aryacoupling

محل نصب جعبه آتش‌نشانی: عاملی تعیین کننده بین نجات و فاجعه

مقدمه

وقوع آتش‌سوزی در یک ساختمان، یک آزمون بسیار سخت و تعیین‌کننده برای ایمنی سازه و جان ساکنان آن به شمار می‌آید. در چنین شرایطی، تجهیزات اطفای حریق تنها زمانی می‌توانند نقش نجات‌بخش خود را ایفا کنند که به سرعت و سهولت در دسترس باشند.
متأسفانه در بسیاری از ساختمان‌های قدیمی که پس از ساخت مجهز به این سیستم‌ها شده‌اند، شاهد نصب سلیقه‌ای و غیراصولی جعبه‌های آتش‌نشانی هستیم. این امر باعث می‌شود حیاتی‌ترین تجهیزات در بحرانی‌ترین لحظات، غیرقابل استفاده شده یا حتی خود به عاملی بازدارنده تبدیل شوند. اهمیت محل نصب این جعبه‌ها به اندازه کیفیت خود جعبه و تجهیزات درون آنهاست، چرا که بهترین تجهیزات هم اگر در جای نامناسبی قرار گرفته باشند، در لحظه بحران بی‌فایده خواهند بود.


۱. تعریف و اهمیت جعبه آتش‌نشانی

جعبه آتش‌نشانی در حکم یک ایستگاه کمک‌های اولیه برای مقابله با آتش است. این محفظه میزبان مجموعه‌ای از تجهیزات تخصصی شامل هوزریل (شیلنگ آتش‌نشانی)، کپسول آتش‌خاموش‌کن و شیر انتظار (یا شیر ایستاده) است که برای مهار آتش در ثانیه‌های اولیه طراحی شده‌اند.
این جعبه‌ها نه تنها باید دارای تجهیزات کامل و استاندارد باشند، بلکه باید در مکان‌هایی نصب شوند که در شرایط اضطراری به راحتی قابل مشاهده و دسترسی باشند. طراحی موقعیت این جعبه‌ها باید به گونه‌ای باشد که هر فردی حتی در شرایط تاریکی و دودگرفتگی بتواند به سرعت آن را پیدا کند. ارتفاع نصب، فاصله از مسیرهای خروجی و قابلیت دید از فاصله دور از جمله عواملی هستند که باید در موقعیت‌یابی این جعبه‌ها مورد توجه قرار گیرند.
همچنین مواد به‌کار رفته در ساخت جعبه باید از مقاومت کافی در برابر حرارت برخوردار باشد تا در شرایط حریق بتواند از تجهیزات داخل خود محافظت کند.

انواع جعبه‌ آتش نشانی

  1. جعبه آتش نشانی تک کابین
  2. جعبه آتش نشانی دو کابین
  3. جعبه آتش نشانی دکوراتیو
  4. جعبه آتش نشانی دوطبقه
  5. جعبه آتش نشانی محوطه ای

۲. اجزای کلیدی جعبه آتش‌نشانی و نقش هرکدام

۲.۱ شیلنگ نیمه‌سخت (Hose Reel)

این بخش از جعبه به‌طور ویژه برای استفاده شهروندان عادی طراحی شده است. ایده این است که هر فردی بتواند در مواجهه با حریقی کوچک، بلافاصله اقدام کرده یا مسیر خروج خود را با پاشش آب ایمن‌سازی کند. شیلنگ نیمه‌سخت به گونه‌ای طراحی شده که استفاده از آن برای افراد غیرحرفه‌ای آسان باشد و نیاز به آموزش خاصی نداشته باشد.
قرقره موجود در جعبه به گونه‌ای طراحی شده که به‌راحتی بتوان شیلنگ را باز و جمع کرد. اما اگر این شیلنگ در پشت درب قفل شده‌ای قرار گیرد یا در مکانی غیرمنطقی مانند داخل سرویس بهداشتی نصب شود، در لحظه بحران، هیچ‌کس فرصت و آرامش خاطر برای جستجوی آن را نخواهد داشت.
همچنین نصب آن در ارتفاع نامناسب می‌تواند استفاده از آن را برای برخی افراد دشوار یا غیرممکن سازد. طول شیلنگ نیز باید به اندازه‌ای باشد که بتواند به تمامی نقاط فضای مورد نظر دسترسی داشته باشد.

برای مشاهده جعبه های آتش نشانی کلیک کنید

۲.۲ شیر انتظار (Standpipe / Fire Department Connection)

شیر فلکه‌ای ۱۳۵ درجه مجهز با کوپلینگ رزوه‌ای استاندارد (از نوع استورز – Storz) نقطه اتصال آتش‌نشانان حرفه‌ای است. آنان برای اتصال شیلنگ‌های پرفشار خود به این شیر نیاز دارند. این شیر باید در فضایی نصب شود که آتش‌نشانان بتوانند به راحتی به آن دسترسی پیدا کرده و تجهیزات خود را به آن متصل کنند. طراحی این شیر به گونه‌ای است که بتواند فشار بالای آب را تحمل کند و اتصال محکمی با شیلنگ‌های حرفه‌ای ایجاد نماید.

فایرباکس
فایرباکس آتش نشانی

۳. محل نصب جعبه آتش‌نشانی صحیح: استانداردها و نکات مهندسی

در انتخاب محل نصب جعبه آتش‌نشانی، باید به مجموعه‌ای از معیارهای مهندسی، ایمنی و بهره‌برداری توجه شود. در زیر به مهم‌ترین آن‌ها اشاره می‌گردد:

۳.۱ ارتفاع نصب

مطابق با استاندارد NFPA 14، محل اتصالات و ایستگاه‌های شیلنگ باید در ارتفاع مناسبی نسبت به سطح کف قرار گیرند تا امکان استفاده سریع و بدون مانع فراهم باشد. به عنوان مثال، یکی از راهبرها می‌گوید: «Hose connections and hose stations shall be … located not less than 3 ft (0.9 m) or more than 5 ft (1.5 m) above the floor.» 
بنابراین، نصب در ارتفاع‌هایی بسیار بالا یا بسیار پایین (مثلاً پشت اجسام یا روی دیوار بسیار بلند) موجب کاهش کارایی و سرعت دسترسی خواهد شد.

۳.2 فاصله تا مسیرهای خروجی و دید

برای اینکه جعبه قابل مشاهده و دسترسی باشد، باید در مسیرهای اصلی خروجی، راهروها یا نزدیکی پلکان‌ها نصب گردد. طبق بررسی‌ها، مشاهده و دسترسی سریع از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است. 
همچنین، مسیر دسترسی به جعبه نباید توسط موانع فیزیکی مسدود شود؛ در استانداردها تأکید شده است که بسته یا باز بودن درب‌های پله نباید مانع از دسترسی شود.

۳.۳ فضای پشت و جلوی جعبه

جعبه باید به‌گونه‌ای نصب شود که درب آن به‌راحتی باز شود، شیلنگ بیرون کشیده شود و فضای لازم برای مانور کاربر یا آتش‌نشان وجود داشته باشد. اگر فضای جلوی آن تنگ باشد یا شیء دیگری آن را مسدود کند، در فرآیند استفاده خطر تاخیر جدی وجود خواهد داشت.

۳.۴ دید و علائم هشداردهنده

وجود تابلو، نور، رنگ‌های هشداردهنده و علائم استاندارد در نزدیکی جعبه امری ضروری است. چرا که در شرایط دودگرفتگی یا تاریکی، یافتن محل جعبه بسیار دشوار می‌شود. طبق یکی از راهنمایی‌ها: «Fire hose cabinets must be located in areas that are easily accessible and clearly marked, so they can be quickly found and used in an emergency.»

۳.۵ مقاومت سازه و مواد نصب

قاب، درب و ساختار جعبه باید از مواد مقاوم در برابر حرارت، رطوبت و ضربه تهیه شوند؛ چرا که در آتش‌سوزی احتمال تغییرات شدید حرارتی و تنش شدید وجود دارد. مثلاً برخی کابینت‌های استاندارد دارای جنس فولاد و مقاوم‌سازی ویژه هستند.
همچنین، از نظر نصب فنی، باید به قاب‌بندی، پیچ‌ها، زیرسازی دیوار و رعایت عمق مناسب نصب توجه شود.

مقاله مرتبط : طراحی یکپارچه جعبه آتش‌نشانی؛ هارمونی ابعاد، ایمنی و عملکرد


۴. مشکلات رایج محل نصب: وقتی جعبه آتش‌نشانی خود به مشکل تبدیل می‌شود

همان‌طور که کیفیت ساخت تجهیزات تابع استانداردهای سخت‌گیرانه است، محل نصب آنها نیز باید تابع اصول و قوانین دقیق باشد. متأسفانه در ساختمان‌های قدیمی شاهد اشکالات فاحشی در این زمینه هستیم:

۴.۱ نصب در مکان‌های پنهان و غیرمنطقی

نمونه عینی آن، نصب جعبه در داخل سرویس‌های بهداشتی است. این مکان ­نه تنها در مسیر خروج نیست، بلکه در شرایط اضطراری که دود فضای راهروها را پر کرده، هیچ‌کس به فکر جستجو در سرویس بهداشتی نخواهد بود.
همچنین، نصب جعبه در انباری‌ها، پشت درهای سنگین، یا در گوشه‌های تاریک ساختمان از دیگر اشکالات رایج است. این موارد باعث می‌شود در لحظه بحران، زمان ارزشمند برای یافتن جعبه تلف شود.

۴.۲ ایجاد مانع در مسیرهای تخلیه

گاهی این جعبه‌ها به صورت روکار و برجسته در مسیر باریک راه‌پله یا راهروی خروج نصب می‌شوند. در هنگام هجوم افراد برای تخلیه ساختمان، این جعبه‌ها می‌توانند به یک مانع فیزیکی خطرناک تبدیل شده و باعث گیر کردن افراد، زمین‌خوردن و در نهایت مسدود شدن مسیر فرار شوند. این مسئله به ویژه در شرایط تاریکی و دودگرفتگی می‌تواند خطرات جانی جدی به همراه داشته باشد.

۴.۳ دسترسی سخت در شرایط اضطراری

نصب جعبه در ارتفاع نامناسب، پشت موانع فیزیکی، یا در گوشه‌های دوردست و تاریک ساختمان، زمان دسترسی به آن را به‌طور قابل توجهی افزایش می‌دهد. در شرایطی که هر ثانیه حکم طلا را دارد، این تأخیر می‌تواند به قیمت از دست دادن کنترل کامل حریق تمام شود.
همچنین نصب جعبه در مکان‌هایی که نیاز به باز کردن چندین در برای دسترسی به آن وجود دارد، کاملاً غیراصولی است.

۴.۴ عدم توجه به نورپردازی و علائم هشداردهنده

در بسیاری از اماکن لازم است جعبه آتش‌نشانی از نوع نورتاب (Luminescent) باشد تا به‌راحتی توسط افراد شناسایی شوند. به‌عنوان مثال در برخی از محیط‌های صنعتی به دلیل تاریک بودن محیط داخلی یا بیرونی لازم است از این نوع جعبه‌ها استفاده شود تا یافتن آن در شرایط بحرانی ممکن شود.

مقاله مرتبط : جعبه آتش نشانی؛ نگهبان خاموش امنیت ساختمان

جعبه آتش نشانی


۵. جدول مقایسه معیارهای «نصب صحیح» vs «نصب اشتباه»

معیار نصب صحیح (استاندارد) نصب اشتباه (غیراستاندارد)
ارتفاع نصب حدود ۰٫۹ تا ۱٫۵ متر از کف (براساس NFPA) بالا یا پایین نامناسب، یا روی دیوار بلند
فاصله از مسیر تخلیه نزدیک راهرو خروجی، قابل رؤیت دور از مسیر خروج، داخل سرویس یا انباری
فضای جلوی جعبه فضای خالی برای باز شدن درب و مانور کاربران مسدود یا کم‌عرض، مانع تخلیه یا استفاده
دید و علامت‌گذاری تابلو با رنگ‌های هشدار، نور پس‌زمینه بدون تابلو، بدون نور، محل پنهان
مصالح و ساختار فلز مقاوم حرارت، نصب محکم، عمق مناسب کابینت ضعیف، نصب ناصحیح، درب خراب یا مخفی
کاربرد برای افراد استفاده فوری توسط کاربران عادی، آموزش آسان فقط نیروهای خاص، یا کاربران نتوانند به‌سرعت استفاده کنند

۶. چرا «محل نصب جعبه آتش‌نشانی» تا این حد حیاتی است؟

  • سرعت در دسترسی = کاهش زمان پاسخ: در آتش‌سوزی، همیشه زمان حرج است. هر ثانیه که تجهیزات نرسند یا به‌کار نروند ممکن است تفاوت بین کنترل حریق و فاجعه باشد.

  • کارایی تجهیزات یا تفاوت آن‌ها با کاغذبازی؟ تجهیزات استاندارد اگر در محل مناسبی قرار نگیرند، صرفاً وجود فیزیکی خواهند داشت اما کاربردی نخواهند بود.

  • ایمنی کاربران و آتش‌نشانان: نصب اشتباه ممکن است به‌جای کمک، تبدیل به مانعی برای خروج یا عملیات آتش‌نشانی شود، که خود مخاطره‌آمیز است.

  • افزایش احساس ایمنی و اعتماد ساکنان: وقتی جعبه در دید عموم و مسیر عبور نصب باشد، افراد بیشتر به استفاده آن در شرایط اضطرار اعتماد خواهند کرد؛ نصب مخفی ممکن است بعدها به سرزنش «چرا مشخص نبود؟» تبدیل شود.

  • مطابقت با مقررات و تأمین بیمه: نصب اشتباه ممکن است هنگام بازدید از نهادهای مسئول، بیمه یا بازرسی‌ها، مشکلات قانونی یا بیمه‌ای ایجاد کند.


۷. راهکارهای عملی برای انتخاب محل نصب مناسب

در این بخش، گام‌به‌گام به شما می‌گویم که چگونه محل نصب را به‌صورت عملی مهندسی و عملی انتخاب کنید:

  1. شناسایی فضاهای پرخطر: ابتدا محل‌هایی را که احتمال وقوع آتش در آن‌ها بیشتر است شناسایی کنید (مانند آشپزخانه‌ها، انبار مواد اشتعال‌پذیر، موتورخانه‌ها). در این فضاها، جعبه باید به‌نسبت مراجعه سریع‌تر قرار گیرد.

  2. نقشه مسیرهای خروج و تخلیه: نقشه ساختمان را بررسی کرده و مسیرهای خروج و تخلیه را مشخص کنید. جعبه باید در مسیر یا نزدیک مسیر تخلیه قرار گیرد تا افراد از مسیر خود منحرف نشوند.

  3. ارتفاع مناسب نصب را رعایت کنید: طبق استانداردها، ارتفاع نصب در محدوده مناسب برای استفاده سریع – تقریباً ۰٫۹–۱٫۵ متر از سطح کف – قرار گیرد.

  4. دید و نورپردازی: نصب در مکان‌هایی با نور کافی یا تأمین نور اضطراری، و نصب تابلو با رنگ و طراحی قابل رؤیت در دود و نور کم.

  5. فضای کافی جلو و جلوی جعبه: مطمئن شوید که درب جعبه به‌راحتی باز می‌شود، شیلنگ بدون مانع قابل بیرون کشیدن است، و مسیر شیلنگ از جعبه تا محل احتمالی حریق خالی است.

  6. اجتناب از موانع فیزیکی: جعبه نباید در مسیر هجوم ساکنان یا آتش‌نشانان قرار گیرد؛ نصب در راهرو باریک یا کنار پله‌ها ممکن است باعث اختلال تردد شود.

  7. مواد مقاوم و نصب اصولی: انتخاب کابینت با جنس مقاوم در برابر حرارت، نصب صحیح مطابق با راهنمای تولیدکننده و رعایت فریم‌بندی دیوار.تابلوها و آموزش کاربران: نصب تابلوهای راهنما (“جعبه آتش‌نشانی”)، آموزش ساکنان یا کاربران ساختمان در مواقع بحرانی، و انجام تمرین‌های اطفای اولیه.

  8. بازدید، نگهداری و ثبت مستندات: هر چند محل نصب مهم است، اما بدون نگهداری و بررسی دوره‌ای، کارایی آن کاهش می‌یابد. طبق استانداردها، تجهیزات باید به طور منظم چک شوند.

  9. بازبینی پس از تغییرات ساختمانی: در صورت بازسازی، تغییر کاربری یا افزودن تجهیزات، محل نصب باید مجدداً بازبینی و در صورت لزوم اصلاح شود.

جعبه آتش نشانی
جعبه آتش نشانی

۸. نمونه­‌های کاربردی و اشتباه رایج + تحلیل آنها

۸.۱ نصب داخل سرویس بهداشتی

همان‌طور که پیش‌تر بیان شد، نصب جعبه در داخل سرویس بهداشتی، انتخاب بسیار نامناسبی است. ساکنان در شرایط اضطرار عمدتاً به سرویس مراجعه نمی‌کنند، و مسیر خروج ممکن است بسته یا دودگرفته باشد. بنابراین، حتی اگر جعبه وجود داشته باشد، عملاً در بحران قابل استفاده نیست.

۸.۲ نصب در راهروی باریک و تردد سنگین

اگر جعبه در مسیر اصلیِ تخلیهٔ ساختمان نصب شود و بیرون‌زدگی قابل توجهی داشته باشد (مثلاً شیلنگ بلند یا قرقره بیرون زده)، در هنگام ترک ساختمان ممکن است به مانع تبدیل شود؛ افراد لگد بر آن بزنند یا آن مسیر را مسدود کنند و سرعت تخلیه کاهش یابد.

۸.۳ ارتفاع نصب نامناسب

مثلاً نصب جعبه بسیار بالا روی دیوار یا بسیار پایین نزدیک کف، هر دو مشکل‌ساز هستند. حالت اول باعث می‌شود استفاده برای فرد متوسط دشوار شود؛ حالت دوم ممکن است با اشیاء روی زمین مسدود شود یا در شرایط دودگرفتگی قابل رؤیت نباشد.

۸.۴ عدم علامت‌گذاری یا نور کافی

در ساختمان‌های بزرگ یا صنعتی که دارای نور کم یا مسیرهای طولانی هستند، اگر جعبه فاقد نور پس‌زمینه یا تابلو شب‌نما باشد، ممکن است در شرایط کاهش دید (دود، خاموشی برق) پیدا نشود و زمان حیاتی از دست برود.


۹. بررسی تطابق با استانداردها و مقررات

برای اثربخشی و اطمینان از عملکرد، باید نصب و انتخاب محلِ جعبهٔ آتش‌نشانی مطابق با مقررات بین‌المللی و محلی انجام شود. برخی از نکات کلیدی:

  • استاندارد NFPA 14 با موضوع «نصب سیستم‌های استندپایپ و شیلنگ» برای ایمنی ساختمان‌های چندطبقه تدوین شده است.

  • مقررات OSHA 1910.158 در ایالات متحده برای ایمنی سیستم‌های استندپایپ و شیلنگ نیز تأکید می‌کند که کابینت‌ها باید برای «دسترسی سریع» طراحی شوند و محل نصب مناسب داشته باشند.

  • اسناد راهنمای اجرای نصب جعبه‌های شیلنگ و کابینت‌ها نکاتی فنی مانند قاب‌بندی، پیچ و اتصالات، برش دیوار، فیتینگ لوله و … را پوشش می‌دهند.

  • نگهداری و بازدید دوره‌ای برای تضمین عملکرد سیستم ضروری است.

  • باوجود اینکه بسیاری از استانداردها بین‌المللی هستند، اما در هر کشور لازم است مقررات ملی (مثلاً سازمان آتش‌نشانی یا مرکز توسعه ایمنی) نیز رعایت شود.


۱۰. نکات ویژه برای ساختمان‌های مختلف

بسته به نوع و کاربری ساختمان، نکات متفاوتی نیز باید لحاظ شود:

۱۰.۱ ساختمان‌های مسکونی

  • در ساختمان‌های مسکونی، نصب جعبه در هر طبقه در مسیر راهروها یا نزدیک آسانسور / راه‌پله توصیه می‌شود تا ساکنان دوران کوتاهی را طی کنند.

  • آموزش ساکنان (به ویژه سالمندان یا کودکان) برای بازکردن سریع درب جعبه و استفاده اولیه می‌تواند بسیار مؤثر باشد.

  • نشانه‌گذاری ساده و قابل فهم (با رنگ قرمز، نوشتهٔ «جعبه آتش‌نشانی») توصیه می‌شود.

۱۰.۲ ساختمان‌های تجاری و اداری

  • در مجتمع‌های تجاری با تردد زیاد، باید تعداد جعبه‌ها کافی باشد و در نقاط با دسترسی بالا نصب شوند.

  • مسیرهای تخلیه و خروج باید تقریباً با دید مستقیم به جعبه باشند تا افراد در شرایط اضطرار بدون فکر اضافی به آن دسترسی پیدا کنند.

  • نصب در طبقات زیرزمین، پارکینگ یا انبار نیاز به نور و تابلوهای روشنایی اضطراری دارد.

۱۰.۳ ساختمان‌های صنعتی یا انبارها

  • مواد اشتعال‌پذیر، فضای باز زیاد، ارتفاع زیاد سقف و شرایط اضطراری پیچیده‌تر هستند.

  • در این محیط‌ها، جعبه‌ها باید در مسیرهای ثابت و دیدپذیر نصب شوند، بهتر است نزدیک ایستگاه کنترل حریق یا خروجی‌های اضطراری باشند.

  • ارتفاع سقف زیاد، نور کم یا وجود دودافشان‌های صنعتی، ضرورت دارد که تابلوها شب‌نما یا دارای نور پس‌زمینه باشند.

  • طول شیلنگ و قطر آن برای کاربرد صنعتی باید بیشتر از حالت عادی باشد؛ و باید مطمئن شد که «طول شیلنگ کافی برای دسترسی به نقاط بحرانی» وجود دارد.

مقاله مرتبط : اهمیت رنگ‌آمیزی جعبه آتش‌نشانی فولادی


۱۱. آموزش کاربران و تمرین‌های آماده‌سازی

هیچ‌گاه نمی‌توان نصب فنی را کافی دانست؛ آموزش کاربران ساختمان و تمرین شرایط اضطرار از اهمیت فراوانی برخوردار است:

  • جلسات دوره‌ای آموزش برای ساکنان، کارکنان یا مدیران ساختمان در خصوص نحوهٔ استفاده از جعبه آتش‌نشانی، باز کردن درب، بیرون‌کشیدن شیلنگ، اتصال نازل و پاشش آب.

  • تمرین تخلیه همراه با استفاده فرضی از جعبه برای آشنایی با مسیرها و شرایط.

  • نصب تابلوهای آموزشی کوتاه در کنار جعبه یا راهروها با علائم ساده (مثلاً «۱– درب را باز کنید»، «۲– شیلنگ را بیرون بکشید»، «۳– نازل را به سمت آتش نشانه بروید»)

  • تضمین اینکه افراد بدانند «اولین خروج خود را بدون مواجهه با آتش انجام دهند» و در صورت عدم موفقیت، به سیستم‌های حرفه‌ای آتش‌نشانی سپرده شود.


۱۲. بخش سؤالات متداول (FAQ)

Q1: چرا ارتفاع محل نصب جعبه آتش‌نشانی مهم است؟

به‌دلیل اینکه تابش دود، محدود بودن دید و نباید کاربران مجبور به خم شدن زیاد یا بالا رفتن از وسایل شوند؛ ارتفاع مناسب باعث می‌شود دسترسی سریع‌تر و ایمن‌تر باشد. مطابق با NFPA، ارتفاع بین حدود ۰٫۹ تا ۱٫۵ متر توصیه شده است.

Q2: آیا جعبه باید در مسیر تخلیه باشد؟

بله، جعبه باید در مسیرهای اصلی تخلیه یا بسیار نزدیک به آن‌ها نصب شود به‌طوری‌که دسترسی به آن در شرایط اضطرار آسان باشد. نصب در مکان‌های دوردست یا داخل انباری‌ها مناسب نیست.

Q3: چه تابلوها یا علائمی باید همراه جعبه باشد؟

استفاده از رنگ‌های هشداردهنده (معمولاً قرمز)، تابلوهای شب‌نما یا دارای نور پس‌زمینه، و علائم ساده جهت‌نما در کنار جعبه الزامی است. هم‌چنین توصیه می‌شود نصب برچسب‌هایی شامل «جعبه آتش‌نشانی – فقط در شرایط اضطرار» و «شیلنگ آماده» شود.

Q4: چگونه می‌توان محل نصب جعبه را در ساختمان‌های قدیمی بهبود داد؟

ابتدا ارزیابی شرایط فعلی انجام دهید — بررسی مسیرهای خروج، نور، فضای جلوی جعبه، فاصله تا محل‌های پرخطر. سپس با توجه به محدودیت‌های ساختمان، محل جدید انتخاب کرده و براساس استاندارد نصب کنید. در صورت نیاز، جعبه‌های اضافی نصب نمایید یا مسیرهای دسترسی را بهبود دهید.

Q5: آیا نگهداری و بازرسی دوره‌ای لازم است؟

بله، حتی اگر محل نصب مناسب باشد، بدون بررسی دوره‌ای، کارایی سیستم ممکن است کاهش یابد. مطمئن شوید که شیلنگ سالم است، اتصالات محکم هستند، تابلوها قابل رؤیت‌اند و فضای جلوی جعبه آزاد است.