم فرآیند سیم پیچی به دستگاه مخصوصی نیاز دارد، ولی بست تخصصی توسط آچار آلن مخصوص، به راحتی انجام میشود.
اتصال کوپلینگ انگلیسی (BS) به انتهای شیلنگ برزنتیاتصال کوپلینگ آلمانی (STORZ) به انتهای شیلنگ برزنتی
معمولا کارخانههای تولید کننده شیلنگ برزنتی (شیلنگ تخت)، هر کدام از شیلنگها را تحت تست هیدرواستاتیک قرار میدهند تا از صحت آنها قبل از ارسال به بازار مطمئن شوند.
بعد از اتصال کوپلینگ به دو انتهای شیلنگ، کارگران آن را بر روی میز بزرگی پهن میکنند. ابتدا توسط شابلون و جوهر، اطلاعات شیلنگ و استانداردها را بر روی شیلنگ حک میکنند. سپس آن را مورد تست هیدرواستاتیک قرار میدهند. در این تست آب پرفشار را به داخل شیلنگ تزریق میکنند و بدنه شیلنگ و اتصال کوپلینگها را مورد ارزیابی و بررسی قرار میدهند.
بعد از آن لازم است آب داخل شیلنگ را خالی و داخل آن را خشک کنند. برای اینکار از اسفنج بزرگی استفاده میکنند. اسفنج در داخل شیلنگ حرکت میکند و آب اضافی داخل آن را خشک میکنند.
بسته بندی شیلنگ تخت
در پایان فرآیند تولید شیلنگ، آن را مجددا رول میکنند و در بسته بندی منحصر به فردی روانه بازار میکنند. این شیلنگ یک شیلنگ آتش نشانی سبک و با انعطاف پذیری بالا است.
همانطوری که ملاحظه فرمودید، فرآیند ساخت و تولید یک شیلنگ به ظاهر ساده، پیچیده و کاملا دقیق است و تکنولوژی برای رسیدن به این مرحله بیش از چهارصد سال راه طی کرده است.
شیلنگ آتش نشانی (شیلنگ برزنتی) آریاکوپلینگ
آریاکوپلینگ بیش از پنجاه سال است که در زمینه طراحی و تولید تجهیزات آتش نشانی فعالیت میکند. محصولات آریاکوپلینگ نه تنها بر اساس استاندارد ملی بلکه بر اساس استانداردهای بینالمللی و اروپایی طراحی و تولید میشوند. یکی از محصولات تولید شده در این مجموعه، شیلنگ برزنتی آتش نشانی است. شیلنگ آتش نشانی که با نام شیلنگ تاشونده آتش نشانی و یا شیلنگ آتش نشانی تخت هم شناخته میشود در بیشتر ایستگاههای آتش نشانی ایران مورد استفاده قرار میگیرد. ویژگیهای شیلنگ آتش نشانی تاشونده آریاکوپلینگ به شرح زیر است:
ساخته شده از دو لایه از جنس لاستیک و فیبر مصنوعی
مقاوم به رطوبت و بخارات اسیدی و قلیایی
بسیار سبک
دارای قابلیت تاشوندگی بدون آسیب رسانی به شیلنگ
مقاوم در فشارهای بیش از 45bar
تولید در سایزهای 1.5، 2 و 2.5 اینچ و طولهای 20، 25 و 30 متری
تحمل حرارت 120 درجه سلسیوس به مدت 120 ثانیه در آزمونهای کنترل کیفی
حفظ قابلیت انعطاف پذیری و مقاومت در دمای 20- درجه سلسیوس
تولید شده مطابق الزامات استاندارد BS EN 14540 و BS EN671-2
شیلنگ آتش نشانی (شیلنگ برزنتی) آریاکوپلینگ از دو لایه لاستیکی (آستر داخلی) و ژاکت بیرونی (فیبر مصنوعی) ساخته میشود
چه موادی در ساخت شیلنگ آتش نشانی تاشونده (برزنتی) به کار میرود؟
شیلنگ آتش نشانی از دو لایه مجزا ساخته میشود که با فرآیندی آنها را به هم میچسبانند. لایه داخلی یک لایه لاستیک پلیمری و لایه بیرونی یک ژاکت پلی استری است.
مراحل ساخت شیلنگ آتش نشانی تاشونده (برزنتی) کدام است؟
1) ساخت ژاکت شیلنگ آتش نشانی 2) ساخت آستر لاستیکی شیلنگ 3) مونتاژ دو لایه داخلی و بیرونی شیلنگ 4) چسباندن دولایه شیلنگ آتش نشانی به هم 5) رول کردن شیلنگ آتش نشانی 6) اتصال کوپلینگ به شیلنگ 7) تست هیدرواستاتیک شیلنگ آتش نشانی جهت کنترل آب بندی کامل 8) بسته بندی شیلنگ تخت
آیا شیلنگهای آتش نشانی موجود در بازار به کوپلینگ مجهز هستند؟
تمام شیلنگهای آتش نشانی موجود در بازار بایستی به کوپلینگ وصل باشند. به عبارت دیگر در دو انتهای شیلنگ برزنتی باید دو عدد کوپلینگ وصل باشد.
کدام نوع کوپلینگ در انتهای شیلنگ برزنتی مونتاژ میشود؟
در سلسه مقالات مربوط به شیلنگ آتش نشانی، مواردی از قبیل تاریخچه ساخت و توسعه شیلنگ آتش نشانی ، انواع شیلنگ آتش نشانی ، روش ساخت شیلنگ آتش نشانی تاشونده (شیلنگ برزنتی) و نحوه اتصال کوپلینگ به شیلنگ آتش نشانی را مورد مطالعه و بررسی قرار دادیم. اما تا به حال حرفی در خصوص تعمیرات و نگهداری شیلنگ آتش نشانی تاشونده نزدیم. از این رو تصمیم گرفتیم در این نوشتار به این مقوله بپردازیم و نکات مربوط به تعمیرات و نگهداری از شیلنگ آتش نشانی را به اشتراک بگذاریم. آنچه در این مقاله میخوانیم:
مقدمه
استفاده درست و صحیح از شیلنگ برزنتی
مراقبت از شیلنگ در وضعیت آماده بهکار
ذخیرهسازی شیلنگ آتش نشانی
بازرسی شیلنگ آتش نشانی برزنتی
مقدمه
در هر مانور واقعی اطفای حریق، این تجهیزات آتش نشانی هستند که در حفاظت از جان آتش نشان و اثربخشی تلاشهای او ایفای نقش میکنند
. در میان این تجهیزات، بدون شک شیلنگ آتش نشانی تاشونده (شیلنگ برزنتی) که وظیفه انتقال آب از پمپ آتش نشانی به نازل سه حالته را بر عهده دارد، یکی از مهمترینها است؛ به طوریکه در صورت عدم وجود آن، تیم عملیات کاری از پیش نخواهند برد.
در حالی که سازندگان با بهکارگیری تکنولوژیهای پیشرفته و مواد بسیار مرغوب در ساخت این شیلنگها، محصول بسیار بادوام و مطابق سختگیرانهترین استانداردها را تولید نمودند، اما هنوز هم این شیلنگها آسیب پذیر هستند!
به عبارت دیگر نباید از این مساله غافل شویم که جهت بهرهبرداری و استفاده مناسب و اثرگذار از این تجهیزات باید به مساله مراقبت و نگهداری از آن نگاهی ویژه داشته باشیم. مراقبتی که در هر سه مرحله قبل، حین و بعد از عملیات آتش نشانی نمود دارد و تمام کسانی که از این وسایل استفاده میکنند و به نوعی با آن درگیر هستند، علاوه بر آشنایی با شیوه استفاده از آن، به روشهای مراقبت و نگهداری از آن نیز واقف باشند.
عدم رعایت نکات لازم برای نگهداری و مراقبت از شیلنگ آتش نشانی برزنتی (تاشونده) سبب میشود این تجهیزات به مرور زمان آسیب ببینند و دیگر آن کارایی لازم را نداشته باشند. در میان عوامل آسیب زننده به شیلنگ آتش نشانی میتوانیم به مواردی همچون کپک، اشعه فرا بنفش خورشید، سائیدگی و غیره اشاره کنیم که هر کدام به تنهایی تهدیدی برای شیلنگ برزنتی به شمار میروند.
به همین منظور، در ادامه چندین نکته را با شما عزیزان در میان میگذاریم که با رعایت این نکات و به کار بستن آنها میتوانید شیلنگ آتش نشانی را در بهترین وضعیت نگهداری کنید و از وارد شدن هرگونه آسیب به آن جلوگیری نمایید. در نتیجهی این اقدامات، عمر مفید شیلنگ آتش نشانی تاشونده افزایش مییابد. پس با ما همراه باشید.
کپک یکی از عوامل آسیب زننده به شیلنگ آتش نشانی است
در هر سه مرحله قبل، بعد و حین عملیات آتش نشانی، اقداماتی وجود دارند که با رعایت آنها میتوانیم بر طول عمر مفید شیلنگ آتش نشانی انتقال دهنده (شیلنگ برزنتی) بیفزاییم و بهترین بهرهبرداری را از آن داشته باشیم.
در حین استفاده از شیلنگ آتش نشانی انتقال دهنده در عملیات اطفای حریق، رعایت برخی از نکات ساده، سلامت شیلنگ آتش نشانی را تضمین میکند. در ادامه برخی از روشهای استفاده صحیح از شیلنگ آتش نشانی تاشونده را ذکر میکنیم:
از کشیدن شیلنگ بر روی لبههای تیز زمین خودداری کنید!
سطوح ساینده، بزرگترین تهدید برای ماندگاری هر شیلنگ آتش نشانی به شمار میروند. در هنگام باز کردن شیلنگ رول شده و همچنین در زمان استفاده از شیلنگ آتش نشانی، از کشیدن آن بر روی زمین ناهموار، به خصوص سطوح ساینده و لبههای تیز خودداری کنید. زیرا این سطوح باعث بریده شدن سطح شیلنگ میشوند.
اگر مجبور شدید شیلنگ را بر روی زمین بکشید و هیچ چاره دیگری ندارید، تا حد امکان آن را در امتداد لبهها بر روی زمین نکشید؛ به جای آن توصیه میشود شیلنگ را از قسمت صاف و پهن آن بر روی زمین بکشید. در این صورت سایش در سطح بزرگتری پخش میشود و از این رو آسیب کمتری به آن وارد میشود.
این نکته به هنگام جمع کردن و رول کردن شیلنگ هم مصداق دارد. البته برای جمع کردن شیلنگ توصیه میشود از قرقره شیلنگ (Hose Rooler) که به صورت ایمن (و سریع) عمل رول کردن شیلنگ را انجام میدهد استفاده کنید. برخی از این دستگاهها برقی و برخی دیگر مکانیکی هستند که کار رول کردن و همچنین پهن کردن شیلنگ بعد و قبل از عملیات را با احتیاط انجام میدهند. از سوی دیگر استفاده از این تجهیزات سرعت عمل نیروی آتش نشان را هم بهبود میبخشد.
برای بازکردن و جمع کردن شیلنگ برزنتی بهتر است از قرقره شیلنگ استفاده شود
سطوح ساینده و لبههای تیز زمین، بزرگترین تهدید برای بافت بیرونی شیلنگ آتش نشانی به شمار میروند. شیلنگ سائیده و پاره شده بر اثر برخورد با لبههای دندانهای و تیز زمین، غیر قابل تعمیر است و باید از سرویس دهی خارج شود.
از شیلنگ آتش نشانی در محدوده فشار کاری استفاده کنید!
مورد دیگری که برای مراقبت از شیلنگ آتش نشانی باید به خاطر داشته باشید این است که از بهکار بردن شیلنگ در فشارهای بیشتر از فشار کاری خودداری کنید. فشار کاری شیلنگ آتش نشانی تاشونده (شیلنگ برزنتی) بین 8bar الی 20bar است. بنابراین توجه داشته باشید فشار آبی که از داخل شیلنگ عبور میکند فراتر از این محدوده نباشد. لازم به ذکر است که برای اطفای حریق آتش سوزی ایجاد شده در طبقه سیاُم یک ساختمان، فشار کاری در حدود 20bar کافی است.
فشار آب داخل شیلنگ را به آرامی زیاد کنید
نکته بعدی در خصوص استفاده درست از شیلنگ آتش نشانی این است که فشار آب داخل شیلنگ را به یکباره به حد مورد نظر مثلا 18bar نرسانید. بلکه بهتر است این افزایش فشار به آهستگی و مرور زمان اتفاق بیفتد. در غیر اینصورت، تنش ایجاد شده به آستر داخلی شیلنگ آسیب جبران ناپذیری وارد میکند و منجر به جدا شدن آستر داخلی از ژاکت بیرونی میشود.
رعایت این مورد نه تنها در حین عملیات آتش نشانی، بلکه در کارخانههای تولید شیلنگ و به هنگام تست هیدرواستاتیک هم ضروری است. یعنی به هنگام انجام تست هیدرواستاتیک هم باید فشار آب به آرامی در داخل شیلنگ افزایش یابد.
از شیلنگ آتش نشانی خارج از محدوده فشار کاری استفاده نکنید!
اعمال فشار آب بیشتر از فشار کاری و همچنین افزایش فشار آب به یکباره، به آستر پلیمری داخلی شیلنگ آتش نشانی آسیبهای جبران ناپذیری وارد میکند. با رعایت این دو مورد از بروز این آسیبها جلوگیری کنید.
مراقبت از شیلنگ در وضعیت آماده بهکار
یکی دیگر از اقداماتی که در مورد شیلنگ آتش نشانی تاشونده (شیلنگ برزنتی) باید لحاظ کنید، مراقبت و نگهداری از آن در هنگام آماده بهکار (standby)، یعنی در زمانهای غیر از زمان عملیات است. در ادامه به بررسی این اقدامات نگهدارنده میپردازیم.
تمیز کردن شیلنگ آتش نشانی تاشونده
شیلنگ آتش نشانی بعد از هر عملیات باید تمیز شود. برای این کار، آن را بر روی یک سطح صاف و تمیز به آرامی باز کنید. از دو طرف، آن را به آهستگی بکشید تا هرگونه پیچ خوردگی و گره خوردگی احتمالی در آن باز شود. سپس با استفاده از یک برس تمیز و خشک با موهای متوسط و یا نرم، به آرامی سطح بیرونی شیلنگ (ژاکت بیرونی) را تمیز کنید. توجه داشته باشد برای تمیزکاری سطح بیرونی شیلنگ برزنتی، از به کار بردن برس با موهای سخت، برسهای برقی و حلالهای شوینده خودداری کنید. زیرا این موارد میتوانند به بافت بیرونی شیلنگ آسیب جدی وارد کنند.
پس از تمیزکردن شیلنگ، نوبت به شستن آن میرسد. برای شستن شیلنگ برزنتی از شیلنگ آب معمولی (شیلنگ آبیاری باغچه) استفاده کنید. هرگز برای سریعتر کردن فرآیند شستشو از آب پاشهای فشار قوی که معمولا برای شستشوی خودرو در کارواشها مورد استفاده قرار میگیرند، استفاده نکنید.
در صورتی هم که سطح بیرونی و یا داخلی شیلنگ به موادی مانند بنزین، روغن و غیره آلوده شد، باید آن را با روشهای تایید شده پاک کرد و شست. این مساله در مورد آلودگیهایی که با روشهای معمول از بین نمیروند هم صادق است.
خشک کردن شیلنگ آتش نشانی شسته شده
پس از شستشوی مناسب شیلنگ برزنتی، سطح شیلنگهای سه لایه (شیلنگهایی که دارای پوشش لاستیکی، نیتریل و غیره هستند) را پارچه و یا اسفنج مناسبی پاک کنید تا آب اضافی بر روی آن خشک شود. در مورد شیلنگ آتش نشانی دو لایه (شیلنگ تاشونده برزنتی بدون پوشش لاستیکی خارجی)، آن را با قرار دادن در برجهای خشک کننده و رکهای مخصوص خشک کنید.
درصورتی که از خشک کنهای صنعتی شیلنگ استفاده میکنید، توجه داشته باشید که سطوح داخلی شیلنگ به طور کامل خشک شده باشند. قرار دادن شیلنگ برزنتی شسته شده در زیر نور مستقیم آفتاب و یا پهن کردن آنها در سنگ فرشهای گرم به منظور خشک شدن، کاری غیر اصولی است و میتواند به شیلنگ آتش نشانی آسیب وارد کند. از انجام این کار خودداری کنید!
تمیزکاری، شستشو و خشک کردن شیلنگ آتش نشانی اگر به صورت اصولی و با تکنیکهای توصیه شده انجام نگیرد، نه تنها از شیلنگ محافظت نمیکند بلکه میتواند آسیبهای جبران ناپذیری بر بدنه آن هم وارد کند. به طوری که مجبور میشوید شیلنگ را از سرویس دهی خارج و جایگزینی برای آن پیدا کنید.
بعد از تمیزکاری و شستشوی شیلنگ آتش نشانی، آن را باید در محل مناسبی ذخیره کنید. ذخیره سازی شیلنگ آتش نشانی و انبار کردن آن بسیار مهم و حساس است. به نحوی که انبارش نادرست این تجهیزات آسیبهای جبران ناپذیری بر بافت شیلنگ و کوپلینگهای متصل به آن وارد میکند. در ادامه چند نکته در خصوص انبارش صحیح شیلنگ آتش نشانی تاشونده خدمت شما همراهان عزیز بیان میکنیم.
محل مناسب برای ذخیرهسازی شیلنگ آتش نشانی
محلی که برای ذخیره سازی و انبار کردن شیلنگ آتش نشانی تاشونده در نظر میگیرید باید دارای سه خاصیت مهم باشد.
اول اینکه این محل باید از تهویه مناسب برخوردار باشد.
دوم اینکه این مکان باید از هرگونه آلودگی به دور باشد و مکانی کاملا تمیز را برای انبار کردن شیلنگ انتخاب کنید.
سوم اینکه این محل نباید در زیر نور مستقیم خورشید باشد. زیرا امواج فرابنفش و پر انرژی خورشید میتواند به شیلنگ آسیب برسانند و آن را شکننده و ترد نمایند.
محل انبار و ذخیره سازی شیلنگ برزنتی باید از تهویه مناسبی برخوردار باشد و از رطوبت و نور مستقیم خورشید به دور باشد
شرایط ذخیره سازی شیلنگ آتش نشانی در انبار
شیلنگهای آتش نشانی، قبل از اینکه در انبار (با شرایط بالا) ذخیره گردند، باید بعد از شستشو کاملا تخلیه و خشک شوند. در صورت رول کردن و ذخیره سازی شیلنگ آتش نشانی تاشونده خیس و مرطوب، منتظر رشد کپک و قارچ هم بر روی آن باشید!
کپک و قارچ اغلب با رنگهای سبز، خاکستری و سفید نمایان و با چشم غیر مسلح هم دیده میشوند. کپکها در محیطهای مرطوب به راحتی تولید مثل میکنند و ممکن است هرچیزی را تجزیه و هضم کنند تا بتوانند خود را زنده نگه دارند. این موجودات میتوانند بر روی شیلنگ آتش نشانی که به شیوه نادرست انبار شدهاند رشد و تولید مثل کنند و برای زنده ماندن به بافت شیلنگ آسیب وارد نمایند.
در هنگام انبار شیلنگ مراقب کوپلینگها باشید!
یکی از مواردی دیگری که باید در زمان انبار کردن شیلنگ برزنتی به آن توجه کرد مراقبت از کوپلینگها است. بهتر است برای رول کردن و انبار کردن شیلنگ از شیوهای استفاده کنید که کوپلینگ در مرکز شیلنگ قرار گیرد تا به آن آسیبی وارد نشود. همچنین بهتر است درپوش پلاستیکی کوپلینگ در هنگام ذخیره سازی در انبار بر روی آن قرار گیرد. این کار هم کوپلینگ را از ضربات احتمالی مصون میدارد و هم از ورود گرد و غبار به داخل آن جلوگیری میکند.
در انبار کردن شیلنگ آتش نشانی تاشونده، مراقب کوپلینگها باشید!
حال که با شرایط کلی ذخیره سازی شیلنگ آتش نشانی آشنا شدید، خوب است چند نکته تکمیلی را نیز به هنگام انبارش این تجهیزات بدانید.
از قرار دادن چندین و چند شیلنگ بر روی هم در هنگام انبار کردن آنها خودداری کنید. چنین کاری از رد و بدل شدن هوا جلوگیری میکند. قبلا هم ذکر کردیم، تهویه مناسب یکی از شرایط مهم محیط انبارش شیلنگهای آتش نشانی است.
از بسته بندی شیلنگ برزنتی در پلاستیک خودداری کنید. این نوع بسته بندی، رطوبت هوا را در داخل خود به دام میاندازد و افزایش رطوبت، رشد کپک و در ادامه آسیب دیدن بافت شیلنگ را به همراه میآورد. حتی تولید کنندگان شیلنگ برزنتی هم در صورت بسته بندی کردن شیلنگ آتش نشانی باید به فکر تهویه درست و جلوگیری از افزایش رطوبت بسته بندی باشند.
توصیه میشود حداقل هر سه ماه یک بار، موقعیت شیلنگهای انبار شده در انبار را تغییر دهید. در این تغییر و تحولها لازم است به صورت چشمی از سلامت شیلنگ اطمینان حاصل کنید و احیانا شیلنگهایی که دچار آسیب و کپک شدهاند از محیط خارج و تمهیداتی برای آن اندیشه شود.
انبار کردن شیلنگ تاشونده شرایط ویژهای را میطلبد. اول اینکه محیط انبار و ذخیره سازی شیلنگ باید مناسب باشد. به گونهای که از هرگونه رطوبت، آلودگی و نور مستقیم آفتاب به دور باشد. دوم اینکه چیدمان شیلنگ در انبار نباید به کوپلینگ آسیب برساند و این چیدمان باید به گونهای باشد که هوا به درستی جریان داشته باشد تا به نوعی از تجمع رطوبت و رشد قارچ و کپک جلوگیری کند.
استفاده درست از شیلنگ آتش نشانی به هنگام عملیات واقعی و مانورهای تمرینی، مراقبت از شیلنگ در زمان آماده به کار (standby) و همچنین طریقه درست انبار و ذخیره سازی شیلنگ تاشونده، مواردی است که با رعایت آنها طول عمر مفید شیلنگ افزایش مییابد. مورد دیگری که نباید از آن غافل بود بازرسیهای دورهای شیلنگ آتش نشانی است. در ادامه در خصوص نحوه درست بازرسی شیلنگ صحبت میکنیم.
بازرسی آستر داخلی شیلنگ
یکی از موارد بازرسی شیلنگ آتش نشانی برزنتی، بررسی قسمت داخلی آن است. برای این کار باید آستر داخلی شیلنگ را در دو انتها با چشم بررسی کنید. در این بازرسی چشمی باید به علائم فیزیکی لایه لایه شدن آستر شیلنگ توجه ویژه داشته باشید.
آستر لایه لایه شده، میتواند در زمان استفاده حین عملیات اطفای حریق با جریان آب حرکت کند و نازل سه حالته و یا پمپ آتش نشانی را مسدود نماید. توجه داشته باشید که فشار کاری آب داخل شیلنگ در حدود 18bar است. بنابراین مسدود شدن نازل و یا پمپ، هم به شیلنگ، هم به نازل، هم به پمپ و هم به نیروی آتش نشان آسیب میرساند.
علاوه بر بازرسی چشمی لایه داخلی، بایستی با دو انگشت دست لایه داخلی شیلنگ را بکشید و ببینیی لایه لایه میشود یا نه. این کار را بایستی برای هر دو انتهای شیلنگ انجام دهید. اگر در این بازرسیها معلوم شود که لایه داخلی از ژاکت بیرونی جدا شده است، شیلنگ مورد نظر آسیب دیده و غیر قابل ترمیم تلقی میشود. شیلنگی که آستر داخلی پلیمری آن آسیب دیده باشد باید از سرویس خارج و شیلنگ جدیدی جایگزین آن گردد.
کوپلینگهای ابتدا و انتهای شیلنگ هم باید در فرآیند بازرسیهای دورهای مورد ارزیابی قرار گیرند. در مورد بازرسی کوپلینگ باید به رزوه ، بخش قفل شونده و حلقه فلزی هرزگرد آن توجه شود تا هیچ گونه آسیبی ندیده باشد.
بازرسی محل اتصال کوپلینگ و شیلنگ
در مقاله دیگری با عنوان نحوه محکم کردن اتصال کوپلینگ به شیلنگ (+) ذکر کردیم که اگر سیم پیچی شیلنگ آتش نشانی، آسیب دیده باشد، شُل باشد، زنگ زده باشد و یا بخشی از شیلنگ زیر سیم پیچی پاره شده باشد، باید سیم پیچی را تعویض کرد. از این رو لازم است در هنگام بازرسی شیلنگ تاشونده، به سیم پیچی شیلنگ توجه ویژه داشته باشید. اگر اتصال شیلنگ به کوپلینگ به درستی انجام نشده باشد، سیم پیچ آن شل، شکسته و یا زنگ زده باشد، در حین عملیات خطری برای آتش نشان و ادامه درست عملیات تلقی میشود.
در بازرسی شیلنگ آتش نشانی تاشونده، سیم پیچی شیلنگ را مورد ارزیابی قرار دهید
در ضمن بهتر است به جای استفاده از سیم پیچ، از بست تخصصی کوپلینگ استفاده کنید. زیرا این بست به دلیل داشتن واشر پلیمری به بافت ژاکت بیرونی آسیب نمیزند.
در هنگام بازرسی شیلنگ به این نکته هم توجه داشته باشید که تست سرویس شیلنگ انجام شده باشد و زمان سرویس منقضی نشده باشد.
سخن پایانی این بخش این است که اگر شیلنگی نتواند بازرسی فیزیکی که شرح آن در بالا آمده است را پاس کند، حتما بایستی از سرویس خارج شود. خوشبختانه بسیاری از عیوب کشف شده به هنگام بازرسی شیلنگ قابل رفع و ترمیم است. البته بعد از تعمیر و ترمیم شیلنگ معیوب، بایستی مورد آزمون قرار گیرد تا معلوم شود برای ادامه کار کارایی لازم را دارد یا نه؟ در صورتی هم که عیوب کشف شده به گونهای باشد که قابل ترمیم نباشد، نگه داشتن شیلنگ در حالت سرویس دهی و آماده به کار بسیار خطرناک است و میتواند جان افراد را به خطر بیندازد. بنابراین در این مورد تردید نکنید و شیلنگ را از سرویس خارج کنید.
در بازرسی دورهای شیلنگ آتش نشانی باید آستر داخلی، ژاکت خارجی، سیم پیچ و کوپلینگ شیلنگ را مورد ارزیابی قرار داد. شیلنگهای معیوب بعد از ترمیم باید آزموده شوند و اگر شرایط لازم را داشتند مجددا به کار گرفته شوند. در غیر اینصورت باید از حالت سرویس دهی خارج و با نمونه سالم جایگزین شوند.
در هنگام بازرسی شیلنگ آتش نشانی چه بازدیدهایی انجام میشود؟
به هنگام بازدید شیلنگ آتش نشانی باید آستر داخلی آن را مورد ارزیابی قرار دهیم تا لایه لایه نشده باشد. همچنین بازدید کوپلینگ متصل به آن از موارد دیگری است که باید به آن پرداخت. سومین مورد بازرسی طریقه اتصال شیلنگ به کوپلینگ است که اگر به درستی انجام نشود میتواند در حین عملیات برای ادامه عملیات و خود آتش نشان خطر آفرین باشد.
برای تمیزکاری و شستشوی شیلنگ برزنتی باید به چه نکاتی توجه کرد؟
برای تمیزکاری شیلنگ برزنتی از برس با موهای نرم و متوسط استفاده شود. برای شستن شیلنگ برزنتی از آب با فشار معمولی (شیلنگ باغچه) استفاده شود. بعد از شستن، شیلنگ آتش نشانیبه طور کامل خشک شود و سپس رول گردد.
در سلسه مقالات مربوط به شیلنگ آتش نشانی، مواردی از قبیل تاریخچه ساخت و توسعه شیلنگ آتش نشانی ، انواع شیلنگ آتش نشانی ، روش ساخت شیلنگ آتش نشانی تاشونده (شیلنگ برزنتی) و نحوه اتصال کوپلینگ به شیلنگ آتش نشانی را مورد مطالعه و بررسی قرار دادیم. اما تا به حال حرفی در خصوص تعمیرات و نگهداری شیلنگ آتش نشانی تاشونده نزدیم. از این رو تصمیم گرفتیم در این نوشتار به این مقوله بپردازیم و نکات مربوط به تعمیرات و نگهداری از شیلنگ آتش نشانی را به اشتراک بگذاریم. آنچه در این مقاله میخوانیم:
مقدمه
استفاده درست و صحیح از شیلنگ برزنتی
مراقبت از شیلنگ در وضعیت آماده بهکار
ذخیرهسازی شیلنگ آتش نشانی
بازرسی شیلنگ آتش نشانی برزنتی
مقدمه
در هر مانور واقعی اطفای حریق، این تجهیزات آتش نشانی هستند که در حفاظت از جان آتش نشان و اثربخشی تلاشهای او ایفای نقش میکنند
. در میان این تجهیزات، بدون شک شیلنگ آتش نشانی تاشونده (شیلنگ برزنتی) که وظیفه انتقال آب از پمپ آتش نشانی به نازل سه حالته را بر عهده دارد، یکی از مهمترینها است؛ به طوریکه در صورت عدم وجود آن، تیم عملیات کاری از پیش نخواهند برد.
در حالی که سازندگان با بهکارگیری تکنولوژیهای پیشرفته و مواد بسیار مرغوب در ساخت این شیلنگها، محصول بسیار بادوام و مطابق سختگیرانهترین استانداردها را تولید نمودند، اما هنوز هم این شیلنگها آسیب پذیر هستند!
به عبارت دیگر نباید از این مساله غافل شویم که جهت بهرهبرداری و استفاده مناسب و اثرگذار از این تجهیزات باید به مساله مراقبت و نگهداری از آن نگاهی ویژه داشته باشیم. مراقبتی که در هر سه مرحله قبل، حین و بعد از عملیات آتش نشانی نمود دارد و تمام کسانی که از این وسایل استفاده میکنند و به نوعی با آن درگیر هستند، علاوه بر آشنایی با شیوه استفاده از آن، به روشهای مراقبت و نگهداری از آن نیز واقف باشند.
عدم رعایت نکات لازم برای نگهداری و مراقبت از شیلنگ آتش نشانی برزنتی (تاشونده) سبب میشود این تجهیزات به مرور زمان آسیب ببینند و دیگر آن کارایی لازم را نداشته باشند. در میان عوامل آسیب زننده به شیلنگ آتش نشانی میتوانیم به مواردی همچون کپک، اشعه فرا بنفش خورشید، سائیدگی و غیره اشاره کنیم که هر کدام به تنهایی تهدیدی برای شیلنگ برزنتی به شمار میروند.
به همین منظور، در ادامه چندین نکته را با شما عزیزان در میان میگذاریم که با رعایت این نکات و به کار بستن آنها میتوانید شیلنگ آتش نشانی را در بهترین وضعیت نگهداری کنید و از وارد شدن هرگونه آسیب به آن جلوگیری نمایید. در نتیجهی این اقدامات، عمر مفید شیلنگ آتش نشانی تاشونده افزایش مییابد. پس با ما همراه باشید.
کپک یکی از عوامل آسیب زننده به شیلنگ آتش نشانی است
در هر سه مرحله قبل، بعد و حین عملیات آتش نشانی، اقداماتی وجود دارند که با رعایت آنها میتوانیم بر طول عمر مفید شیلنگ آتش نشانی انتقال دهنده (شیلنگ برزنتی) بیفزاییم و بهترین بهرهبرداری را از آن داشته باشیم.
در حین استفاده از شیلنگ آتش نشانی انتقال دهنده در عملیات اطفای حریق، رعایت برخی از نکات ساده، سلامت شیلنگ آتش نشانی را تضمین میکند. در ادامه برخی از روشهای استفاده صحیح از شیلنگ آتش نشانی تاشونده را ذکر میکنیم:
از کشیدن شیلنگ بر روی لبههای تیز زمین خودداری کنید!
سطوح ساینده، بزرگترین تهدید برای ماندگاری هر شیلنگ آتش نشانی به شمار میروند. در هنگام باز کردن شیلنگ رول شده و همچنین در زمان استفاده از شیلنگ آتش نشانی، از کشیدن آن بر روی زمین ناهموار، به خصوص سطوح ساینده و لبههای تیز خودداری کنید. زیرا این سطوح باعث بریده شدن سطح شیلنگ میشوند.
اگر مجبور شدید شیلنگ را بر روی زمین بکشید و هیچ چاره دیگری ندارید، تا حد امکان آن را در امتداد لبهها بر روی زمین نکشید؛ به جای آن توصیه میشود شیلنگ را از قسمت صاف و پهن آن بر روی زمین بکشید. در این صورت سایش در سطح بزرگتری پخش میشود و از این رو آسیب کمتری به آن وارد میشود.
این نکته به هنگام جمع کردن و رول کردن شیلنگ هم مصداق دارد. البته برای جمع کردن شیلنگ توصیه میشود از قرقره شیلنگ (Hose Rooler) که به صورت ایمن (و سریع) عمل رول کردن شیلنگ را انجام میدهد استفاده کنید. برخی از این دستگاهها برقی و برخی دیگر مکانیکی هستند که کار رول کردن و همچنین پهن کردن شیلنگ بعد و قبل از عملیات را با احتیاط انجام میدهند. از سوی دیگر استفاده از این تجهیزات سرعت عمل نیروی آتش نشان را هم بهبود میبخشد.
برای بازکردن و جمع کردن شیلنگ برزنتی بهتر است از قرقره شیلنگ استفاده شود
سطوح ساینده و لبههای تیز زمین، بزرگترین تهدید برای بافت بیرونی شیلنگ آتش نشانی به شمار میروند. شیلنگ سائیده و پاره شده بر اثر برخورد با لبههای دندانهای و تیز زمین، غیر قابل تعمیر است و باید از سرویس دهی خارج شود.
از شیلنگ آتش نشانی در محدوده فشار کاری استفاده کنید!
مورد دیگری که برای مراقبت از شیلنگ آتش نشانی باید به خاطر داشته باشید این است که از بهکار بردن شیلنگ در فشارهای بیشتر از فشار کاری خودداری کنید. فشار کاری شیلنگ آتش نشانی تاشونده (شیلنگ برزنتی) بین 8bar الی 20bar است. بنابراین توجه داشته باشید فشار آبی که از داخل شیلنگ عبور میکند فراتر از این محدوده نباشد. لازم به ذکر است که برای اطفای حریق آتش سوزی ایجاد شده در طبقه سیاُم یک ساختمان، فشار کاری در حدود 20bar کافی است.
فشار آب داخل شیلنگ را به آرامی زیاد کنید
نکته بعدی در خصوص استفاده درست از شیلنگ آتش نشانی این است که فشار آب داخل شیلنگ را به یکباره به حد مورد نظر مثلا 18bar نرسانید. بلکه بهتر است این افزایش فشار به آهستگی و مرور زمان اتفاق بیفتد. در غیر اینصورت، تنش ایجاد شده به آستر داخلی شیلنگ آسیب جبران ناپذیری وارد میکند و منجر به جدا شدن آستر داخلی از ژاکت بیرونی میشود.
رعایت این مورد نه تنها در حین عملیات آتش نشانی، بلکه در کارخانههای تولید شیلنگ و به هنگام تست هیدرواستاتیک هم ضروری است. یعنی به هنگام انجام تست هیدرواستاتیک هم باید فشار آب به آرامی در داخل شیلنگ افزایش یابد.
از شیلنگ آتش نشانی خارج از محدوده فشار کاری استفاده نکنید!
اعمال فشار آب بیشتر از فشار کاری و همچنین افزایش فشار آب به یکباره، به آستر پلیمری داخلی شیلنگ آتش نشانی آسیبهای جبران ناپذیری وارد میکند. با رعایت این دو مورد از بروز این آسیبها جلوگیری کنید.
مراقبت از شیلنگ در وضعیت آماده بهکار
یکی دیگر از اقداماتی که در مورد شیلنگ آتش نشانی تاشونده (شیلنگ برزنتی) باید لحاظ کنید، مراقبت و نگهداری از آن در هنگام آماده بهکار (standby)، یعنی در زمانهای غیر از زمان عملیات است. در ادامه به بررسی این اقدامات نگهدارنده میپردازیم.
تمیز کردن شیلنگ آتش نشانی تاشونده
شیلنگ آتش نشانی بعد از هر عملیات باید تمیز شود. برای این کار، آن را بر روی یک سطح صاف و تمیز به آرامی باز کنید. از دو طرف، آن را به آهستگی بکشید تا هرگونه پیچ خوردگی و گره خوردگی احتمالی در آن باز شود. سپس با استفاده از یک برس تمیز و خشک با موهای متوسط و یا نرم، به آرامی سطح بیرونی شیلنگ (ژاکت بیرونی) را تمیز کنید. توجه داشته باشد برای تمیزکاری سطح بیرونی شیلنگ برزنتی، از به کار بردن برس با موهای سخت، برسهای برقی و حلالهای شوینده خودداری کنید. زیرا این موارد میتوانند به بافت بیرونی شیلنگ آسیب جدی وارد کنند.
پس از تمیزکردن شیلنگ، نوبت به شستن آن میرسد. برای شستن شیلنگ برزنتی از شیلنگ آب معمولی (شیلنگ آبیاری باغچه) استفاده کنید. هرگز برای سریعتر کردن فرآیند شستشو از آب پاشهای فشار قوی که معمولا برای شستشوی خودرو در کارواشها مورد استفاده قرار میگیرند، استفاده نکنید.
در صورتی هم که سطح بیرونی و یا داخلی شیلنگ به موادی مانند بنزین، روغن و غیره آلوده شد، باید آن را با روشهای تایید شده پاک کرد و شست. این مساله در مورد آلودگیهایی که با روشهای معمول از بین نمیروند هم صادق است.
خشک کردن شیلنگ آتش نشانی شسته شده
پس از شستشوی مناسب شیلنگ برزنتی، سطح شیلنگهای سه لایه (شیلنگهایی که دارای پوشش لاستیکی، نیتریل و غیره هستند) را پارچه و یا اسفنج مناسبی پاک کنید تا آب اضافی بر روی آن خشک شود. در مورد شیلنگ آتش نشانی دو لایه (شیلنگ تاشونده برزنتی بدون پوشش لاستیکی خارجی)، آن را با قرار دادن در برجهای خشک کننده و رکهای مخصوص خشک کنید.
درصورتی که از خشک کنهای صنعتی شیلنگ استفاده میکنید، توجه داشته باشید که سطوح داخلی شیلنگ به طور کامل خشک شده باشند. قرار دادن شیلنگ برزنتی شسته شده در زیر نور مستقیم آفتاب و یا پهن کردن آنها در سنگ فرشهای گرم به منظور خشک شدن، کاری غیر اصولی است و میتواند به شیلنگ آتش نشانی آسیب وارد کند. از انجام این کار خودداری کنید!
تمیزکاری، شستشو و خشک کردن شیلنگ آتش نشانی اگر به صورت اصولی و با تکنیکهای توصیه شده انجام نگیرد، نه تنها از شیلنگ محافظت نمیکند بلکه میتواند آسیبهای جبران ناپذیری بر بدنه آن هم وارد کند. به طوری که مجبور میشوید شیلنگ را از سرویس دهی خارج و جایگزینی برای آن پیدا کنید.
بعد از تمیزکاری و شستشوی شیلنگ آتش نشانی، آن را باید در محل مناسبی ذخیره کنید. ذخیره سازی شیلنگ آتش نشانی و انبار کردن آن بسیار مهم و حساس است. به نحوی که انبارش نادرست این تجهیزات آسیبهای جبران ناپذیری بر بافت شیلنگ و کوپلینگهای متصل به آن وارد میکند. در ادامه چند نکته در خصوص انبارش صحیح شیلنگ آتش نشانی تاشونده خدمت شما همراهان عزیز بیان میکنیم.
محل مناسب برای ذخیرهسازی شیلنگ آتش نشانی
محلی که برای ذخیره سازی و انبار کردن شیلنگ آتش نشانی تاشونده در نظر میگیرید باید دارای سه خاصیت مهم باشد.
اول اینکه این محل باید از تهویه مناسب برخوردار باشد.
دوم اینکه این مکان باید از هرگونه آلودگی به دور باشد و مکانی کاملا تمیز را برای انبار کردن شیلنگ انتخاب کنید.
سوم اینکه این محل نباید در زیر نور مستقیم خورشید باشد. زیرا امواج فرابنفش و پر انرژی خورشید میتواند به شیلنگ آسیب برسانند و آن را شکننده و ترد نمایند.
محل انبار و ذخیره سازی شیلنگ برزنتی باید از تهویه مناسبی برخوردار باشد و از رطوبت و نور مستقیم خورشید به دور باشد
شرایط ذخیره سازی شیلنگ آتش نشانی در انبار
شیلنگهای آتش نشانی، قبل از اینکه در انبار (با شرایط بالا) ذخیره گردند، باید بعد از شستشو کاملا تخلیه و خشک شوند. در صورت رول کردن و ذخیره سازی شیلنگ آتش نشانی تاشونده خیس و مرطوب، منتظر رشد کپک و قارچ هم بر روی آن باشید!
کپک و قارچ اغلب با رنگهای سبز، خاکستری و سفید نمایان و با چشم غیر مسلح هم دیده میشوند. کپکها در محیطهای مرطوب به راحتی تولید مثل میکنند و ممکن است هرچیزی را تجزیه و هضم کنند تا بتوانند خود را زنده نگه دارند. این موجودات میتوانند بر روی شیلنگ آتش نشانی که به شیوه نادرست انبار شدهاند رشد و تولید مثل کنند و برای زنده ماندن به بافت شیلنگ آسیب وارد نمایند.
در هنگام انبار شیلنگ مراقب کوپلینگها باشید!
یکی از مواردی دیگری که باید در زمان انبار کردن شیلنگ برزنتی به آن توجه کرد مراقبت از کوپلینگها است. بهتر است برای رول کردن و انبار کردن شیلنگ از شیوهای استفاده کنید که کوپلینگ در مرکز شیلنگ قرار گیرد تا به آن آسیبی وارد نشود. همچنین بهتر است درپوش پلاستیکی کوپلینگ در هنگام ذخیره سازی در انبار بر روی آن قرار گیرد. این کار هم کوپلینگ را از ضربات احتمالی مصون میدارد و هم از ورود گرد و غبار به داخل آن جلوگیری میکند.
در انبار کردن شیلنگ آتش نشانی تاشونده، مراقب کوپلینگها باشید!
حال که با شرایط کلی ذخیره سازی شیلنگ آتش نشانی آشنا شدید، خوب است چند نکته تکمیلی را نیز به هنگام انبارش این تجهیزات بدانید.
از قرار دادن چندین و چند شیلنگ بر روی هم در هنگام انبار کردن آنها خودداری کنید. چنین کاری از رد و بدل شدن هوا جلوگیری میکند. قبلا هم ذکر کردیم، تهویه مناسب یکی از شرایط مهم محیط انبارش شیلنگهای آتش نشانی است.
از بسته بندی شیلنگ برزنتی در پلاستیک خودداری کنید. این نوع بسته بندی، رطوبت هوا را در داخل خود به دام میاندازد و افزایش رطوبت، رشد کپک و در ادامه آسیب دیدن بافت شیلنگ را به همراه میآورد. حتی تولید کنندگان شیلنگ برزنتی هم در صورت بسته بندی کردن شیلنگ آتش نشانی باید به فکر تهویه درست و جلوگیری از افزایش رطوبت بسته بندی باشند.
توصیه میشود حداقل هر سه ماه یک بار، موقعیت شیلنگهای انبار شده در انبار را تغییر دهید. در این تغییر و تحولها لازم است به صورت چشمی از سلامت شیلنگ اطمینان حاصل کنید و احیانا شیلنگهایی که دچار آسیب و کپک شدهاند از محیط خارج و تمهیداتی برای آن اندیشه شود.
انبار کردن شیلنگ تاشونده شرایط ویژهای را میطلبد. اول اینکه محیط انبار و ذخیره سازی شیلنگ باید مناسب باشد. به گونهای که از هرگونه رطوبت، آلودگی و نور مستقیم آفتاب به دور باشد. دوم اینکه چیدمان شیلنگ در انبار نباید به کوپلینگ آسیب برساند و این چیدمان باید به گونهای باشد که هوا به درستی جریان داشته باشد تا به نوعی از تجمع رطوبت و رشد قارچ و کپک جلوگیری کند.
استفاده درست از شیلنگ آتش نشانی به هنگام عملیات واقعی و مانورهای تمرینی، مراقبت از شیلنگ در زمان آماده به کار (standby) و همچنین طریقه درست انبار و ذخیره سازی شیلنگ تاشونده، مواردی است که با رعایت آنها طول عمر مفید شیلنگ افزایش مییابد. مورد دیگری که نباید از آن غافل بود بازرسیهای دورهای شیلنگ آتش نشانی است. در ادامه در خصوص نحوه درست بازرسی شیلنگ صحبت میکنیم.
بازرسی آستر داخلی شیلنگ
یکی از موارد بازرسی شیلنگ آتش نشانی برزنتی، بررسی قسمت داخلی آن است. برای این کار باید آستر داخلی شیلنگ را در دو انتها با چشم بررسی کنید. در این بازرسی چشمی باید به علائم فیزیکی لایه لایه شدن آستر شیلنگ توجه ویژه داشته باشید.
آستر لایه لایه شده، میتواند در زمان استفاده حین عملیات اطفای حریق با جریان آب حرکت کند و نازل سه حالته و یا پمپ آتش نشانی را مسدود نماید. توجه داشته باشید که فشار کاری آب داخل شیلنگ در حدود 18bar است. بنابراین مسدود شدن نازل و یا پمپ، هم به شیلنگ، هم به نازل، هم به پمپ و هم به نیروی آتش نشان آسیب میرساند.
علاوه بر بازرسی چشمی لایه داخلی، بایستی با دو انگشت دست لایه داخلی شیلنگ را بکشید و ببینیی لایه لایه میشود یا نه. این کار را بایستی برای هر دو انتهای شیلنگ انجام دهید. اگر در این بازرسیها معلوم شود که لایه داخلی از ژاکت بیرونی جدا شده است، شیلنگ مورد نظر آسیب دیده و غیر قابل ترمیم تلقی میشود. شیلنگی که آستر داخلی پلیمری آن آسیب دیده باشد باید از سرویس خارج و شیلنگ جدیدی جایگزین آن گردد.
کوپلینگهای ابتدا و انتهای شیلنگ هم باید در فرآیند بازرسیهای دورهای مورد ارزیابی قرار گیرند. در مورد بازرسی کوپلینگ باید به رزوه ، بخش قفل شونده و حلقه فلزی هرزگرد آن توجه شود تا هیچ گونه آسیبی ندیده باشد.
بازرسی محل اتصال کوپلینگ و شیلنگ
در مقاله دیگری با عنوان نحوه محکم کردن اتصال کوپلینگ به شیلنگ (+) ذکر کردیم که اگر سیم پیچی شیلنگ آتش نشانی، آسیب دیده باشد، شُل باشد، زنگ زده باشد و یا بخشی از شیلنگ زیر سیم پیچی پاره شده باشد، باید سیم پیچی را تعویض کرد. از این رو لازم است در هنگام بازرسی شیلنگ تاشونده، به سیم پیچی شیلنگ توجه ویژه داشته باشید. اگر اتصال شیلنگ به کوپلینگ به درستی انجام نشده باشد، سیم پیچ آن شل، شکسته و یا زنگ زده باشد، در حین عملیات خطری برای آتش نشان و ادامه درست عملیات تلقی میشود.
در بازرسی شیلنگ آتش نشانی تاشونده، سیم پیچی شیلنگ را مورد ارزیابی قرار دهید
در ضمن بهتر است به جای استفاده از سیم پیچ، از بست تخصصی کوپلینگ استفاده کنید. زیرا این بست به دلیل داشتن واشر پلیمری به بافت ژاکت بیرونی آسیب نمیزند.
در هنگام بازرسی شیلنگ به این نکته هم توجه داشته باشید که تست سرویس شیلنگ انجام شده باشد و زمان سرویس منقضی نشده باشد.
سخن پایانی این بخش این است که اگر شیلنگی نتواند بازرسی فیزیکی که شرح آن در بالا آمده است را پاس کند، حتما بایستی از سرویس خارج شود. خوشبختانه بسیاری از عیوب کشف شده به هنگام بازرسی شیلنگ قابل رفع و ترمیم است. البته بعد از تعمیر و ترمیم شیلنگ معیوب، بایستی مورد آزمون قرار گیرد تا معلوم شود برای ادامه کار کارایی لازم را دارد یا نه؟ در صورتی هم که عیوب کشف شده به گونهای باشد که قابل ترمیم نباشد، نگه داشتن شیلنگ در حالت سرویس دهی و آماده به کار بسیار خطرناک است و میتواند جان افراد را به خطر بیندازد. بنابراین در این مورد تردید نکنید و شیلنگ را از سرویس خارج کنید.
در بازرسی دورهای شیلنگ آتش نشانی باید آستر داخلی، ژاکت خارجی، سیم پیچ و کوپلینگ شیلنگ را مورد ارزیابی قرار داد. شیلنگهای معیوب بعد از ترمیم باید آزموده شوند و اگر شرایط لازم را داشتند مجددا به کار گرفته شوند. در غیر اینصورت باید از حالت سرویس دهی خارج و با نمونه سالم جایگزین شوند.
در هنگام بازرسی شیلنگ آتش نشانی چه بازدیدهایی انجام میشود؟
به هنگام بازدید شیلنگ آتش نشانی باید آستر داخلی آن را مورد ارزیابی قرار دهیم تا لایه لایه نشده باشد. همچنین بازدید کوپلینگ متصل به آن از موارد دیگری است که باید به آن پرداخت. سومین مورد بازرسی طریقه اتصال شیلنگ به کوپلینگ است که اگر به درستی انجام نشود میتواند در حین عملیات برای ادامه عملیات و خود آتش نشان خطر آفرین باشد.
برای تمیزکاری و شستشوی شیلنگ برزنتی باید به چه نکاتی توجه کرد؟
برای تمیزکاری شیلنگ برزنتی از برس با موهای نرم و متوسط استفاده شود. برای شستن شیلنگ برزنتی از آب با فشار معمولی (شیلنگ باغچه) استفاده شود. بعد از شستن، شیلنگ آتش نشانیبه طور کامل خشک شود و سپس رول گردد.
در مقالات اخیر در خصوص شیلنگ آتش نشانی با هم صحبت کردیم. در یک مقاله انواع شیلنگ آتش نشانی را مورد بررسی و ارزیابی قرار دادیم و در مقاله دیگری در خصوص فرآیند تولید شیلنگ آتش نشانی تاشونده که در بازار با نام شیلنگ برزنتی هم شهرت دارد حرفهایی زده شد. اما یک مطلب بسیار مهم که بعضا بدون توجه از کنار آن میگذریم نحوه اتصال شیلنگ به کوپلینگ است. این اتصال از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است و یک اتصال معمولی نیست! به گونهای هرگونه نقص در اتصال شیلنگ و کوپلینگ میتواند به قیمت آسیب دیدن آتش نشانان و همچنین مختل شدن عملیات اطفای حریق باشد. از این رو تصمیم گرفتیم این حلقه مفقوده که کمتر به آن پرداخته شده است را در یک مقاله نسبتا بلند مورد ارزیابی و بررسی قرار دهیم. آنچه در این مقاله میخوانیم:
موارد استفاده از شیلنگ در آتش نشانی
شیلنگ آتش نشانی به تنهایی کاربردی ندارد!
ساختار کوپلینگ استورز (STORZ)
ساختار کوپلینگ انگلیسی (BS)
کاربرد کوپلینگ در حرفه آتش نشانی
نحوه اتصال شیلنگ به کوپلینگ
خطرات اتصال ضعیف شیلنگ آتش نشانی به کوپلینگ
سه روش برای محکمترکردن اتصال کوپلینگ به شیلنگ آتش نشانی تخت
روش نخست: استفاده از بست شیلنگ معمولی برای محکم کردن اتصال شیلنگ و کوپلینگ
روش دوم: استفاده از سیم پیچ برای اتصال محکم شیلنگ آتش نشانی به کوپلینگ
آیا سیم پیچی کردن محل اتصال شیلنگ و کوپلینگ به دستگاهی نیاز دارد؟
پدستگاه سیم پیچی شیلنگ آتش نشانی دستی
دستگاه سیم پیچی شیلنگ آتش نشانی برقی
طریقه کار با دستگاه سیم پیچی شیلنگ
مزایا و معایب روش سیم پیچی برای اتصال شیلنگ به کوپلینگ
چه زمانی باید سیم پیچ شیلنگ را تعویض کنیم؟
روش سوم: استفاده از بست تخصصی کوپلینگ برای محکم کردن اتصال شیلنگ به کوپلینگ
ویژگیهای بست تخصصی کوپلینگ آریاکوپلینگ
موارد استفاده از شیلنگ در آتش نشانی
شیلنگ آتش نشانی در دو موقعیت مختلف مورد استفاده آتش نشانان قرار میگیرد. اول اینکه برای مکش آب از منابع آبی بدون فشار (مانند رودخانه) و تحت فشار (مانند لوله ایستاده) از نوعی شیلنگ به نام شیلنگ مکش استفاده میشود. دومین استفادهای که نیروهای عملیاتی از شیلنگ آتش نشانی دارند، انتقال آب از پمپ آتش نشانی به شیر سیامی و یا نازل سه حالته است. در این موارد آنها از شیلنگ انتقال دهنده که در بین مردم با نامهای شیلنگ برزنتی و یا شیلنگ تاشونده معروف است استفاده میکنند.
همه ما میدانیم که شیلنگ به تنهایی و بدون وجود کوپلینگ، هیچ کاربردی ندارد. تا آنجایی که تقریبا تمام کارخانههای تولید کننده شیلنگ آتش نشانی برزنتی، این محصول را به همراه دو عدد کوپلینگ که در دو انتهای شیلنگ قرار میگیرد، به فروش میرسانند.
کوپلینگهایی که در دو انتهای هر قطعه شیلنگ (مثلا شیلنگ تاشونده 20 متری) قرار میگیرد، میتواند از نوع کوپلینگ استورز (STORZ) و یا کوپلینگ انگلیسی (BS) و یا هر نوع کوپلینگ دیگری باشد. البته این دو نوع کوپلینگ، متداولترین کوپلینگها در ایران هستند و در کشورهای دیگر، از کوپلینگهای دیگر هم استفاده میشود.
کوپلینگ استورز از جمله کوپلینگهایی است که در بیشتر مراکز آتش نشانی ایران مورد استفاده قرار میگیرد. برای بحث ما در این مقاله لازم است کمی با ساختار این نوع کوپلینگ هم آشنا شویم. به همین دلیل بهتر است اجزای مختلف این کوپلینگ را بشناسیم. هر عدد کوپلینگ استورز یا آلمانی، از چهار قسمت اصلی ساخته شده است. این چهار قسمت عبارتند از:
لوله کوپلینگ (بر روی لوله کوپلینگ سه عدد برآمدگی مشاهده میشود که به منظور اتصال هر چه بهتر شیلنگ میباشد)
بخش قفل شونده کوپلینگ (در بخش قفل شونده کوپلینگ دو عدد زبانه وجود دارد که با استفاده از این زبانهها میتوانیم دو کوپلینگ را با یک چرخش ساده به هم وصل کنیم.
حلقه هرزگرد (در هر کوپلینگ استورز یک عدد حلقه فلزی وجود دارد که با قرار دادن آن در جای خودش، بخش قفل شونده به صورت هرزگرد روی لوله کوپلینگ میچرخد. جود این حلقه و چرخش هرزگرد بخش قفل شونده روی لوله، از پیچ خوردن شیلنگ جلوگیری میکند)
واشر آب بندی (هر کوپلینگ به یک واشر آب بندی مجهز است تا در هنگام استفاده جلوی نشت آب را بگیرد)
ساختار کوپلینگ انگلیسی (BS)
در مناطق جنوبی و نفتی ایران و همچنین مصارف پرفشار، نوع دیگری از کوپلینگها مورد استفاده قرار میگیرد. این نوع از کوپلینگها به کوپلینگ انگلیسی و یا BS معروف هستند.
هر عدد کوپلینگ انگلیسی از سه بخش اصلی نری، مادگی و واشر تشکیل شده است. ساختار قسمت نری به گونهای است که آتش نشان با یک فشار مستقیم و اندک میتواند آن را در قسمت مادگی جای دهد. در قسمت مادگی هم دو زبانه وجود دارد که دو بخش مذکور (یعنی نری و مادگی) را به هم قفل میکند. برای جدا کردن این دو قسمت هم کافی است گوشوارههایی که در قسمت مادگی تعبیه شده است را بکشیم تا نری از آن جدا شود. واشر این نوع کوپلینگ در قسمت مادگی قرار دارد. هم به قسمت نری و هم به قسمت مادگی میتوان شیلنگ آتش نشانی را وصل کرد.
هر قطعه شیلنگ آتش نشانی تاشونده طولی در حدود 20 الی 30 متر دارد. این طول از شیلنگ برای اطفای حریق کافی نیست. ممکن است در یک عملیات آتش نشانی به صدها متر شیلنگ جهت انتقال آب از پمپ به محل آتش نیاز باشد. پس باید به گونهای این شیلنگها را به هم وصل کرد. برای اینکار از کوپلینگ استفاده میشود. همانطور که در بالا به آن اشاره شد، در انتهای هر شیلنگ یک عدد کوپلینگ قرار دارد. برای اتصال دو قطعه شیلنگ کافی است دو کوپلینگ هر شیلنگ را به هم وصل کنیم. بنابراین به راحتی میتوانیم تعداد زیادی شیلنگ آتش نشانی را به هم وصل و یک شیلنگ با طول مناسب را ایجاد کنیم.
همچنین برای اتصال شیلنگ به سایر تجهیزات آتش نشانی مانند لوله ایستاده، نازل سه حالته و شیر سیامی هم از کوپلینگ استفاده میشود. مثلا در انتهای یک نازل سه حالته یک عدد کوپلینگ استورز رزوه دار وصل است. بنابراین برای اتصال شیلنگ به نازل کافی است دو کوپلینگ را با یک حرکت چرخشی ساده به هم وصل کنیم.
پس کوپلینگ همانطور که از اسمش پیدا است، وظیفه کوپل کردن و اتصال دادن تجهیزات آتش نشانی را بر عهده دارد.
نحوه اتصال شیلنگ به کوپلینگ
در بخش ساختار کوپلینگ استورز از لوله کوپلینگ که سه عدد برآمدگی بر روی آن قرار دارد حرف زدیم. این لوله قرار است در داخل شیلنگ قرار بگیرد. به عبارت بهتر، برای اتصال شیلنگ به کوپلینگ استورز، کافی است لوله را درون شیلنگ هُل بدهیم.
همین بخش لولهای با سه عدد برآمدگی، در بخشهای نری و مادگی کوپلینگ انگلیسی هم وجود دارد. برای اتصال شیلنگ آتش نشانی برزنتی به کوپلینگ انگلیسی (BS) هم کافی است این لوله را درون شیلنگ هُل بدهیم.
اما با وصل کردن کوپلینگ به شیلنگ کار تمام نمیشود. زمانی که آب با فشار 18bar درون شیلنگ جریان یابد، به راحتی کوپلینگ را از شیلنگ جدا میکند. بنابراین باید چارهای بیندیشیم تا اتصال کوپلینگ به شیلنگ مستحکم باشد. در ادامه در خصوص نحوه این اتصال حرف میزنیم. اما قبل از معرفی این روشها بهتر است شما را با خطراتی که یک اتصال ضعیف و ناکارآمد شیلنگ به کوپلینگ به همراه دارد آشنا کنیم.
خطرات اتصال ضعیف شیلنگ به کوپلینگ
آبی که برای اطفای حریق در عملیات پر خطر آتش نشانی مورد استفاده قرار میگیرد بسیار پر فشار است. فشار آبی که در یک عملیات آتش نشانی نوعی در شیلنگهای آتش نشانی جریان دارد در حدود 18bar است. همه تجهیزات آتش نشانی برای تحمل این فشار آب آزموده میشوند و تجهیزاتی که نتوانند این فشار را تحمل کنند از نظر استانداردهای کیفی، مورد قبول نیستند.
اما فقط استحکام تجهیزات آتش نشانی در برابر فشار بالا نیست که انجام موفق عملیات را تضمین میکند. محل اتصال این تجهیزات هم باید تحمل چنین فشاری را داشته باشد. در راستای موضوع مورد بحث ما، فرض کنید شیلنگی مطابق آخرین استاندارد اروپا تولید شده باشد و به کوپلینگ بسیار باکیفیتی وصل شود که تمامی آزمونهای کنترل کیفی را بر اساس استانداردهای بینالمللی پاس کرده باشد. توجه داشته باشید که اگر اتصال این دو وسیله (شیلنگ و کوپلینگ) به درستی انجام نشود، قضیه همان ضربالمثل ژاپنی پیش میآید که به خاطر میخی نعلی افتاد، به خاطر نعلی اسبی افتاد، به خاطر اسبی سواری افتاد، به خاطر سواری جنگی شکست خورد، به خاطر شکستی مملکتی نابود شد و همه اینها به خاطر کسی بود که میخ را خوب نکوبیده بود!
بله تنها داشتن تجهیزات بسیار باکیفیت منجر به پیروزی در یک عملیات آتش نشانی نمیشود. محل اتصال این تجهیزات هم شرط است. اگر اتصال شیلنگ به کوپلینگ، مستحکم نباشد نمیتواند فشار بالای آب را تحمل کند و در نتیجه کوپلینگ از شیلنگ جدا میشود. با جدا شدن این دو قطعه اولا به نیروهای آتش نشان و کسانی که در محل حاضر هستند آسیب جسمی وارد میشود و همچنین یک عملیات اطفای حریق با اختلال جدی روبرو میشود. به همین دلیل روشهای اتصال شیلنگ آتش نشانی تاشونده به کوپلینگ را مورد بررسی قرار میدهیم و مزایا و معایب هر کدام از این روشها را مورد ارزیابی قرار میدهیم. پس با ما همراه باشید.
سه روش برای محکمترکردن اتصال کوپلینگ به شیلنگ آتش نشانی تخت
همانطوری که در بالا به آن اشاره شد، قرار دادن بخش لولهای کوپلینگ در داخل شیلنگ آتش نشانی (شیلنگ برزنتی) کافی نیست و باید این اتصال را استحکام ببخشیم. بدین منظور سه روش وجود دارد که عبارتند از:
استفاده از بست معمولی
سیم پیچی کردن محل اتصال کوپلینگ و شیلنگ
استفاده از بست کوپلینگ
در ادامه به طور مفصلتر هر کدام از این روشها را شرح میدهیم.
روش نخست: استفاده از بست معمولی برای محکم کردن اتصال شیلنگ و کوپلینگ
بست معمولی، حلقهای معمولا از جنس استیل، برنج، پلاستیک و یا آهن است که پیچی بر روی آن وجود دارد. همه ما از این بست بارها در خانه خود استفاده کردیم. هنگامی که شیلنگ اجاق گاز و یا بخاری گازی را به لوله گاز شهری وصل میکنیم، برای محکم کردن این اتصال و جلوگیری از بروز هرگونه حادثه، از این بست استفاده میکنیم.
گاهی نیروهای آتش نشان، برای محکم کردن اتصال شیلنگ آتش نشانی تاشونده و یا برزنتی به لوله کوپلینگ استورز و یا انگلیسی، از این بستها در ابعاد بزرگتر بهره میبرند. در واقع بعد از قرار دادن حلقه بر روی شیلنگ، با یک عدد پیچ گوشتی، پیچ بست را میچرخانند تا سفت و محکم شیلنگ را به لوله کوپلینگ بچسباند.
اما این روش به هیچ عنوان اصولی و بر اساس استاندارد نیست. اولا: بست شیلنگ معمولی موجود در بازار مقاومت زیادی ندارد و نباید آن را بیش از حد سفت کنیم. در غیر این صورت بست شکسته میشود و فاجعهای در حین عملیات آتش نشانی به وجود میآورد. ثانیا: بست فلزی معمولی وقتی بر روی شیلنگ بسته میشود، در دراز مدت به بافت شیلنگ آسیب میرساند و آن را پاره میکند.
بنابراین هرچند بست شیلنگ معمولی میتواند محل اتصال شیلنگ به کوپلینگ را محکمتر کند، اما به دلایلی که ذکر شد به هیچ عنوان استفاده از آن توصیه نمیشود. به همین دلیل به سراغ روش دوم اتصال شیلنگ به کوپلینگ که بسیار هم در دنیا مرسوم است میرویم.
(در ادامه، ویدیوی سیم پیچی کردن شیلنگ آتش نشانی را ملاحظه میفرمایید)
روش دوم: استفاده از سیم پیچ برای اتصال محکم شیلنگ آتش نشانی به کوپلینگ
روش دومی که برای محکم کردن اتصال شیلنگ و کوپلینگ استفاده میشود، استفاده از سیم پیچ است. در این روش از سیم به قطر 1.4 میلیمتر، 1.6 میلیمتر و یا قطرهای دیگر، استفاده میشود. جنس این سیمها معمولا گالوانیزه است. اما اگر شیلنگ آتش نشانی قرار باشد در شهرهای شمالی و جنوبی کشور مورد استفاده قرار گیرد که در آنجا رطوبت هوا باعث زنگ زدن سیم میشود، از سیم استیل (مقاوم در برابر زنگ زدگی) استفاده میکنند. اما نحوه این سیم پیچی بسیار مهم است.
قبلا در بخش ساختار کوپلینگ استورز و BS شرح دادیم که هر کدام از این کوپلینگها دارای یک لوله هستند که بر روی لوله سه عدد برآمدگی برای اتصال بهتر شیلنگ وجود دارد. برای سیم پیچ کردن شیلنگ، ابتدا لوله کوپلیینگ را درون شیلنگ قرار میدهند. سپس از انتهای لوله قبل از برآمدگی سوم سیم پیچی را انجام میدهند. بعد از چند دور چرخاندن سیم به دور شیلنگ بدون اینکه سیم را قطع کنند، آن را به جلوی برآمدگی دوم هدایت و چندین دور سیم را به دور شیلنگ میچرخانند. بعد از آن باز هم بدون قطع کردن سیم، آن را به جلوی برآمدگی سوم هدایت و مجددا سیم پیچی را انجام میدهند. سپس آن سیم را قطع و ابتدا و انتهای سیم را به صورت V به هم متصل و 4 الی 6 دور در هم پیچ میدهند. به این ترتیب سیم پیچی ایجاد شده از جدا شدن شیلنگ و کوپلینگ در حین عملیات جلوگیری میکند.
سیم پیچی شیلنگ آتش نشانی تاشونده جهت محکم کردن اتصال شیلنگ و کوپلینگ
آیا سیم پیچی کردن محل اتصال شیلنگ و کوپلینگ به دستگاهی نیاز دارد؟
روش سیم پیچ کردن محل اتصال شیلنگ آتش نشانی و کوپلینگ، یک کار حرفهای است و هر کسی با دست خالی نمیتواند این کار را انجام دهد. علت این همه وسواس هم اهمیت بسزای این فرآیند در انجام درست عملیات امداد و نجات آتش نشانی و همچنین محافظت از جان آتش نشانان است. به همین دلیل کسی که کار سیم پیچ کردن شیلنگ آتش نشانی برزنتی را بر عهده میگیرد حتما باید آموزشهای لازم را دیده باشد و از طرفی از دستگاه خاص هم برای انجام درست این کار استفاده نماید.
دستگاهی که این کار را انجام میدهد، دستگاه سیم پیچی شیلنگ آتش نشانی نامیده میشود که در زبان انگلیسی به آن Hose Binding Machine گفته میشود. در حالت کلی دو نوع دستگاه سیم پیچی شیلنگ آتش نشانی وجود دارد. یکم: دستگاه سیم پیچی دستی؛ دوم: دستگاه سیم پیچی برقی.
دستگاه سیم پیچی شیلنگ آتش نشانی دستی:
این دستگاه یک وسیله جمع و جور است که از دو قسمت اصلی ساخته شده است. قسمت ثابت این دستگاه فکی (دو بخشی و یا سه بخشی) دارد که لوله کوپلینگ را مهار میکند و ما میتوانیم شیلنگ را بر روی لوله بپوشانیم. قسمت دوم و متحرک این دستگاه قرقرهای دارد که سیم فلزی (مسی، گالوانیزه و یا استیل) بر روی آن پیچیده میشود و با دستگیرهای که بر روی این قسمت وجود دارد میتوانیم سیم را به همان ترتیبی که در بخش قبل توضیح دادیم به دور شیلنگ بپیچانیم.
این دستگاه برای سیم پیچی شیلنگ مناسب است اما بهترین وسیله برای این کار نیست. مهمترین ایراد و اشکال این دستگاه این است که با نیروی دست انسان کار میکند و نیروی دست، قدرت کافی برای محکم پیچاندن سیم به دور شیلنگ را ندارد. از سوی دیگر نظم و ترتیبی که برای این سیم پیچی نیاز است با این دستگاه به وجود نمیآید. به همین دلایل، ما دستگاه سیم پیچی برقی شیلنگ که دستگاهی با ابعاد بزرگتر است را پیشنهاد میدهیم.
مناسبترین دستگاهی که برای سیم پیچ کردن شیلنگ آتش نشانی به کار برده میشود، دستگاه برقی سیم پیچی شیلنگ آتش نشانی است. این دستگاه که بسیار بزرگتر از نوع دستی است از بخشهای مختلفی تشکیل شده است. مهمترین اجزای این دستگاه عبارتند از:
بدنه اصلی دستگاه (Frame)
چرخ دنده (Gearbox)
موتور (Motor)
فک سه بخشی (Tree-Jaw chuck)
نگهدارنده سیم (Wire Holder)
هدایت کننده شیلنگ (Hose Guide)
پدال (Pedal)
دستگاه برقی سیم پیچی شیلنگ آتش نشانی
طریقه کار با دستگاه سیم پیچی شیلنگ:
طریقه کار با این دستگاه به شرح زیر است ( ما در اینجا از کوپلینگ استورز استفاده میکنیم. برای کوپلینگ انگلیسی هم به صورت مشابه عمل میکنیم):
ابتدا حلقه هرزگرد کوپلینگ را به وسیله پیچ گوشتی به آرامی از کوپلینگ جدا میکنیم. با این کار بخش قفل شونده کوپلینگ هم از لوله جدا میشود.
شیلنگ آتش نشانی را در محل مخصوص در دستگاه قرار میدهیم.
حلقه هرزگرد کوپلینگ استورز و بخش قفل شونده آن را از روی شیلنگ عبور میدهیم و کمی از بخش ابتدایی شیلنگ دور میکنیم.
لوله کوپلینگ را بر روی فک (سه بخشی یا دو بخشی) مخصوص قرار میدهیم. با آچار آلن فک را باز میکنیم تا لوله را به درستی مهار کند.
شیلنگ را بر روی لوله قرار میدهیم، به طوری که سرتاسر لوله کوپلینگ را بپوشاند.
سیم استیل و یا گالوانیزه که به دور ماسوره دستگاه پیچیده شده است را از مسیر مشخص هدایت و به نزدیکی لوله میآوریم و یک سر آن را در روزنه مشخص تعبیه شده در نزدیکی فک قرار میدهیم.
حدود 20 سانتی متر از سیم را رها و از آن به بعد را بر روی سومین برآمدگی لوله کوپلینگ قرار میدهیم.
پدال سمت راست را با پا فشار میدهیم تا سیم به دور شیلنگ بپیچد. در این بخش از کار از وسیله مخصوص برای هدایت سیم استفاده میکنیم. توجه داشته باشید هر دور سیم باید کنار دور قبلی قرار بگیرد و کاملا به آن بچسبد. در ضمن نباید دو یا چند دور سیم بر روی هم بیفتند. تمام این کارها با همان وسیله مخصوص هدایت سیم انجام میشود. از سوی دیگر استفاده از این ابزار کنترل سیم، باعث میشود حرکت سیم به دست اپراتور هم آسیب نرساند.
بعد از چند دور چرخش (4 الی 6 دور)، پدال را رها میکنیم. پدال سمت چپ را فشار میدهیم تا کمی از سیم رها شود و از تنش آن کاسته شود.
آن بخش 20 سانتی متری از سیم را که استفاده نکردیم از روزنه خارج میکنیم و در وضعیت V شکل با آخرین بخش سیم استفاده شده قرار میدهیم. سپس با انبردست دو سیم را 4 الی 6 بار به دور هم میپیچانیم.
بخش 20 سانتی متری که هم اکنون کوتاهتر شده است را مجددا به روزنه خود برمیگردانیم.
با پیچ گوشتی سیم را به جلول برآمدگی دوم هدایت میکنیم.
پدال سمت راست را فشار میدهیم تا سیم پیچی برآمدگی دوم هم انجام شود.
تمام کارهای قبلی را تا انتهای برآمدگی سوم انجام میدهیم.
در نهایت انتهای سیم را با با بخش آزاد 20 سانتی متری به صورت V شکل به همی پیچ میدهیم و با انبردست سیم را قطع میکنیم.
با چکش بخش انتهایی را بر روی لوله کوپلینگ میخوابانیم.
زبانه کوپلینگ را از شیلنگ حرکت میدهیم و در جای خود بر روی لوله قرار میدهیم.
حلقه هرزگرد را با پیچ گوشتی در محل خود قرار میدهیم.
فک سه بخشی را با آچار آزاد میکنیم تا کوپلینگ از آن جدا شود.
به این ترتیب توانستیم محل اتصال کوپلینگ و شیلنگ را به سیم پیچی کنیم. لازم به تذکر است دو نوع دستگاه سیم پیچی برقی وجود دارد. در یکی از این دستگاهها، برای پیچاندن سیم به دور شیلنگ، سیم ثابت و شیلنگ میچرخد. در نوع دوم شیلنگ ثابت و سیم به دور آن میچرخد.
به هر حال مناسبترین وسیله برای سیم پیچ کردن شیلنگ آتش نشانی، همین دستگاه برقی است و این سیم پیچی کاملا قابل اعتماد است.
در ادامه، ویدیوی سیم پیچی کردن شیلنگ آتش نشانی را ملاحظه میفرمایید.
مزایا و معایب روش سیم پیچی برای اتصال شیلنگ به کوپلینگ
اگر بخواهیم در خصوص مزایای این روش، یعنی سیم پیچ کردن شیلنگ آتش نشانی برزنتی حرف بزنیم میتوانیم به دو نکته مهم اشاره کنیم. اول اینکه این روش قدمت زیادی دارد. به همین دلیل افرارد زیادی برای بهبود آن در سالهای گذشته تلاش کردند. وجود این دستگاههای برقی و دستی که توسط شرکتهای مختلف طراحی و ارائه شده است، گواه این ادعا است. از این رو روشی که سالها مردم از آن استفاده نمودند، به نحوی قابل اعتماد و بهینه است. مزیت دیگر این روش استحکام بالای آن است. به نحوی که سیم پیچی اگر به درستی و با دستگاه مناسب انجام شود، مدت زیادی اتصال شیلنگ و کوپلینگ را محکم نگاه میدارد.
اما عیب بزرگ این روش، این است که برای اتصال شیلنگ به کوپلینگ حتما باید آن را به محل حضور دستگاه سیم پیچی برد و زمان نسبتا طولانی برای این کار صرف کرد. یکی دیگر از معایب این روش هم این است که فشاری که سیم بر روی شیلنگ ایجاد میکند به مرور زمان شیلنگ را پاره میکند و همچنین آسیب پذیری سیم نازک ممکن است به مرور زمان باعث پارگی سیم شود.
آریاکوپلینگ برای اتصال شیلنگ آتش نشانی به کوپلینگ با روش سیم پیچی، از پیشرفته ترین ماشین آلات سیم پیچی شیلنگ (Hose Binding Machine)، استفاده میکند. بنابراین اتصال شیلنگ به کوپلینگ با دقت بسیار بالا و بر طبق استانداردهای اعلامی از سوی سازمانهای آتش نشانی انجام میشود.
چه زمانی باید سیم پیچ شیلنگ را تعویض کنیم؟
در چند حالت باید به فکر تعویض سیم پیچ شیلنگ آتش نشانی باشیم.
اول اینکه سیم پیچ شکسته شده باشد و یا در اثر زنگ زدگی کارایی لازم را نداشته باشد.
دوم اینکه شیلنگ در محل کوپلینگ پاره شده باشد.
سوم اینکه شیلنگ در ناحیه دورتری از کوپلینگ آسیب دیده باشد و ما در این وضعیت باید شیلنگ را به کلی تعویض کنیم.
روش سوم: استفاده از بست تخصصی کوپلینگ برای محکم کردن اتصال شیلنگ به کوپلینگ
هر چند استفاده از شیوه اخیر (سیم پیچی کردن شیلنگ و کوپلینگ) بسیار مرسوم و قابل اعتماد است اما سه ایراد مهم آن یعنی زمانبر بودن فرآیند سیم پیچی، نیاز به انتقال شیلنگ و کوپلینگ به محل استقرار دستگاه سیم پیچی شیلنگ و همچنین آسیب دیدن شیلنگ بر اثر فشار زیاد اعمالی از سوی سیم، طراحان حوزه تجهیزات آتش نشانی را به فکر فرو برد. آنها به دنبال شیوهای بودند که ضمن محکم کردن اتصال شیلنگ به کوپلینگ، ایرادات ذکر شده را هم برطرف کند.
خوشبختانه مهندسان توانمند ایرانی در شرکت آریاکوپلینگ، بست کوپلینگ تخصصی را برای این منظور طراحی نمودند. این بست با ویژگیهای منحصر به فردی که دارد براحتی جایگزین روش سیم پیچی شده است و هم اکنون بسیاری از ایستگاههای آتش نشانی کشور از این بست کوپلینگ استفاده میکنند.
این بست دارای ویژگیهای متعددی است که در ادامه بیان میکنیم:
بست تخصصی کوپلینگ دارای یک بخش فلزی مقاوم در برابر ضربه و زنگ زدن است که این محصول را گزینه مناسبی برای مناطق مرطوب و صنعتی تبدیل میکند.
بست تخصصی کوپلینگ دارای یک واشر پلیمری است که از آسیب زدن به شیلنگ جلوگیری میکند. شیلنگ مجهز به بست کوپلینگ سالها بدون آسیب دیدن به کار خود ادامه خواهند داد.
برای اتصال بست به شیلنگ کوپلینگ دار، لزومی به انتقال تجهیزات به محل دیگری نیست. بلکه در همان محل، آتش نشان به راحتی میتواند بست را دور شیلنگ قرار دهد و با یک آچار آلن معمولی، چند عدد پیچ را سفت کند. به همین سادگی کار به اتمام میرسد.
نکته دیگری که در خصوص بست کوپلینگ وجود دارد این است که این نوع بست، زمان زیادی از اپراتور برای محکم کردن اتصال شیلنگ به کوپلینگ نمیگیرد. شاید اپراتور ظرف مدت یک دقیقه بتواند این بست را به درستی مورد استفاده قرار دهد.
برای هر کوپلینگ، تنها یک عدد بست کوپلینگ کفایت میکند. این بست بنا بر تقارن در ابتدای برآمدگی دوم (وسط) لوله کوپلینگ قرار میگیرد.
شیلنگ برزنتی (شیلنگ تاشونده) آریاکوپلینگ مجهز به دو عدد کوپلینگ است که یا با روش سیم پیچی و یا با استفاده از بست کوپلینگ این اتصال (اتصال شیلنگ و کوپلینگ) انجام شده است. از این رو از استحکام بسیار بالایی برخوردار است.
ویژگیهای بست تخصصی کوپلینگ آریاکوپلینگ
شرکت آریاکوپلینگ اولین شرکتی ایرانی است که طرح صنعتی بست تخصصی کوپلینگ را به ثبت رسانده است. این بست هم اکنون در بسیای از ایستگاههای آتش نشانی کشور مورد استفاده قرار میگیرد و خوشبختانه رضایت مندی مشتریان از سهولت در نصب این وسیله و کارایی بسیار بالای آن نشان از موفقیت و مثمر ثمر بودن این اختراع است.
در ادامه در خصوص بست کوپلینگ آریاکوپلینگ مواردی را به صورت مختصر بیان میکنیم:
بست تخصصی کوپلینگ، ابزاری برای آب بندی اتصال شیلنگهای آتش نشانی به انواع کوپلینگ شیلنگ خور است.
با استفاده از بست کوپلینگ، علاوه بر آب بندی مستحکم اتصال شیلنگ به کوپلینگ، به بافت شیلنگ آسیبی نمیرسد. همچنین راحتی در باز وبست و استحکام بالا در برابر ضربه از مهمترین ویژگیهای این محصول است. این در حالی است که اتصال سیم پیچی علاوه بر آسیب به بافت پلی استر شیلنگ آتش نشانی، قابلیت باز و بست ندارد.
این محصول دارای گواهی آزمون عدم نشتی اتصال شیلنگ به کوپلینگ تا فشار 60 بار است.
کدهای HC1500 و HC2500 به ترتیب با قطرهای داخلی 38 و 65 میلیمتر مخصوص نصب بر روی کوپلینگ STORZ و کد HC2500 با قطر داخلی 63.5 میلیمتر، مخصوص نصب بر روی کوپلینگ BS است.
شیلنگ آتش نشانی (شیلنگ برزنتی)، یکی از محصولات شرکت آریاکوپلینگ است. این شرکت، این محصول را به همراه دو عدد کوپلینگ که در ابتدا و انتهای آن قرار دارد ارائه میکند. آریاکوپلینگ بنا بر سفارش مشتری، از هر دو روش سیم پیچی و استفاده از بست تخصصی برای محکم کردن اتصال شیلنگ به کوپلینگ بهره میبرد. لازم به ذکراست سیم پیچی شیلنگ برزنتی آریاکوپلینگ با استفاده از دستگاه برقی سیم پیچی شیلنگ انجام میگیرد.
سه روش برای محکم کردن اتصال شیلنگ آتش نشانی به کوپلینگ:
1) بست معمولی 2) روش سیم پیچی 3)بست تخصصی کوپلینگ
آیا سیم پیچی شیلنگ آتش نشانی با دست هم ممکن است؟
سیم پیچی شیلنگ آتش نشانی با دست هم ممکن است. اما برای سیم پیچی شیلنگ آتش نشانی حتما باید از ماشین سیم پیچی شیلنگ استفاده کرد. البته به جز ماشین برقی، ماشین دستی سیم پیچی شیلنگ هم وجود دارد که کیفیت اتصال شیلنگ در آن، به قدرت و کیفیت ارائه شده توسط ماشین برقی نیست.
اولین مخترع بست کوپلینگ در ایران کیست؟
شرکت آریاکوپلینگ بنا بر نیاز بازار، برای اولین بار بست تخصصی کوپلینگ را در ایران ابداع و آن را به ثبت رساند. این بست تخصصی جایگزین بسیار مناسبی برای سیم پیچ کردن شیلنگ آتش نشانی است. برای نصب بست کوپلینگ به دستگاه خاصی نیاز نیست و تنها یک آچار آلن کافی است. زمانی که برای محکم کردن اتصال شیلنگ به کوپلینگ با استفاده از بست تخصصی نیاز است تنها یک دقیقه است و برای هر کوپلینگ یک عدد بست کافی است.
بهترین روش برای محکم کردن اتصال شیلنگ به کوپلینگ چیست؟
از میان سه روش اتصال شیلنگ به کوپلینگ، روش سیم پیچی یک روش بسیار مستحکم و دارای سابقه طولانی است. اما این روش ممکن است منجر به سادگی بافت شیلنگ شود. به همین دلیل استفاده از بست کوپلینگ روش موثرتری به شمار میرود.
جعبه آتشنشانی فولادی جعبه آتشنشانی یا فایرباکس فقط یک باکس فلزی روی دیوار نیست؛ بخش قابلمشاهدهی یک سیستم ایمنی و اطفاء حریق است که در اولین دقایق آتشسوزی میتواند تفاوت بین… Read more: اهمیت رنگآمیزی جعبه آتشنشانی فولادی
جعبه آتشنشانی فولادی جعبه آتشنشانی یا فایرباکس فقط یک باکس فلزی روی دیوار نیست؛ بخش قابلمشاهدهی یک سیستم ایمنی و اطفاء حریق است که در اولین دقایق آتشسوزی میتواند تفاوت بین… Read more: اهمیت رنگآمیزی جعبه آتشنشانی فولادی
در مقالات اخیر در خصوص شیلنگ آتش نشانی با هم صحبت کردیم. در یک مقاله انواع شیلنگ آتش نشانی را مورد بررسی و ارزیابی قرار دادیم و در مقاله دیگری در خصوص فرآیند تولید شیلنگ آتش نشانی تاشونده که در بازار با نام شیلنگ برزنتی هم شهرت دارد حرفهایی زده شد. اما یک مطلب بسیار مهم که بعضا بدون توجه از کنار آن میگذریم نحوه اتصال شیلنگ به کوپلینگ است. این اتصال از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است و یک اتصال معمولی نیست! به گونهای هرگونه نقص در اتصال شیلنگ و کوپلینگ میتواند به قیمت آسیب دیدن آتش نشانان و همچنین مختل شدن عملیات اطفای حریق باشد. از این رو تصمیم گرفتیم این حلقه مفقوده که کمتر به آن پرداخته شده است را در یک مقاله نسبتا بلند مورد ارزیابی و بررسی قرار دهیم. آنچه در این مقاله میخوانیم:
موارد استفاده از شیلنگ در آتش نشانی
شیلنگ آتش نشانی به تنهایی کاربردی ندارد!
ساختار کوپلینگ استورز (STORZ)
ساختار کوپلینگ انگلیسی (BS)
کاربرد کوپلینگ در حرفه آتش نشانی
نحوه اتصال شیلنگ به کوپلینگ
خطرات اتصال ضعیف شیلنگ آتش نشانی به کوپلینگ
سه روش برای محکمترکردن اتصال کوپلینگ به شیلنگ آتش نشانی تخت
روش نخست: استفاده از بست شیلنگ معمولی برای محکم کردن اتصال شیلنگ و کوپلینگ
روش دوم: استفاده از سیم پیچ برای اتصال محکم شیلنگ آتش نشانی به کوپلینگ
آیا سیم پیچی کردن محل اتصال شیلنگ و کوپلینگ به دستگاهی نیاز دارد؟
پدستگاه سیم پیچی شیلنگ آتش نشانی دستی
دستگاه سیم پیچی شیلنگ آتش نشانی برقی
طریقه کار با دستگاه سیم پیچی شیلنگ
مزایا و معایب روش سیم پیچی برای اتصال شیلنگ به کوپلینگ
چه زمانی باید سیم پیچ شیلنگ را تعویض کنیم؟
روش سوم: استفاده از بست تخصصی کوپلینگ برای محکم کردن اتصال شیلنگ به کوپلینگ
ویژگیهای بست تخصصی کوپلینگ آریاکوپلینگ
موارد استفاده از شیلنگ در آتش نشانی
شیلنگ آتش نشانی در دو موقعیت مختلف مورد استفاده آتش نشانان قرار میگیرد. اول اینکه برای مکش آب از منابع آبی بدون فشار (مانند رودخانه) و تحت فشار (مانند لوله ایستاده) از نوعی شیلنگ به نام شیلنگ مکش استفاده میشود. دومین استفادهای که نیروهای عملیاتی از شیلنگ آتش نشانی دارند، انتقال آب از پمپ آتش نشانی به شیر سیامی و یا نازل سه حالته است. در این موارد آنها از شیلنگ انتقال دهنده که در بین مردم با نامهای شیلنگ برزنتی و یا شیلنگ تاشونده معروف است استفاده میکنند.
همه ما میدانیم که شیلنگ به تنهایی و بدون وجود کوپلینگ، هیچ کاربردی ندارد. تا آنجایی که تقریبا تمام کارخانههای تولید کننده شیلنگ آتش نشانی برزنتی، این محصول را به همراه دو عدد کوپلینگ که در دو انتهای شیلنگ قرار میگیرد، به فروش میرسانند.
کوپلینگهایی که در دو انتهای هر قطعه شیلنگ (مثلا شیلنگ تاشونده 20 متری) قرار میگیرد، میتواند از نوع کوپلینگ استورز (STORZ) و یا کوپلینگ انگلیسی (BS) و یا هر نوع کوپلینگ دیگری باشد. البته این دو نوع کوپلینگ، متداولترین کوپلینگها در ایران هستند و در کشورهای دیگر، از کوپلینگهای دیگر هم استفاده میشود.
کوپلینگ استورز از جمله کوپلینگهایی است که در بیشتر مراکز آتش نشانی ایران مورد استفاده قرار میگیرد. برای بحث ما در این مقاله لازم است کمی با ساختار این نوع کوپلینگ هم آشنا شویم. به همین دلیل بهتر است اجزای مختلف این کوپلینگ را بشناسیم. هر عدد کوپلینگ استورز یا آلمانی، از چهار قسمت اصلی ساخته شده است. این چهار قسمت عبارتند از:
لوله کوپلینگ (بر روی لوله کوپلینگ سه عدد برآمدگی مشاهده میشود که به منظور اتصال هر چه بهتر شیلنگ میباشد)
بخش قفل شونده کوپلینگ (در بخش قفل شونده کوپلینگ دو عدد زبانه وجود دارد که با استفاده از این زبانهها میتوانیم دو کوپلینگ را با یک چرخش ساده به هم وصل کنیم.
حلقه هرزگرد (در هر کوپلینگ استورز یک عدد حلقه فلزی وجود دارد که با قرار دادن آن در جای خودش، بخش قفل شونده به صورت هرزگرد روی لوله کوپلینگ میچرخد. جود این حلقه و چرخش هرزگرد بخش قفل شونده روی لوله، از پیچ خوردن شیلنگ جلوگیری میکند)
واشر آب بندی (هر کوپلینگ به یک واشر آب بندی مجهز است تا در هنگام استفاده جلوی نشت آب را بگیرد)
ساختار کوپلینگ انگلیسی (BS)
در مناطق جنوبی و نفتی ایران و همچنین مصارف پرفشار، نوع دیگری از کوپلینگها مورد استفاده قرار میگیرد. این نوع از کوپلینگها به کوپلینگ انگلیسی و یا BS معروف هستند.
هر عدد کوپلینگ انگلیسی از سه بخش اصلی نری، مادگی و واشر تشکیل شده است. ساختار قسمت نری به گونهای است که آتش نشان با یک فشار مستقیم و اندک میتواند آن را در قسمت مادگی جای دهد. در قسمت مادگی هم دو زبانه وجود دارد که دو بخش مذکور (یعنی نری و مادگی) را به هم قفل میکند. برای جدا کردن این دو قسمت هم کافی است گوشوارههایی که در قسمت مادگی تعبیه شده است را بکشیم تا نری از آن جدا شود. واشر این نوع کوپلینگ در قسمت مادگی قرار دارد. هم به قسمت نری و هم به قسمت مادگی میتوان شیلنگ آتش نشانی را وصل کرد.
هر قطعه شیلنگ آتش نشانی تاشونده طولی در حدود 20 الی 30 متر دارد. این طول از شیلنگ برای اطفای حریق کافی نیست. ممکن است در یک عملیات آتش نشانی به صدها متر شیلنگ جهت انتقال آب از پمپ به محل آتش نیاز باشد. پس باید به گونهای این شیلنگها را به هم وصل کرد. برای اینکار از کوپلینگ استفاده میشود. همانطور که در بالا به آن اشاره شد، در انتهای هر شیلنگ یک عدد کوپلینگ قرار دارد. برای اتصال دو قطعه شیلنگ کافی است دو کوپلینگ هر شیلنگ را به هم وصل کنیم. بنابراین به راحتی میتوانیم تعداد زیادی شیلنگ آتش نشانی را به هم وصل و یک شیلنگ با طول مناسب را ایجاد کنیم.
همچنین برای اتصال شیلنگ به سایر تجهیزات آتش نشانی مانند لوله ایستاده، نازل سه حالته و شیر سیامی هم از کوپلینگ استفاده میشود. مثلا در انتهای یک نازل سه حالته یک عدد کوپلینگ استورز رزوه دار وصل است. بنابراین برای اتصال شیلنگ به نازل کافی است دو کوپلینگ را با یک حرکت چرخشی ساده به هم وصل کنیم.
پس کوپلینگ همانطور که از اسمش پیدا است، وظیفه کوپل کردن و اتصال دادن تجهیزات آتش نشانی را بر عهده دارد.
نحوه اتصال شیلنگ به کوپلینگ
در بخش ساختار کوپلینگ استورز از لوله کوپلینگ که سه عدد برآمدگی بر روی آن قرار دارد حرف زدیم. این لوله قرار است در داخل شیلنگ قرار بگیرد. به عبارت بهتر، برای اتصال شیلنگ به کوپلینگ استورز، کافی است لوله را درون شیلنگ هُل بدهیم.
همین بخش لولهای با سه عدد برآمدگی، در بخشهای نری و مادگی کوپلینگ انگلیسی هم وجود دارد. برای اتصال شیلنگ آتش نشانی برزنتی به کوپلینگ انگلیسی (BS) هم کافی است این لوله را درون شیلنگ هُل بدهیم.
اما با وصل کردن کوپلینگ به شیلنگ کار تمام نمیشود. زمانی که آب با فشار 18bar درون شیلنگ جریان یابد، به راحتی کوپلینگ را از شیلنگ جدا میکند. بنابراین باید چارهای بیندیشیم تا اتصال کوپلینگ به شیلنگ مستحکم باشد. در ادامه در خصوص نحوه این اتصال حرف میزنیم. اما قبل از معرفی این روشها بهتر است شما را با خطراتی که یک اتصال ضعیف و ناکارآمد شیلنگ به کوپلینگ به همراه دارد آشنا کنیم.
خطرات اتصال ضعیف شیلنگ به کوپلینگ
آبی که برای اطفای حریق در عملیات پر خطر آتش نشانی مورد استفاده قرار میگیرد بسیار پر فشار است. فشار آبی که در یک عملیات آتش نشانی نوعی در شیلنگهای آتش نشانی جریان دارد در حدود 18bar است. همه تجهیزات آتش نشانی برای تحمل این فشار آب آزموده میشوند و تجهیزاتی که نتوانند این فشار را تحمل کنند از نظر استانداردهای کیفی، مورد قبول نیستند.
اما فقط استحکام تجهیزات آتش نشانی در برابر فشار بالا نیست که انجام موفق عملیات را تضمین میکند. محل اتصال این تجهیزات هم باید تحمل چنین فشاری را داشته باشد. در راستای موضوع مورد بحث ما، فرض کنید شیلنگی مطابق آخرین استاندارد اروپا تولید شده باشد و به کوپلینگ بسیار باکیفیتی وصل شود که تمامی آزمونهای کنترل کیفی را بر اساس استانداردهای بینالمللی پاس کرده باشد. توجه داشته باشید که اگر اتصال این دو وسیله (شیلنگ و کوپلینگ) به درستی انجام نشود، قضیه همان ضربالمثل ژاپنی پیش میآید که به خاطر میخی نعلی افتاد، به خاطر نعلی اسبی افتاد، به خاطر اسبی سواری افتاد، به خاطر سواری جنگی شکست خورد، به خاطر شکستی مملکتی نابود شد و همه اینها به خاطر کسی بود که میخ را خوب نکوبیده بود!
بله تنها داشتن تجهیزات بسیار باکیفیت منجر به پیروزی در یک عملیات آتش نشانی نمیشود. محل اتصال این تجهیزات هم شرط است. اگر اتصال شیلنگ به کوپلینگ، مستحکم نباشد نمیتواند فشار بالای آب را تحمل کند و در نتیجه کوپلینگ از شیلنگ جدا میشود. با جدا شدن این دو قطعه اولا به نیروهای آتش نشان و کسانی که در محل حاضر هستند آسیب جسمی وارد میشود و همچنین یک عملیات اطفای حریق با اختلال جدی روبرو میشود. به همین دلیل روشهای اتصال شیلنگ آتش نشانی تاشونده به کوپلینگ را مورد بررسی قرار میدهیم و مزایا و معایب هر کدام از این روشها را مورد ارزیابی قرار میدهیم. پس با ما همراه باشید.
سه روش برای محکمترکردن اتصال کوپلینگ به شیلنگ آتش نشانی تخت
همانطوری که در بالا به آن اشاره شد، قرار دادن بخش لولهای کوپلینگ در داخل شیلنگ آتش نشانی (شیلنگ برزنتی) کافی نیست و باید این اتصال را استحکام ببخشیم. بدین منظور سه روش وجود دارد که عبارتند از:
استفاده از بست معمولی
سیم پیچی کردن محل اتصال کوپلینگ و شیلنگ
استفاده از بست کوپلینگ
در ادامه به طور مفصلتر هر کدام از این روشها را شرح میدهیم.
روش نخست: استفاده از بست معمولی برای محکم کردن اتصال شیلنگ و کوپلینگ
بست معمولی، حلقهای معمولا از جنس استیل، برنج، پلاستیک و یا آهن است که پیچی بر روی آن وجود دارد. همه ما از این بست بارها در خانه خود استفاده کردیم. هنگامی که شیلنگ اجاق گاز و یا بخاری گازی را به لوله گاز شهری وصل میکنیم، برای محکم کردن این اتصال و جلوگیری از بروز هرگونه حادثه، از این بست استفاده میکنیم.
گاهی نیروهای آتش نشان، برای محکم کردن اتصال شیلنگ آتش نشانی تاشونده و یا برزنتی به لوله کوپلینگ استورز و یا انگلیسی، از این بستها در ابعاد بزرگتر بهره میبرند. در واقع بعد از قرار دادن حلقه بر روی شیلنگ، با یک عدد پیچ گوشتی، پیچ بست را میچرخانند تا سفت و محکم شیلنگ را به لوله کوپلینگ بچسباند.
اما این روش به هیچ عنوان اصولی و بر اساس استاندارد نیست. اولا: بست شیلنگ معمولی موجود در بازار مقاومت زیادی ندارد و نباید آن را بیش از حد سفت کنیم. در غیر این صورت بست شکسته میشود و فاجعهای در حین عملیات آتش نشانی به وجود میآورد. ثانیا: بست فلزی معمولی وقتی بر روی شیلنگ بسته میشود، در دراز مدت به بافت شیلنگ آسیب میرساند و آن را پاره میکند.
بنابراین هرچند بست شیلنگ معمولی میتواند محل اتصال شیلنگ به کوپلینگ را محکمتر کند، اما به دلایلی که ذکر شد به هیچ عنوان استفاده از آن توصیه نمیشود. به همین دلیل به سراغ روش دوم اتصال شیلنگ به کوپلینگ که بسیار هم در دنیا مرسوم است میرویم.
(در ادامه، ویدیوی سیم پیچی کردن شیلنگ آتش نشانی را ملاحظه میفرمایید)
روش دوم: استفاده از سیم پیچ برای اتصال محکم شیلنگ آتش نشانی به کوپلینگ
روش دومی که برای محکم کردن اتصال شیلنگ و کوپلینگ استفاده میشود، استفاده از سیم پیچ است. در این روش از سیم به قطر 1.4 میلیمتر، 1.6 میلیمتر و یا قطرهای دیگر، استفاده میشود. جنس این سیمها معمولا گالوانیزه است. اما اگر شیلنگ آتش نشانی قرار باشد در شهرهای شمالی و جنوبی کشور مورد استفاده قرار گیرد که در آنجا رطوبت هوا باعث زنگ زدن سیم میشود، از سیم استیل (مقاوم در برابر زنگ زدگی) استفاده میکنند. اما نحوه این سیم پیچی بسیار مهم است.
قبلا در بخش ساختار کوپلینگ استورز و BS شرح دادیم که هر کدام از این کوپلینگها دارای یک لوله هستند که بر روی لوله سه عدد برآمدگی برای اتصال بهتر شیلنگ وجود دارد. برای سیم پیچ کردن شیلنگ، ابتدا لوله کوپلیینگ را درون شیلنگ قرار میدهند. سپس از انتهای لوله قبل از برآمدگی سوم سیم پیچی را انجام میدهند. بعد از چند دور چرخاندن سیم به دور شیلنگ بدون اینکه سیم را قطع کنند، آن را به جلوی برآمدگی دوم هدایت و چندین دور سیم را به دور شیلنگ میچرخانند. بعد از آن باز هم بدون قطع کردن سیم، آن را به جلوی برآمدگی سوم هدایت و مجددا سیم پیچی را انجام میدهند. سپس آن سیم را قطع و ابتدا و انتهای سیم را به صورت V به هم متصل و 4 الی 6 دور در هم پیچ میدهند. به این ترتیب سیم پیچی ایجاد شده از جدا شدن شیلنگ و کوپلینگ در حین عملیات جلوگیری میکند.
سیم پیچی شیلنگ آتش نشانی تاشونده جهت محکم کردن اتصال شیلنگ و کوپلینگ
آیا سیم پیچی کردن محل اتصال شیلنگ و کوپلینگ به دستگاهی نیاز دارد؟
روش سیم پیچ کردن محل اتصال شیلنگ آتش نشانی و کوپلینگ، یک کار حرفهای است و هر کسی با دست خالی نمیتواند این کار را انجام دهد. علت این همه وسواس هم اهمیت بسزای این فرآیند در انجام درست عملیات امداد و نجات آتش نشانی و همچنین محافظت از جان آتش نشانان است. به همین دلیل کسی که کار سیم پیچ کردن شیلنگ آتش نشانی برزنتی را بر عهده میگیرد حتما باید آموزشهای لازم را دیده باشد و از طرفی از دستگاه خاص هم برای انجام درست این کار استفاده نماید.
دستگاهی که این کار را انجام میدهد، دستگاه سیم پیچی شیلنگ آتش نشانی نامیده میشود که در زبان انگلیسی به آن Hose Binding Machine گفته میشود. در حالت کلی دو نوع دستگاه سیم پیچی شیلنگ آتش نشانی وجود دارد. یکم: دستگاه سیم پیچی دستی؛ دوم: دستگاه سیم پیچی برقی.
دستگاه سیم پیچی شیلنگ آتش نشانی دستی:
این دستگاه یک وسیله جمع و جور است که از دو قسمت اصلی ساخته شده است. قسمت ثابت این دستگاه فکی (دو بخشی و یا سه بخشی) دارد که لوله کوپلینگ را مهار میکند و ما میتوانیم شیلنگ را بر روی لوله بپوشانیم. قسمت دوم و متحرک این دستگاه قرقرهای دارد که سیم فلزی (مسی، گالوانیزه و یا استیل) بر روی آن پیچیده میشود و با دستگیرهای که بر روی این قسمت وجود دارد میتوانیم سیم را به همان ترتیبی که در بخش قبل توضیح دادیم به دور شیلنگ بپیچانیم.
این دستگاه برای سیم پیچی شیلنگ مناسب است اما بهترین وسیله برای این کار نیست. مهمترین ایراد و اشکال این دستگاه این است که با نیروی دست انسان کار میکند و نیروی دست، قدرت کافی برای محکم پیچاندن سیم به دور شیلنگ را ندارد. از سوی دیگر نظم و ترتیبی که برای این سیم پیچی نیاز است با این دستگاه به وجود نمیآید. به همین دلایل، ما دستگاه سیم پیچی برقی شیلنگ که دستگاهی با ابعاد بزرگتر است را پیشنهاد میدهیم.
مناسبترین دستگاهی که برای سیم پیچ کردن شیلنگ آتش نشانی به کار برده میشود، دستگاه برقی سیم پیچی شیلنگ آتش نشانی است. این دستگاه که بسیار بزرگتر از نوع دستی است از بخشهای مختلفی تشکیل شده است. مهمترین اجزای این دستگاه عبارتند از:
بدنه اصلی دستگاه (Frame)
چرخ دنده (Gearbox)
موتور (Motor)
فک سه بخشی (Tree-Jaw chuck)
نگهدارنده سیم (Wire Holder)
هدایت کننده شیلنگ (Hose Guide)
پدال (Pedal)
دستگاه برقی سیم پیچی شیلنگ آتش نشانی
طریقه کار با دستگاه سیم پیچی شیلنگ:
طریقه کار با این دستگاه به شرح زیر است ( ما در اینجا از کوپلینگ استورز استفاده میکنیم. برای کوپلینگ انگلیسی هم به صورت مشابه عمل میکنیم):
ابتدا حلقه هرزگرد کوپلینگ را به وسیله پیچ گوشتی به آرامی از کوپلینگ جدا میکنیم. با این کار بخش قفل شونده کوپلینگ هم از لوله جدا میشود.
شیلنگ آتش نشانی را در محل مخصوص در دستگاه قرار میدهیم.
حلقه هرزگرد کوپلینگ استورز و بخش قفل شونده آن را از روی شیلنگ عبور میدهیم و کمی از بخش ابتدایی شیلنگ دور میکنیم.
لوله کوپلینگ را بر روی فک (سه بخشی یا دو بخشی) مخصوص قرار میدهیم. با آچار آلن فک را باز میکنیم تا لوله را به درستی مهار کند.
شیلنگ را بر روی لوله قرار میدهیم، به طوری که سرتاسر لوله کوپلینگ را بپوشاند.
سیم استیل و یا گالوانیزه که به دور ماسوره دستگاه پیچیده شده است را از مسیر مشخص هدایت و به نزدیکی لوله میآوریم و یک سر آن را در روزنه مشخص تعبیه شده در نزدیکی فک قرار میدهیم.
حدود 20 سانتی متر از سیم را رها و از آن به بعد را بر روی سومین برآمدگی لوله کوپلینگ قرار میدهیم.
پدال سمت راست را با پا فشار میدهیم تا سیم به دور شیلنگ بپیچد. در این بخش از کار از وسیله مخصوص برای هدایت سیم استفاده میکنیم. توجه داشته باشید هر دور سیم باید کنار دور قبلی قرار بگیرد و کاملا به آن بچسبد. در ضمن نباید دو یا چند دور سیم بر روی هم بیفتند. تمام این کارها با همان وسیله مخصوص هدایت سیم انجام میشود. از سوی دیگر استفاده از این ابزار کنترل سیم، باعث میشود حرکت سیم به دست اپراتور هم آسیب نرساند.
بعد از چند دور چرخش (4 الی 6 دور)، پدال را رها میکنیم. پدال سمت چپ را فشار میدهیم تا کمی از سیم رها شود و از تنش آن کاسته شود.
آن بخش 20 سانتی متری از سیم را که استفاده نکردیم از روزنه خارج میکنیم و در وضعیت V شکل با آخرین بخش سیم استفاده شده قرار میدهیم. سپس با انبردست دو سیم را 4 الی 6 بار به دور هم میپیچانیم.
بخش 20 سانتی متری که هم اکنون کوتاهتر شده است را مجددا به روزنه خود برمیگردانیم.
با پیچ گوشتی سیم را به جلول برآمدگی دوم هدایت میکنیم.
پدال سمت راست را فشار میدهیم تا سیم پیچی برآمدگی دوم هم انجام شود.
تمام کارهای قبلی را تا انتهای برآمدگی سوم انجام میدهیم.
در نهایت انتهای سیم را با با بخش آزاد 20 سانتی متری به صورت V شکل به همی پیچ میدهیم و با انبردست سیم را قطع میکنیم.
با چکش بخش انتهایی را بر روی لوله کوپلینگ میخوابانیم.
زبانه کوپلینگ را از شیلنگ حرکت میدهیم و در جای خود بر روی لوله قرار میدهیم.
حلقه هرزگرد را با پیچ گوشتی در محل خود قرار میدهیم.
فک سه بخشی را با آچار آزاد میکنیم تا کوپلینگ از آن جدا شود.
به این ترتیب توانستیم محل اتصال کوپلینگ و شیلنگ را به سیم پیچی کنیم. لازم به تذکر است دو نوع دستگاه سیم پیچی برقی وجود دارد. در یکی از این دستگاهها، برای پیچاندن سیم به دور شیلنگ، سیم ثابت و شیلنگ میچرخد. در نوع دوم شیلنگ ثابت و سیم به دور آن میچرخد.
به هر حال مناسبترین وسیله برای سیم پیچ کردن شیلنگ آتش نشانی، همین دستگاه برقی است و این سیم پیچی کاملا قابل اعتماد است.
در ادامه، ویدیوی سیم پیچی کردن شیلنگ آتش نشانی را ملاحظه میفرمایید.
مزایا و معایب روش سیم پیچی برای اتصال شیلنگ به کوپلینگ
اگر بخواهیم در خصوص مزایای این روش، یعنی سیم پیچ کردن شیلنگ آتش نشانی برزنتی حرف بزنیم میتوانیم به دو نکته مهم اشاره کنیم. اول اینکه این روش قدمت زیادی دارد. به همین دلیل افرارد زیادی برای بهبود آن در سالهای گذشته تلاش کردند. وجود این دستگاههای برقی و دستی که توسط شرکتهای مختلف طراحی و ارائه شده است، گواه این ادعا است. از این رو روشی که سالها مردم از آن استفاده نمودند، به نحوی قابل اعتماد و بهینه است. مزیت دیگر این روش استحکام بالای آن است. به نحوی که سیم پیچی اگر به درستی و با دستگاه مناسب انجام شود، مدت زیادی اتصال شیلنگ و کوپلینگ را محکم نگاه میدارد.
اما عیب بزرگ این روش، این است که برای اتصال شیلنگ به کوپلینگ حتما باید آن را به محل حضور دستگاه سیم پیچی برد و زمان نسبتا طولانی برای این کار صرف کرد. یکی دیگر از معایب این روش هم این است که فشاری که سیم بر روی شیلنگ ایجاد میکند به مرور زمان شیلنگ را پاره میکند و همچنین آسیب پذیری سیم نازک ممکن است به مرور زمان باعث پارگی سیم شود.
آریاکوپلینگ برای اتصال شیلنگ آتش نشانی به کوپلینگ با روش سیم پیچی، از پیشرفته ترین ماشین آلات سیم پیچی شیلنگ (Hose Binding Machine)، استفاده میکند. بنابراین اتصال شیلنگ به کوپلینگ با دقت بسیار بالا و بر طبق استانداردهای اعلامی از سوی سازمانهای آتش نشانی انجام میشود.
چه زمانی باید سیم پیچ شیلنگ را تعویض کنیم؟
در چند حالت باید به فکر تعویض سیم پیچ شیلنگ آتش نشانی باشیم.
اول اینکه سیم پیچ شکسته شده باشد و یا در اثر زنگ زدگی کارایی لازم را نداشته باشد.
دوم اینکه شیلنگ در محل کوپلینگ پاره شده باشد.
سوم اینکه شیلنگ در ناحیه دورتری از کوپلینگ آسیب دیده باشد و ما در این وضعیت باید شیلنگ را به کلی تعویض کنیم.
روش سوم: استفاده از بست تخصصی کوپلینگ برای محکم کردن اتصال شیلنگ به کوپلینگ
هر چند استفاده از شیوه اخیر (سیم پیچی کردن شیلنگ و کوپلینگ) بسیار مرسوم و قابل اعتماد است اما سه ایراد مهم آن یعنی زمانبر بودن فرآیند سیم پیچی، نیاز به انتقال شیلنگ و کوپلینگ به محل استقرار دستگاه سیم پیچی شیلنگ و همچنین آسیب دیدن شیلنگ بر اثر فشار زیاد اعمالی از سوی سیم، طراحان حوزه تجهیزات آتش نشانی را به فکر فرو برد. آنها به دنبال شیوهای بودند که ضمن محکم کردن اتصال شیلنگ به کوپلینگ، ایرادات ذکر شده را هم برطرف کند.
خوشبختانه مهندسان توانمند ایرانی در شرکت آریاکوپلینگ، بست کوپلینگ تخصصی را برای این منظور طراحی نمودند. این بست با ویژگیهای منحصر به فردی که دارد براحتی جایگزین روش سیم پیچی شده است و هم اکنون بسیاری از ایستگاههای آتش نشانی کشور از این بست کوپلینگ استفاده میکنند.
این بست دارای ویژگیهای متعددی است که در ادامه بیان میکنیم:
بست تخصصی کوپلینگ دارای یک بخش فلزی مقاوم در برابر ضربه و زنگ زدن است که این محصول را گزینه مناسبی برای مناطق مرطوب و صنعتی تبدیل میکند.
بست تخصصی کوپلینگ دارای یک واشر پلیمری است که از آسیب زدن به شیلنگ جلوگیری میکند. شیلنگ مجهز به بست کوپلینگ سالها بدون آسیب دیدن به کار خود ادامه خواهند داد.
برای اتصال بست به شیلنگ کوپلینگ دار، لزومی به انتقال تجهیزات به محل دیگری نیست. بلکه در همان محل، آتش نشان به راحتی میتواند بست را دور شیلنگ قرار دهد و با یک آچار آلن معمولی، چند عدد پیچ را سفت کند. به همین سادگی کار به اتمام میرسد.
نکته دیگری که در خصوص بست کوپلینگ وجود دارد این است که این نوع بست، زمان زیادی از اپراتور برای محکم کردن اتصال شیلنگ به کوپلینگ نمیگیرد. شاید اپراتور ظرف مدت یک دقیقه بتواند این بست را به درستی مورد استفاده قرار دهد.
برای هر کوپلینگ، تنها یک عدد بست کوپلینگ کفایت میکند. این بست بنا بر تقارن در ابتدای برآمدگی دوم (وسط) لوله کوپلینگ قرار میگیرد.
شیلنگ برزنتی (شیلنگ تاشونده) آریاکوپلینگ مجهز به دو عدد کوپلینگ است که یا با روش سیم پیچی و یا با استفاده از بست کوپلینگ این اتصال (اتصال شیلنگ و کوپلینگ) انجام شده است. از این رو از استحکام بسیار بالایی برخوردار است.
ویژگیهای بست تخصصی کوپلینگ آریاکوپلینگ
شرکت آریاکوپلینگ اولین شرکتی ایرانی است که طرح صنعتی بست تخصصی کوپلینگ را به ثبت رسانده است. این بست هم اکنون در بسیای از ایستگاههای آتش نشانی کشور مورد استفاده قرار میگیرد و خوشبختانه رضایت مندی مشتریان از سهولت در نصب این وسیله و کارایی بسیار بالای آن نشان از موفقیت و مثمر ثمر بودن این اختراع است.
در ادامه در خصوص بست کوپلینگ آریاکوپلینگ مواردی را به صورت مختصر بیان میکنیم:
بست تخصصی کوپلینگ، ابزاری برای آب بندی اتصال شیلنگهای آتش نشانی به انواع کوپلینگ شیلنگ خور است.
با استفاده از بست کوپلینگ، علاوه بر آب بندی مستحکم اتصال شیلنگ به کوپلینگ، به بافت شیلنگ آسیبی نمیرسد. همچنین راحتی در باز وبست و استحکام بالا در برابر ضربه از مهمترین ویژگیهای این محصول است. این در حالی است که اتصال سیم پیچی علاوه بر آسیب به بافت پلی استر شیلنگ آتش نشانی، قابلیت باز و بست ندارد.
این محصول دارای گواهی آزمون عدم نشتی اتصال شیلنگ به کوپلینگ تا فشار 60 بار است.
کدهای HC1500 و HC2500 به ترتیب با قطرهای داخلی 38 و 65 میلیمتر مخصوص نصب بر روی کوپلینگ STORZ و کد HC2500 با قطر داخلی 63.5 میلیمتر، مخصوص نصب بر روی کوپلینگ BS است.
شیلنگ آتش نشانی (شیلنگ برزنتی)، یکی از محصولات شرکت آریاکوپلینگ است. این شرکت، این محصول را به همراه دو عدد کوپلینگ که در ابتدا و انتهای آن قرار دارد ارائه میکند. آریاکوپلینگ بنا بر سفارش مشتری، از هر دو روش سیم پیچی و استفاده از بست تخصصی برای محکم کردن اتصال شیلنگ به کوپلینگ بهره میبرد. لازم به ذکراست سیم پیچی شیلنگ برزنتی آریاکوپلینگ با استفاده از دستگاه برقی سیم پیچی شیلنگ انجام میگیرد.
سه روش برای محکم کردن اتصال شیلنگ آتش نشانی به کوپلینگ:
1) بست معمولی 2) روش سیم پیچی 3)بست تخصصی کوپلینگ
آیا سیم پیچی شیلنگ آتش نشانی با دست هم ممکن است؟
سیم پیچی شیلنگ آتش نشانی با دست هم ممکن است. اما برای سیم پیچی شیلنگ آتش نشانی حتما باید از ماشین سیم پیچی شیلنگ استفاده کرد. البته به جز ماشین برقی، ماشین دستی سیم پیچی شیلنگ هم وجود دارد که کیفیت اتصال شیلنگ در آن، به قدرت و کیفیت ارائه شده توسط ماشین برقی نیست.
اولین مخترع بست کوپلینگ در ایران کیست؟
شرکت آریاکوپلینگ بنا بر نیاز بازار، برای اولین بار بست تخصصی کوپلینگ را در ایران ابداع و آن را به ثبت رساند. این بست تخصصی جایگزین بسیار مناسبی برای سیم پیچ کردن شیلنگ آتش نشانی است. برای نصب بست کوپلینگ به دستگاه خاصی نیاز نیست و تنها یک آچار آلن کافی است. زمانی که برای محکم کردن اتصال شیلنگ به کوپلینگ با استفاده از بست تخصصی نیاز است تنها یک دقیقه است و برای هر کوپلینگ یک عدد بست کافی است.
بهترین روش برای محکم کردن اتصال شیلنگ به کوپلینگ چیست؟
از میان سه روش اتصال شیلنگ به کوپلینگ، روش سیم پیچی یک روش بسیار مستحکم و دارای سابقه طولانی است. اما این روش ممکن است منجر به سادگی بافت شیلنگ شود. به همین دلیل استفاده از بست کوپلینگ روش موثرتری به شمار میرود.
جعبه آتشنشانی فولادی جعبه آتشنشانی یا فایرباکس فقط یک باکس فلزی روی دیوار نیست؛ بخش قابلمشاهدهی یک سیستم ایمنی و اطفاء حریق است که در اولین دقایق آتشسوزی میتواند تفاوت بین… Read more: اهمیت رنگآمیزی جعبه آتشنشانی فولادی
جعبه آتشنشانی فولادی جعبه آتشنشانی یا فایرباکس فقط یک باکس فلزی روی دیوار نیست؛ بخش قابلمشاهدهی یک سیستم ایمنی و اطفاء حریق است که در اولین دقایق آتشسوزی میتواند تفاوت بین… Read more: اهمیت رنگآمیزی جعبه آتشنشانی فولادی
در مقاله قبلی در خصوص تاریخچه ساخت و توسعه شیلنگهای آتش نشانی صحبت کردیم. در آنجا توضیح دادیم که در ادوار گذشته به هنگام بروز حریق، مردمِ سراسیمه، زنجیرههای انسانی را شکل میدادند و سطلهای آب را دست به دست میکردند تا بتوانند آتش را خاموش کنند. اما امروزه انواع شیلنگ آتش نشانی با کیفیت، حجم زیادی از آب را در هر لحظه بر روی آتش خالی میکند. فاصله بین استفاده از سطل آب تا شیلنگهای مدرن امروزی به منظور اطفای حریق، پُر است از ابداعات و تلاشهای انسانهای دغدغهمند! تلاش هایی که در نهایت منجر به ساخت انواع شیلنگهای آتش نشانی شده است. در این مقاله قصد داریم انواع شیلنگهای آتش نشانی امروزی را طبقه بندی کنیم و بگوییم هر کدام از این شیلنگها به چه کاری میآید. آنچه در این مقاله میخوانیم:
فهرست مطالب
شیلنگ آتش نشانی چیست؟
انواع شیلنگهای آتش نشانی
شیلنگ آتش نشانی مکش
شیلنگ آتش نشانی انتقال دهنده شیلنگ هوزریل
ابعاد شیلنگ های آتش نشانی
شیلنگهای آتش نشانی از چه موادی ساخته میشوند؟
چه چیزهایی می تواند به شیلنگ آتش نشانی آسیب بزند؟
روش های انبار کردن (جمع کردن) شیلنگ های آتش نشانی
شیلنگ آتش نشانی آریاکوپلینگ
سوالات متداول در مورد انواع شیلنگ آتش نشانی
منابع
شیلنگ آتش نشانی چیست؟
شیلنگ آتش نشانی، شیلنگی ضخیم، منعطف و قابل استفاده در فشار بالا است. از این شیلنگ برای انتقال آب و سایر مواد خاموش کننده آتش (همچون فوم)، جهت اطفای حریق استفاده میشود. فشار کاری یک شیلنگ آتش نشانی بین 12bar الی 20bar است؛ در حالی که فشار ترکیدگی این تجهیزات، چیزی در حدود 50 تا 65Bar است.
انواع شیلنگ آتش نشانی
در صنعت تجهیزات آتش نشانی، انواع و اقسام شیلنگ مورد استفاده قرار میگیرد؛ از شیلنگهایی که آتش نشانان برای اطفای حریق جنگلها از آن استفاده میکنند گرفته تا شیلنگهایی که افراد عادی یک ساختمان برای خاموش کردن آتش کوچک ایجاد شده در یک اتاق مورد استفاده قرار میدهند. اما در حالت کلی همه این شیلنگها را میتوان در سه دسته طبقه بندی کرد. طبقه بندی سه گانه شیلنگهای آتش نشانی به قرار زیر است:
هر یک از این دستهها خود به زیربخشهای دیگر تقسیم بندی میشوند که در ادامه به بررسی آنها میپردازیم.
شیلنگ آتش نشانی مکش
شیلنگ مکش (Suction Hose) که به آن شیلنگ تخلیه هم میگویند، نوع خاصی از شیلنگهای آتش نشانی است که وظیفه انتقال آب از منبع به پمپ آتش نشانی را بر عهده دارد.
آتش نشانان، یک سر این شیلنگ را به وسیله کوپلینگ مکش به ورودی پمپ (قسمت مکنده پمپ) و سر دیگر آن را درون منبع آب (مثلا تانکر آب، رودخانه و یا چاه آب) قرار میدهد. هنگامی که پمپ آتش نشانی (پمپ خلا) روشن شود، هوای داخل شیلنگ مکیده و خلا نسبی ایجاد شده درون آن سبب میشود آب از منبع به درون شیلنگ جاری گردد. درست همانند زمانی که شما برای نوشیدن آب میوه داخل لیوان، هوای داخل نی را میمکید؛ با مکیدن هوای داخل نی، هوای بیرون بر سطح آبمیوه فشار وارد میکند و آب میوه را به داخل نی هدایت مینماید.
هر نوع شیلنگی برای این کار یعنی مکش مناسب نیست. به عبارت دیگر شیلنگ تخلیه باید مقاومت کافی را داشته باشد تا هنگامی که هوای داخل آن خالی میشود مچاله نشود. به همین دلیل از مواد تقویت کنندهای فلزی (فنرهای فلزی) به صورت دورپیچ در ساختار این شیلنگها استفاده میشود. از طرفی این محصول باید در برابر سایش و گرما نیز کاملا مقاوم باشد.
اگر بخواهیم به دو نمونه از این شیلنگها که برای مکش (ساکشن) به کار برده میشوند اشاره کنیم میتوانیم به شیلنگهایی که به طور کامل با سیم فلزی پوشیده شدند و همچنین شیلنگهایی که به طور جزئی با سیم فلزی تقویت شدهاند اشاره کنیم. مسلما نوع اول از مقاومت و استحکام بالاتری برخوردار است. اما هر دو نمونه کاربردهای خاص خود را دارند و یکی جای دیگری را نمیگیرد.
شیلنگ آتش نشانی انتقال دهنده
در قسمت قبلی بیان کردیم به کمک پمپ آتش نشانی و شیلنگ مکش، میتوان آب را از منبعی همچون چاه آب تخلیه کرد. حال میخواهیم این آب را به محل آتش انتقال دهیم. در این صورت به شیلنگی نسبتا سبک نیاز داریم؛ شیلنگی که نیروی آتش نشان به راحتی بتواند آن را حمل کند. به این نوع از شیلنگها، شیلنگ آتش نشانی انتقال دهنده میگویند.
با اتصال این شیلنگ (بوسیلهانواع کوپلینگ آتش نشانی) به طرف دیگر پمپ آتش نشانی، میتوان آب را به محل حریق انتقال داد. با توجه به اینکه فشار آب داخل این شیلنگ بیشتر از فشار جو است، بنابراین این شیلنگ باید از موادی ساخته شود که توانایی تحمل فشار کاری 12bar الی 20bar را داشته باشد.
در حالت کلی دو نمونه متفاوت از شیلنگهای انتقال دهنده مورد استفاده نیروهای آتش نشانی قرار میگیرد. یکی شیلنگ انتقال دهنده نفوذ پذیر (شیلنگ برزنتی) و دیگری شیلنگ انتقال دهنده نفوذناپذیر است. اما تفاوت این دو نوع در چیست؟ در ادامه به معرفی هر کدام از آنها میپردازیم.
شیلنگ انتقال دهنده نفوذپذیر (در اصطلاح بازار شیلنگ برزنتی)
در ساخت شیلنگهای انتقال دهنده نفوذپذیر (شیلنگ برزنتی)، از موادی همچون پنبه و کتان بیشتر از مواد پلاستیکی استفاده میشود. به همین دلیل لایه بیرونی شیلنگ مقداری آب در حین عملیات انتقال آب جذب میکند.
جذب آب لایه بیرونی شیلنگ برزنتی یک نقص عملکردی نیست؛ بلکه یک مزیت برای جلوگیری از سوختن و آسیب رسیدن به شیلنگ در عملیات اطفای حریق است. در این حالت لایه بیرونی شیلنگ با جذب رطوبت، گرمای ویژه آن بالا رفته و این ویژگی یک مکانیزم دفاعی در برابر سوختن و آسیب دیدن شیلنگ خواهد بود.
البته ذکر این نکته هم خالی از لطف نیست که فشار آب داخل شیلنگ در زمانی که بخواهیم آب را به مسافتهای طولانی انتقال دهیم کاهش مییابد. شیلنگهای برزنتی که در عملیات اطفای حریق مورد استفاده قرار میگیرد از جمله این شیلنگها هستند. از شیلنگ برزنتی در ایستگاههای آتش نشانی کشورمان به طور گسترده استفاده میشود.
شیلنگ آتش نشانی انتقال دهنده نفوذناپذیر نوع دیگری از شیلنگهای انتقال دهنده است. این نوع شیلنگ آتش نشانی عموما با لایه داخلی و خارجی لاستیکی و یک لایه نخ با الیاف مصنوعی (مانند پلیاستر) ساخته میشود.. این شیلنگها در بازار تجهیزات آتش نشانی به شیلنگ ضد اسید نیز معروفند. به جهت پوشش لاستیکی لایه بیرونی، در مقابل سایش و کشده شدن بر روی سطوح زبر، مقاومت بالایی دارند.
شیلنگ هوزریل
به جرات میتوان گفت که هوزریل آتش نشانی در کنار کپسول آتش نشانی پودری، از مرسومترین تجهیزات اطفای حریق هستند. هوزریل از جمله تجهیزاتی است که در اماکن مختلف (همچون آپارتمانها) نصب میشود. در پشت هوزریل همیشه آب قرار دارد؛ از این رو همواره آماده به کار است. در زمان بروز آتش سوزی و قبل از رسیدن ماموران آتش نشانی، افراد عادی یک ساختمان به راحتی میتوانند از این وسیله استفاده کنند و آتش را محدود و یا حتی اطفا نمایند.
هر هوزریل به یک شیلنگ نیمه سخت مجهز است که به دور قرقره هوزریل پیچیده میشود. این شیلنگ سومین نوع از انواع شیلنگهای آتش نشانی است. شیلنگ هوزریل در طولهای مختلف 20، 25 و 30 متر تولید میشود.
معمولا شیلنگ هوزریل از سه لایه تشکیل یافته است. لایه داخلی و خارجی لاستیکی (PVC یا پلی وینیل کلرید) و لایه الیاف مصنوعی که برای استحکام شعاعی شیلنگ الزامی است.
ابعاد شیلنگ آتش نشانی
تاکنون انواع شیلنگهای آتش نشانی مکش، انتقال دهنده (شیلنگ برزنتی و شیلنگ ضد اسید) و هوزریل را مورد بررسی قرار دادیم. حال میخواهیم ابعاد (قطر) این شیلنگها را بر حسب اینچ بیان کنیم. کارخانههای مختلف، انواع شیلنگهای آتش نشانی را در ابعاد زیر تولید میکنند:
ابعاد شیلنگ آتش نشانی مکش : شیلنگهای آتش نشانی مکش که گاها به آن خرطومی مکنده هم میگویند، معمولا در ابعاد 1 تا 6 اینچ تولید میشوند. اما سایز مرسوم شیلنگهای مکنده 4 اینچ است.
ابعاد شیلنگ آتش نشانی انتقال دهنده : شیلنگهای انتقال دهنده هم در ابعاد مختلفی تولید میشود. سه سایز 1.5، 2 و 2.5 اینچ در این نوع از شیلنگها بسیار مرسوم است.
ابعاد شیلنگ هوزریل : شیلنگ هوزریل که به آن شیلنگ نیمه سخت هم گفته میشود معمولا در ابعاد 1 و 3/4 اینچ تولید و روانه بازار میشود.
شیلنگهای آتش نشانی را از مواد و متریال مختلفی میسازند. از جمله این مواد میتوانیم به کتان، پنبه، نایلون و تریلن، PVC، EPDM اشاره کنیم.
انواع شیلنگ آتش نشانی از چه موادی ساخته میشوند؟
کتان دارای استحکام و دوام بالایی است . این ماده آب را به خود جذب میکند. بنابراین برای ساخت شیلنگ انتقال دهنده نفوذپذیر مورد استفاده قرار میگیرد. اما باید توجه داشت که این ماده با جذب آب سبب بالاتر رفتن وزن شیلنگ میشود.
پنبه هم همانند کتان آب را جذب میکند؛ اما برای خشک شدن به زمان کمتری نسبت به کتان نیاز دارد.
نایلون در عین حال که وزن کمی دارد از استحکام بسیار بالایی برخوردار است. نایلون برخلاف پنبه و کتان، جاذب آب نیست. بنابراین در ساختمان شیلنگ نفوذناپذیر مورد استفاده قرار میگیرد.
تریلن همچون نایلون وزن بسیار کم و استحکام بسیار بالایی دارد. این ماده هم رطوبت کمی جذب می کند. شیلنگی که این ماده در ساختمانش وجود دارد از انعطاف بالایی برخوردار است.
PVC که نوعی پلیمر است که در ساخت شیلنگ هوزریل کاربرد دارد، PVC استحکام آب بندی بالایی دارد و در در برابر خوردگی ناشی از مواد شیمیایی بسیار مقاوم است. همچنین با برخورداری از مقاومت کششی بالا و مقاومت به تغییر شکل، گزینه مناسبی برای ساخت شیلنگ آتش نشانی است.
EPDM یا اتیلن پروپیلن دی مونومر نوعی لاستیک است که چگالی پایین، الاستیسیته (شکل پذیری) بالا، مقاومت بالا در برابر اسیدها و بازها از مهمترین ویژگیهای آن است. برخورداری از این ویژگیها باعث استفاده از آن در ساخت انواع شیلنگ برزنتی شده است.
چه چیزهایی می تواند به شیلنگ آتش نشانی آسیب بزند؟
در اینجا مواردی را بیان می کنیم که می تواند به شیلنگ آتش نشانی آسیب وارد کند. بنابراین کاربران شیلنگهای آتش نشانی برای افزایش بهرهوری این محصول باید به آن توجه داشته باشند.
سایش: با کشیدن شیلنگ آتش نشانی بر روی زمین به طور مداوم، ممکن است در بلند مدت به شیلنگ آسیب وارد شود. بنابراین بهتر است از کشیدن شیلنگ آتش نشانی بر روی سطوح تیز یا ساینده خودداری کنید. همچنین به جای کشیدن لبه تاشده بر روی بتن یا آسفالت، سعی شود شیلنگ از قسمت صاف آن با سطح تماس پیدا کند. این کار سایش را در سطح وسیعتری پخش میکند و باعث کاهش آسیب میشود.
کپک زدن: کپک نوعی قارچ است که به شیلنگ آتش نشانی آسیب وارد می کند. اگر شیلنگ را به صورت مرطوب جمع کنید و یا شیلنگ خشک را در جای مرطوب نگه دارید، شیلنگ کپک می زند. برای جلوگیری از این اتفاق، روشهای مختلفی برای خشک کردن شیلنگ وجود دارد. استفاده از برجهای خشک کننده شیلنگ آتش نشانی یکی از آن روشها است.
شوک و فشار: فشار اضافی می تواند به شیلنگ آتش نشانی آسیب وارد کند. به همین منظور، بهتر است در حین استفاده از شیلنگ، از افزایش ناگهانی فشار اجتناب کنید و به جای آن، فشار را با نرخ ثابتی اما پیوسته بالا ببرید.
اسید: اگر آب داخل شیلنگ آتش نشانی حاوی لاستیک به درستی تخلیه نشود، آب داخل آن بعد از مدتی با انجام واکنش شیمیایی با مواد داخلی شیلنگ به اسید تبدیل می شود و میتواند به شیلنگ آسیب جدی وارد کند.
مواد شیمیایی: شیلنگ آتش نشانی را از مواد اسیدی و رنگ های صنعتی و هر نوع ماده شیمیایی خورنده دور نگه دارید. این مواد در دراز مدت میتوانند به شیلنگ آتش نشانی آسیب بزنند. همچنین از ابزارهای برقی شستشو مانند ماشین کارواش و حلالها و پاک کنندها برای شستشوی شیلنگ استفاده نکنید. زیرا ممکن است پوشش خارجی شیلنگ آسیب ببیند. برای شستشوی شیلنگ هر دو طرف شیلنگ را با شیلنگ آب معمولی با فشار پایین بشویید و از فشار کم یا ملایم استفاده کنید.
برای انبار کردن و جمع کردن شیلنگهای آتش نشانی هم روشهایی پیشنهاد شده است. این روشها به شرح زیر هستند.
روش رول : The Roll Method
در این روش، آتش نشان شیلنگ را به صورت تک لا روی زمین پهن میکند و از یک سمت شروع به رول کردن شیلنگ میکند. در این شیوه کوپلینگ یک سمت شیلنگ،در وسط رول قرار میگیرد.
شیلنگ آتش نشانی
روش دوم : Dutch Roll
در این روش ابتدا شیلنگ را به صورت دو لایه بر روی زمین قرار میدهند و سپس رول کردن را آغاز میکنند. دو عدد کوپلینگ ابتدا و انتهای شیلنگ در انتهای رول قرار میگیرد.
روش سوم : Flaking
ذکر این نکته خالی از لطف نیست که روشهای جمع کردن و انبار کردن شیلنگهای آتش نشانی به این سه روش محدود نمیشود و ما در مقالات بعدی به صورت مفصل به آنها میپردازیم.
آریاکوپلینگ به عنوان یکی از تولیدکنندگان تجهیزات آتش نشانی اطفای حریق، در زمینه تولید شیلنگ آتش نشانی هم فعال است. شیلنگ دو لایه با لایه داخلی EPDM و لایه خارجی الیاف مصنوعی در بازار به نام شیلنگ برزنتی آریاکوپلینگ در کاربردهای انتقال آب در زمینههای مختلف مانند اطفای حریق، انتقال آب کشاورزی و… در سطح وسیعی مورد استفاده است.
مشخصات و ویژگیهای شیلنگ برزنتی آریاکوپلینگ به شرح زیر است:
1) تولید شده بر اساس استاندارد DIN EN14540 اروپا
2) لایه داخلی (آستر لاستیکی) تولید شده با EPDM
3) چسبندگی بالا بین لایهها تا 1kN/m براساس استاندارد ENISO467
4) لایه پوششی تقویت شده با الیاف مصنوعی مقاوم به پوسیدگی و کپک زدگی ناشی از رطوبت و خشک شدن سریع پس از عملیات
5) مقاومت بالای لایه بیرونی در برابر سایش
6) مقاومت بسیار بالا در برابر تابیدگی تا 100درجه بر متر
7) حفظ دوام و انعطاف پذیری در دامنه دمایی بین 20 -تا 200 +درجه سانتیگراد براساس استاندارد BS EN15889
8) فشار کاری 18Bar و فشار ترکیدگی 54Bar
9) دارای تاییدیه از پژوهشگاه صنعت نفت
سوالات متداول در مورد انواع شیلنگ آتش نشانی
انواع شیلنگ های آتش نشانی کدامند؟
امروزه انواعی از شیلنگ های آتش نشانی مورد استفاده قرار میگیرد. به طور کلی میتوان شیلنگ های آتش نشانی را در سه دسته کلی زیر جای داد: 1) شیلنگ مکش 2) شیلنگ انتقال دهنده (شیلنگ برزنتی و شیلنگ ضد اسید) 3) شیلنگ هوزریل
کاربرد شیلنگ انتقال دهنده:
از شیلنگ انتقال دهنده برای انتقال آب و سایر مواد خاموش کننده (مانند فوم) از پمپ آتش نشانی به آتش استفاده میشود. انواع شیلنگ انتقال دهنده در بازار تجهیزات آتش نشانی شیلنگ برزنتی و شیلنگ ضد اسید هستند.
کاربرد شیلنگ آتش نشانی مکش:
از شیلنگ آتش نشانی مکش برای انتقال آب از هیدرانت، تانکر آب، چاه آب و غیره به پمپ آتش نشانی استفاده میشود. شیلنگ مکش به وسیله کوپلینگ مکش به پمپ آتش نشانی وصل میشود. پمپ هوای داخل شیلنگ را خالی میکند. به همین دلیل آب منبع در داخل آن جاری می شود. تفاوت اصلی شیلنگ تخلیه و مکش با شیلنگ برزنتی در برخورداری از مقاوم سازهای مارپیچی فلزی است. این مارپیچها کمک میکنند تا در هنگام مکش و ایجاد خلا، شیلنگ مچاله نشده و نخوابد.
انواع شیلنگ آتش نشانی انتقال دهنده:
شیلنگ های آتش نشانی انتقال دهنده به دو دسته کلی تقسیم بندی می شوند. شیلنگ های نفوذ پذیر و شیلنگ های نفوذ ناپذیر. در شیلنگ های نفوذ پذیر مقداری از آب داخل شیلنگ فضای بیرونی آن را خیس میکند. جذب آب لایه بیرونی یک نقص عملکردی نیست بلکه رطوبت قسمت بیرونی شیلنگ از سوختن خود شیلنگ در آتش جلوگیری می کند. در شیلنگ نفوذ ناپذیر لایه بیرونی آبی جذب نمیکند اما مزیت این شیلنگها نسبت به شیلنگ برزنتی، مقاومت بالاتر به سایش بر روی سطوح زبر است.
در مقاله قبلی در خصوص تاریخچه ساخت و توسعه شیلنگهای آتش نشانی صحبت کردیم. در آنجا توضیح دادیم که در ادوار گذشته به هنگام بروز حریق، مردمِ سراسیمه، زنجیرههای انسانی را شکل میدادند و سطلهای آب را دست به دست میکردند تا بتوانند آتش را خاموش کنند. اما امروزه انواع شیلنگ آتش نشانی با کیفیت، حجم زیادی از آب را در هر لحظه بر روی آتش خالی میکند. فاصله بین استفاده از سطل آب تا شیلنگهای مدرن امروزی به منظور اطفای حریق، پُر است از ابداعات و تلاشهای انسانهای دغدغهمند! تلاش هایی که در نهایت منجر به ساخت انواع شیلنگهای آتش نشانی شده است. در این مقاله قصد داریم انواع شیلنگهای آتش نشانی امروزی را طبقه بندی کنیم و بگوییم هر کدام از این شیلنگها به چه کاری میآید. آنچه در این مقاله میخوانیم:
فهرست مطالب
شیلنگ آتش نشانی چیست؟
انواع شیلنگهای آتش نشانی
شیلنگ آتش نشانی مکش
شیلنگ آتش نشانی انتقال دهنده شیلنگ هوزریل
ابعاد شیلنگ های آتش نشانی
شیلنگهای آتش نشانی از چه موادی ساخته میشوند؟
چه چیزهایی می تواند به شیلنگ آتش نشانی آسیب بزند؟
روش های انبار کردن (جمع کردن) شیلنگ های آتش نشانی
شیلنگ آتش نشانی آریاکوپلینگ
سوالات متداول در مورد انواع شیلنگ آتش نشانی
منابع
شیلنگ آتش نشانی چیست؟
شیلنگ آتش نشانی، شیلنگی ضخیم، منعطف و قابل استفاده در فشار بالا است. از این شیلنگ برای انتقال آب و سایر مواد خاموش کننده آتش (همچون فوم)، جهت اطفای حریق استفاده میشود. فشار کاری یک شیلنگ آتش نشانی بین 12bar الی 20bar است؛ در حالی که فشار ترکیدگی این تجهیزات، چیزی در حدود 50 تا 65Bar است.
انواع شیلنگ آتش نشانی
در صنعت تجهیزات آتش نشانی، انواع و اقسام شیلنگ مورد استفاده قرار میگیرد؛ از شیلنگهایی که آتش نشانان برای اطفای حریق جنگلها از آن استفاده میکنند گرفته تا شیلنگهایی که افراد عادی یک ساختمان برای خاموش کردن آتش کوچک ایجاد شده در یک اتاق مورد استفاده قرار میدهند. اما در حالت کلی همه این شیلنگها را میتوان در سه دسته طبقه بندی کرد. طبقه بندی سه گانه شیلنگهای آتش نشانی به قرار زیر است:
هر یک از این دستهها خود به زیربخشهای دیگر تقسیم بندی میشوند که در ادامه به بررسی آنها میپردازیم.
شیلنگ آتش نشانی مکش
شیلنگ مکش (Suction Hose) که به آن شیلنگ تخلیه هم میگویند، نوع خاصی از شیلنگهای آتش نشانی است که وظیفه انتقال آب از منبع به پمپ آتش نشانی را بر عهده دارد.
آتش نشانان، یک سر این شیلنگ را به وسیله کوپلینگ مکش به ورودی پمپ (قسمت مکنده پمپ) و سر دیگر آن را درون منبع آب (مثلا تانکر آب، رودخانه و یا چاه آب) قرار میدهد. هنگامی که پمپ آتش نشانی (پمپ خلا) روشن شود، هوای داخل شیلنگ مکیده و خلا نسبی ایجاد شده درون آن سبب میشود آب از منبع به درون شیلنگ جاری گردد. درست همانند زمانی که شما برای نوشیدن آب میوه داخل لیوان، هوای داخل نی را میمکید؛ با مکیدن هوای داخل نی، هوای بیرون بر سطح آبمیوه فشار وارد میکند و آب میوه را به داخل نی هدایت مینماید.
هر نوع شیلنگی برای این کار یعنی مکش مناسب نیست. به عبارت دیگر شیلنگ تخلیه باید مقاومت کافی را داشته باشد تا هنگامی که هوای داخل آن خالی میشود مچاله نشود. به همین دلیل از مواد تقویت کنندهای فلزی (فنرهای فلزی) به صورت دورپیچ در ساختار این شیلنگها استفاده میشود. از طرفی این محصول باید در برابر سایش و گرما نیز کاملا مقاوم باشد.
اگر بخواهیم به دو نمونه از این شیلنگها که برای مکش (ساکشن) به کار برده میشوند اشاره کنیم میتوانیم به شیلنگهایی که به طور کامل با سیم فلزی پوشیده شدند و همچنین شیلنگهایی که به طور جزئی با سیم فلزی تقویت شدهاند اشاره کنیم. مسلما نوع اول از مقاومت و استحکام بالاتری برخوردار است. اما هر دو نمونه کاربردهای خاص خود را دارند و یکی جای دیگری را نمیگیرد.
شیلنگ آتش نشانی انتقال دهنده
در قسمت قبلی بیان کردیم به کمک پمپ آتش نشانی و شیلنگ مکش، میتوان آب را از منبعی همچون چاه آب تخلیه کرد. حال میخواهیم این آب را به محل آتش انتقال دهیم. در این صورت به شیلنگی نسبتا سبک نیاز داریم؛ شیلنگی که نیروی آتش نشان به راحتی بتواند آن را حمل کند. به این نوع از شیلنگها، شیلنگ آتش نشانی انتقال دهنده میگویند.
با اتصال این شیلنگ (بوسیلهانواع کوپلینگ آتش نشانی) به طرف دیگر پمپ آتش نشانی، میتوان آب را به محل حریق انتقال داد. با توجه به اینکه فشار آب داخل این شیلنگ بیشتر از فشار جو است، بنابراین این شیلنگ باید از موادی ساخته شود که توانایی تحمل فشار کاری 12bar الی 20bar را داشته باشد.
در حالت کلی دو نمونه متفاوت از شیلنگهای انتقال دهنده مورد استفاده نیروهای آتش نشانی قرار میگیرد. یکی شیلنگ انتقال دهنده نفوذ پذیر (شیلنگ برزنتی) و دیگری شیلنگ انتقال دهنده نفوذناپذیر است. اما تفاوت این دو نوع در چیست؟ در ادامه به معرفی هر کدام از آنها میپردازیم.
شیلنگ انتقال دهنده نفوذپذیر (در اصطلاح بازار شیلنگ برزنتی)
در ساخت شیلنگهای انتقال دهنده نفوذپذیر (شیلنگ برزنتی)، از موادی همچون پنبه و کتان بیشتر از مواد پلاستیکی استفاده میشود. به همین دلیل لایه بیرونی شیلنگ مقداری آب در حین عملیات انتقال آب جذب میکند.
جذب آب لایه بیرونی شیلنگ برزنتی یک نقص عملکردی نیست؛ بلکه یک مزیت برای جلوگیری از سوختن و آسیب رسیدن به شیلنگ در عملیات اطفای حریق است. در این حالت لایه بیرونی شیلنگ با جذب رطوبت، گرمای ویژه آن بالا رفته و این ویژگی یک مکانیزم دفاعی در برابر سوختن و آسیب دیدن شیلنگ خواهد بود.
البته ذکر این نکته هم خالی از لطف نیست که فشار آب داخل شیلنگ در زمانی که بخواهیم آب را به مسافتهای طولانی انتقال دهیم کاهش مییابد. شیلنگهای برزنتی که در عملیات اطفای حریق مورد استفاده قرار میگیرد از جمله این شیلنگها هستند. از شیلنگ برزنتی در ایستگاههای آتش نشانی کشورمان به طور گسترده استفاده میشود.
شیلنگ آتش نشانی انتقال دهنده نفوذناپذیر نوع دیگری از شیلنگهای انتقال دهنده است. این نوع شیلنگ آتش نشانی عموما با لایه داخلی و خارجی لاستیکی و یک لایه نخ با الیاف مصنوعی (مانند پلیاستر) ساخته میشود.. این شیلنگها در بازار تجهیزات آتش نشانی به شیلنگ ضد اسید نیز معروفند. به جهت پوشش لاستیکی لایه بیرونی، در مقابل سایش و کشده شدن بر روی سطوح زبر، مقاومت بالایی دارند.
شیلنگ هوزریل
به جرات میتوان گفت که هوزریل آتش نشانی در کنار کپسول آتش نشانی پودری، از مرسومترین تجهیزات اطفای حریق هستند. هوزریل از جمله تجهیزاتی است که در اماکن مختلف (همچون آپارتمانها) نصب میشود. در پشت هوزریل همیشه آب قرار دارد؛ از این رو همواره آماده به کار است. در زمان بروز آتش سوزی و قبل از رسیدن ماموران آتش نشانی، افراد عادی یک ساختمان به راحتی میتوانند از این وسیله استفاده کنند و آتش را محدود و یا حتی اطفا نمایند.
هر هوزریل به یک شیلنگ نیمه سخت مجهز است که به دور قرقره هوزریل پیچیده میشود. این شیلنگ سومین نوع از انواع شیلنگهای آتش نشانی است. شیلنگ هوزریل در طولهای مختلف 20، 25 و 30 متر تولید میشود.
معمولا شیلنگ هوزریل از سه لایه تشکیل یافته است. لایه داخلی و خارجی لاستیکی (PVC یا پلی وینیل کلرید) و لایه الیاف مصنوعی که برای استحکام شعاعی شیلنگ الزامی است.
ابعاد شیلنگ آتش نشانی
تاکنون انواع شیلنگهای آتش نشانی مکش، انتقال دهنده (شیلنگ برزنتی و شیلنگ ضد اسید) و هوزریل را مورد بررسی قرار دادیم. حال میخواهیم ابعاد (قطر) این شیلنگها را بر حسب اینچ بیان کنیم. کارخانههای مختلف، انواع شیلنگهای آتش نشانی را در ابعاد زیر تولید میکنند:
ابعاد شیلنگ آتش نشانی مکش : شیلنگهای آتش نشانی مکش که گاها به آن خرطومی مکنده هم میگویند، معمولا در ابعاد 1 تا 6 اینچ تولید میشوند. اما سایز مرسوم شیلنگهای مکنده 4 اینچ است.
ابعاد شیلنگ آتش نشانی انتقال دهنده : شیلنگهای انتقال دهنده هم در ابعاد مختلفی تولید میشود. سه سایز 1.5، 2 و 2.5 اینچ در این نوع از شیلنگها بسیار مرسوم است.
ابعاد شیلنگ هوزریل : شیلنگ هوزریل که به آن شیلنگ نیمه سخت هم گفته میشود معمولا در ابعاد 1 و 3/4 اینچ تولید و روانه بازار میشود.
شیلنگهای آتش نشانی را از مواد و متریال مختلفی میسازند. از جمله این مواد میتوانیم به کتان، پنبه، نایلون و تریلن، PVC، EPDM اشاره کنیم.
انواع شیلنگ آتش نشانی از چه موادی ساخته میشوند؟
کتان دارای استحکام و دوام بالایی است . این ماده آب را به خود جذب میکند. بنابراین برای ساخت شیلنگ انتقال دهنده نفوذپذیر مورد استفاده قرار میگیرد. اما باید توجه داشت که این ماده با جذب آب سبب بالاتر رفتن وزن شیلنگ میشود.
پنبه هم همانند کتان آب را جذب میکند؛ اما برای خشک شدن به زمان کمتری نسبت به کتان نیاز دارد.
نایلون در عین حال که وزن کمی دارد از استحکام بسیار بالایی برخوردار است. نایلون برخلاف پنبه و کتان، جاذب آب نیست. بنابراین در ساختمان شیلنگ نفوذناپذیر مورد استفاده قرار میگیرد.
تریلن همچون نایلون وزن بسیار کم و استحکام بسیار بالایی دارد. این ماده هم رطوبت کمی جذب می کند. شیلنگی که این ماده در ساختمانش وجود دارد از انعطاف بالایی برخوردار است.
PVC که نوعی پلیمر است که در ساخت شیلنگ هوزریل کاربرد دارد، PVC استحکام آب بندی بالایی دارد و در در برابر خوردگی ناشی از مواد شیمیایی بسیار مقاوم است. همچنین با برخورداری از مقاومت کششی بالا و مقاومت به تغییر شکل، گزینه مناسبی برای ساخت شیلنگ آتش نشانی است.
EPDM یا اتیلن پروپیلن دی مونومر نوعی لاستیک است که چگالی پایین، الاستیسیته (شکل پذیری) بالا، مقاومت بالا در برابر اسیدها و بازها از مهمترین ویژگیهای آن است. برخورداری از این ویژگیها باعث استفاده از آن در ساخت انواع شیلنگ برزنتی شده است.
چه چیزهایی می تواند به شیلنگ آتش نشانی آسیب بزند؟
در اینجا مواردی را بیان می کنیم که می تواند به شیلنگ آتش نشانی آسیب وارد کند. بنابراین کاربران شیلنگهای آتش نشانی برای افزایش بهرهوری این محصول باید به آن توجه داشته باشند.
سایش: با کشیدن شیلنگ آتش نشانی بر روی زمین به طور مداوم، ممکن است در بلند مدت به شیلنگ آسیب وارد شود. بنابراین بهتر است از کشیدن شیلنگ آتش نشانی بر روی سطوح تیز یا ساینده خودداری کنید. همچنین به جای کشیدن لبه تاشده بر روی بتن یا آسفالت، سعی شود شیلنگ از قسمت صاف آن با سطح تماس پیدا کند. این کار سایش را در سطح وسیعتری پخش میکند و باعث کاهش آسیب میشود.
کپک زدن: کپک نوعی قارچ است که به شیلنگ آتش نشانی آسیب وارد می کند. اگر شیلنگ را به صورت مرطوب جمع کنید و یا شیلنگ خشک را در جای مرطوب نگه دارید، شیلنگ کپک می زند. برای جلوگیری از این اتفاق، روشهای مختلفی برای خشک کردن شیلنگ وجود دارد. استفاده از برجهای خشک کننده شیلنگ آتش نشانی یکی از آن روشها است.
شوک و فشار: فشار اضافی می تواند به شیلنگ آتش نشانی آسیب وارد کند. به همین منظور، بهتر است در حین استفاده از شیلنگ، از افزایش ناگهانی فشار اجتناب کنید و به جای آن، فشار را با نرخ ثابتی اما پیوسته بالا ببرید.
اسید: اگر آب داخل شیلنگ آتش نشانی حاوی لاستیک به درستی تخلیه نشود، آب داخل آن بعد از مدتی با انجام واکنش شیمیایی با مواد داخلی شیلنگ به اسید تبدیل می شود و میتواند به شیلنگ آسیب جدی وارد کند.
مواد شیمیایی: شیلنگ آتش نشانی را از مواد اسیدی و رنگ های صنعتی و هر نوع ماده شیمیایی خورنده دور نگه دارید. این مواد در دراز مدت میتوانند به شیلنگ آتش نشانی آسیب بزنند. همچنین از ابزارهای برقی شستشو مانند ماشین کارواش و حلالها و پاک کنندها برای شستشوی شیلنگ استفاده نکنید. زیرا ممکن است پوشش خارجی شیلنگ آسیب ببیند. برای شستشوی شیلنگ هر دو طرف شیلنگ را با شیلنگ آب معمولی با فشار پایین بشویید و از فشار کم یا ملایم استفاده کنید.
برای انبار کردن و جمع کردن شیلنگهای آتش نشانی هم روشهایی پیشنهاد شده است. این روشها به شرح زیر هستند.
روش رول : The Roll Method
در این روش، آتش نشان شیلنگ را به صورت تک لا روی زمین پهن میکند و از یک سمت شروع به رول کردن شیلنگ میکند. در این شیوه کوپلینگ یک سمت شیلنگ،در وسط رول قرار میگیرد.
شیلنگ آتش نشانی
روش دوم : Dutch Roll
در این روش ابتدا شیلنگ را به صورت دو لایه بر روی زمین قرار میدهند و سپس رول کردن را آغاز میکنند. دو عدد کوپلینگ ابتدا و انتهای شیلنگ در انتهای رول قرار میگیرد.
روش سوم : Flaking
ذکر این نکته خالی از لطف نیست که روشهای جمع کردن و انبار کردن شیلنگهای آتش نشانی به این سه روش محدود نمیشود و ما در مقالات بعدی به صورت مفصل به آنها میپردازیم.
آریاکوپلینگ به عنوان یکی از تولیدکنندگان تجهیزات آتش نشانی اطفای حریق، در زمینه تولید شیلنگ آتش نشانی هم فعال است. شیلنگ دو لایه با لایه داخلی EPDM و لایه خارجی الیاف مصنوعی در بازار به نام شیلنگ برزنتی آریاکوپلینگ در کاربردهای انتقال آب در زمینههای مختلف مانند اطفای حریق، انتقال آب کشاورزی و… در سطح وسیعی مورد استفاده است.
مشخصات و ویژگیهای شیلنگ برزنتی آریاکوپلینگ به شرح زیر است:
1) تولید شده بر اساس استاندارد DIN EN14540 اروپا
2) لایه داخلی (آستر لاستیکی) تولید شده با EPDM
3) چسبندگی بالا بین لایهها تا 1kN/m براساس استاندارد ENISO467
4) لایه پوششی تقویت شده با الیاف مصنوعی مقاوم به پوسیدگی و کپک زدگی ناشی از رطوبت و خشک شدن سریع پس از عملیات
5) مقاومت بالای لایه بیرونی در برابر سایش
6) مقاومت بسیار بالا در برابر تابیدگی تا 100درجه بر متر
7) حفظ دوام و انعطاف پذیری در دامنه دمایی بین 20 -تا 200 +درجه سانتیگراد براساس استاندارد BS EN15889
8) فشار کاری 18Bar و فشار ترکیدگی 54Bar
9) دارای تاییدیه از پژوهشگاه صنعت نفت
سوالات متداول در مورد انواع شیلنگ آتش نشانی
انواع شیلنگ های آتش نشانی کدامند؟
امروزه انواعی از شیلنگ های آتش نشانی مورد استفاده قرار میگیرد. به طور کلی میتوان شیلنگ های آتش نشانی را در سه دسته کلی زیر جای داد: 1) شیلنگ مکش 2) شیلنگ انتقال دهنده (شیلنگ برزنتی و شیلنگ ضد اسید) 3) شیلنگ هوزریل
کاربرد شیلنگ انتقال دهنده:
از شیلنگ انتقال دهنده برای انتقال آب و سایر مواد خاموش کننده (مانند فوم) از پمپ آتش نشانی به آتش استفاده میشود. انواع شیلنگ انتقال دهنده در بازار تجهیزات آتش نشانی شیلنگ برزنتی و شیلنگ ضد اسید هستند.
کاربرد شیلنگ آتش نشانی مکش:
از شیلنگ آتش نشانی مکش برای انتقال آب از هیدرانت، تانکر آب، چاه آب و غیره به پمپ آتش نشانی استفاده میشود. شیلنگ مکش به وسیله کوپلینگ مکش به پمپ آتش نشانی وصل میشود. پمپ هوای داخل شیلنگ را خالی میکند. به همین دلیل آب منبع در داخل آن جاری می شود. تفاوت اصلی شیلنگ تخلیه و مکش با شیلنگ برزنتی در برخورداری از مقاوم سازهای مارپیچی فلزی است. این مارپیچها کمک میکنند تا در هنگام مکش و ایجاد خلا، شیلنگ مچاله نشده و نخوابد.
انواع شیلنگ آتش نشانی انتقال دهنده:
شیلنگ های آتش نشانی انتقال دهنده به دو دسته کلی تقسیم بندی می شوند. شیلنگ های نفوذ پذیر و شیلنگ های نفوذ ناپذیر. در شیلنگ های نفوذ پذیر مقداری از آب داخل شیلنگ فضای بیرونی آن را خیس میکند. جذب آب لایه بیرونی یک نقص عملکردی نیست بلکه رطوبت قسمت بیرونی شیلنگ از سوختن خود شیلنگ در آتش جلوگیری می کند. در شیلنگ نفوذ ناپذیر لایه بیرونی آبی جذب نمیکند اما مزیت این شیلنگها نسبت به شیلنگ برزنتی، مقاومت بالاتر به سایش بر روی سطوح زبر است.
